Η δικαστική διαδικασία στο Σαλβαδόρ ξεκίνησε τη Δευτέρα για περίπου 490 άτομα που κατηγορούνται ως μέλη της συμμορίας Μάρα Σαλβατρούτσα (MS-13), μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και φερόμενοι συνιδρυτές και ηγετικά στελέχη της οργάνωσης, όπως γνωστοποίησαν η γενική εισαγγελία και η υπηρεσία επικοινωνίας των δικαστηρίων.
Οι μαζικές δίκες πολλαπλασιάζονται στο Ελ Σαλβαδόρ, χώρα όπου τέθηκαν υπό κράτηση κάπου 91.000 ύποπτοι στο πλαίσιο της κατάστασης έκτακτης ανάγκης που επιβλήθηκε πριν από τέσσερα χρόνια από τον πρόεδρο Ναγίμπ Μπουκέλε, στο πλαίσιο του «πολέμου» του εναντίον εγκληματικών οργανώσεων που λυμαίνονταν το κράτος της κεντρικής Αμερικής.
Αυτή των μελών της MS-13 έχει 492 κατηγορούμενους, ανέφερε η υπηρεσία δημοσίων σχέσεων της δικαιοσύνης, διαβεβαιώνοντας πως ανάμεσά τους φιγουράρουν στελέχη ψηλά στην ιεραρχία της συμμορίας, τομεάρχες και συνιδρυτές της.
Οι αρχές προσάπτουν σε αυτή τη συμμορία–ανάμεσα σε μυριάδες άλλα εγκλήματα που της αποδίδονται–ότι είχε διατάξει να δολοφονηθούν 87 άνθρωποι μέσα σ’ ένα σαββατοκύριακο τον Μάρτιο του 2022.
Η εισαγγελία τόνισε από την πλευρά της πως 486 από τους κατηγορούμενους φέρονται να διέπραξαν «47.000 ποινικά αδικήματα» την περίοδο «μεταξύ 2012 και 2022».
Πρόσθεσε πως διαθέτει «άφθονα αποδεικτικά στοιχεία για να ζητήσει τις βαρύτερες ποινές», χωρίς να αναφέρει ρητώς πως θα πρόκειται για ισόβια κάθειρξη, ποινή που θα μπορεί να επιβάλλεται από την Κυριακή σε «δολοφόνους, βιαστές και τρομοκράτες»–μη εξαιρουμένων ανηλίκων–δυνάμει μεταρρύθμισης που εγκρίθηκε πρόσφατα.
Η MS-13 και η κυριότερη αντίπαλη συμμορία, η Barrio 18, που έχουν πλέον χαρακτηριστεί «τρομοκρατικές» οργανώσεις από τις αρχές στο Σαλβαδόρ και στις ΗΠΑ, είχαν στο απόγειο της δράσης τους υπό τον έλεγχό τους το 80% της επικράτειας, σύμφωνα με τον πρόεδρο Μπουκέλε.
Ο συγκριτικά νεαρός αρχηγός του κράτους χαίρει θεαματικά υψηλής δημοτικότητας χάρη στο ότι έβαλε τέλος στον τρόμο που σκορπούσαν οι συμμορίες. Όμως μη κυβερνητικές οργανώσεις τονίζουν ότι το τίμημα ήταν εξαιρετικά βαρύ: τουλάχιστον 500 άνθρωποι πέθαναν στις φυλακές, τα βασανιστήρια έγιναν συνήθης πρακτική, ενώ χιλιάδες αθώοι συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν στο πλαίσιο της κατάστασης εξαίρεσης, που επέτρεψε ιδίως να γίνονται συλλήψεις χωρίς δικαστικά εντάλματα και την ανάπτυξη του στρατού στο εσωτερικό.
