Η ζωή υπό τη συνεχή απειλή βομβαρδισμών είναι τρομακτική πραγματικότητα για τους κατοίκους της Τεχεράνης, καθώς σχεδόν κάθε ώρα ακούγονται εκρήξεις και καμία περιοχή δεν θεωρείται ασφαλής. Οι μετακινήσεις γίνονται γρήγορα και χωρίς παραμονή σε ένα σημείο για πολλή ώρα, ενώ αστυνομικά τμήματα και σημεία ελέγχου φαίνεται να αποτελούν στόχους. Κατά τη διάρκεια της νύχτας, οι εκρήξεις φωτίζουν τον ουρανό, με την αντιαεροπορική άμυνα να απαντά.

Αυτή είναι η καθημερινότητα που βιώνουν οι Ιρανοί, ημέρα και νύχτα. Η αποστολή διεθνούς δημοσιογραφικής ομάδας, η δεύτερη που επιτράπηκε να εισέλθει στο Ιράν από την έναρξη του πολέμου, επιδίωξε να απαντήσει σε δύο βασικά ερωτήματα: πώς επηρεάζει τον πληθυσμό η αεροπορική εκστρατεία του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών και ποια είναι τα επόμενα βήματα της ιρανικής κυβέρνησης, αναφέρει το Sky News.

Η είσοδος στη χώρα και η μετάβαση στην Τεχεράνη αποδείχθηκαν ιδιαίτερα δύσκολες, ενώ η παραμονή και η δημοσιογραφική δραστηριότητα χαρακτηρίστηκαν από κινδύνους. Ωστόσο, οι εικόνες από τα σημεία των αεροπορικών επιδρομών έδωσαν σαφή απάντηση στο πρώτο ερώτημα: οι άμαχοι υφίστανται το μεγαλύτερο βάρος των επιθέσεων.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση ενός συνταξιούχου, του οποίου η κόρη βρισκόταν στο διαμέρισμά τους όταν επλήγη από πυραύλους. Το κτίριο καταστράφηκε ολοσχερώς, όπως και το απέναντι, ενώ η σορός της εντοπίστηκε στα ερείπια τρεις ημέρες αργότερα. Παρά τον ισχυρισμό περί «ακριβούς στόχευσης», η πραγματικότητα δείχνει ότι καταστρέφονται ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα. Σε μία περίπτωση, φαίνεται να επλήγη κέντρο της παραστρατιωτικής δύναμης Μπασίτζ, όμως καταστράφηκε μαζί του και ευρύτερη κατοικημένη περιοχή.

Σε νοσοκομείο της πόλης εκτυλίσσονται δραματικές σκηνές. Η τετράχρονη Ανίτα νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση με σοβαρά τραύματα στο κεφάλι, έπειτα από πλήγμα στο σπίτι της. Η μητέρα της, Ζεεμπάρ, στέκεται δίπλα της επαναλαμβάνοντας «σε περιμένουμε», ενώ οι γιατροί εκτιμούν ότι οι πιθανότητες να ανακτήσει τις αισθήσεις της είναι ελάχιστες. Την ίδια στιγμή, η Φατίμα βρίσκεται στο πλευρό του ενήλικου γιου της, ο οποίος τραυματίστηκε από θραύσμα που εκτοξεύθηκε σε μεγάλη απόσταση από άλλη επίθεση. «Αυτός ο πόλεμος πρέπει να σταματήσει. Πλήττονται αθώοι πολίτες», δηλώνει.

Ανεξάρτητα από τους στόχους και τον βαθμό ακρίβειας, οι βομβαρδισμοί σε πυκνοκατοικημένες περιοχές προκαλούν αναπόφευκτα απώλειες αμάχων. Η ένταση στην Τεχεράνη δεν συνδέεται μόνο με τον πόλεμο, αλλά και με τα γεγονότα του Ιανουαρίου, όταν διαδηλώσεις καταπνίγηκαν βίαια, με χιλιάδες νεκρούς, σύμφωνα με ακτιβιστές και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Υποστηρικτές της κυβέρνησης αποδίδουν την αναταραχή σε ξένους παράγοντες.

Παρότι οι δημοσιογράφοι είχαν τη δυνατότητα να κινηθούν ελεύθερα σε εγκεκριμένες περιοχές, λίγοι πολίτες δέχονταν να μιλήσουν μπροστά στην κάμερα. Εκτός καταγραφής, ωστόσο, εκφράζονταν πιο ανοιχτά, με έναν άνδρα να δηλώνει την απογοήτευσή του για την «ακραία» στάση των Aρχών και να ελπίζει σε αλλαγές μετά τον πόλεμο.

Σε ό,τι αφορά το δεύτερο ερώτημα, η εικόνα που προκύπτει είναι ότι η ιρανική ηγεσία, αν και πιεσμένη, διατηρεί τον έλεγχο. Η καταστολή εσωτερικών αντιδράσεων είναι ευκολότερη σε συνθήκες πολέμου, ενώ η αεροπορική εκστρατεία φαίνεται να ενισχύει τη συσπείρωση. Πολλοί Ιρανοί αντιλαμβάνονται τις επιθέσεις ως πλήγμα κατά της χώρας συνολικά και όχι μόνο της κυβέρνησης.

Ενδεικτική είναι η αντίδραση για την επίθεση στο μεγάλο κοίτασμα φυσικού αερίου Σάουθ Παρς, που προκάλεσε έντονη δυσαρέσκεια. Για πολλούς, τέτοιες ενέργειες πλήττουν το σύνολο του πληθυσμού, ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων.

Η κυβέρνηση διατηρεί επίσης ισχυρή υποστήριξη. Δεκάδες χιλιάδες πολίτες συμμετείχαν στην κηδεία του κορυφαίου κυβερνητικού στελέχους Αλί Λαριτζανί, γεγονός που ανέδειξε τα όρια των επιδιώξεων του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών. Σε μια κοινωνία όπου η έννοια του μαρτυρίου έχει ιδιαίτερη σημασία, τέτοιες απώλειες ενδέχεται να ενισχύουν την αντίσταση.

Το Ιράν διαθέτει μακρά παράδοση στην εξύμνηση της αντίστασης και της μη παράδοσης, ενώ η κυβέρνηση αξιοποιεί αυτή την κληρονομιά για να ενισχύσει τη στήριξη. Η ηγεσία φαίνεται προετοιμασμένη για παρατεταμένη σύγκρουση, με δομή που επιτρέπει την αναπλήρωση στελεχών και με ικανότητα ταχείας αντίδρασης στις επιθέσεις.

Η εικόνα που αποκομίζεται είναι ότι η χώρα προετοιμάζεται για έναν μακρύ πόλεμο. Για τους πολίτες αυτό σημαίνει παρατεταμένη αβεβαιότητα, φόβο και κίνδυνο απώλειας ζωής. Για την ηγεσία, σημαίνει επίδειξη αντοχής, ενίσχυση της άμυνας και προσπάθεια υπερίσχυσης απέναντι στον αντίπαλο.