Η είδηση για τη σύλληψη του έκπτωτου πρίγκιπα Άντριου προκαλεί τριγμούς στο Μπάκιγχαμ, όμως η βρετανική μοναρχία έχει στο παρελθόν γράψει πολύ πιο σκοτεινές σελίδες στις σχέσεις μεταξύ αδελφών.

Η πιο συγκλονιστική περίπτωση παραμένει εκείνη του Εδμόνδου του Γούντστοκ, του Κόμη του Κεντ, ο οποίος πλήρωσε με τη ζωή του το γεγονός ότι βρέθηκε στη λάθος πλευρά της ιστορίας και της οικογενειακής ίντριγκας.

Προδοσία, ίντριγκα και μια βασίλισσα σε απόγνωση

Ο Εδμόνδος ήταν ο μικρότερος γιος του πανίσχυρου Εδουάρδου Α’ και ετεροθαλής αδελφός του βασιλιά Εδουάρδου Β’. Αν και για χρόνια υπήρξε το στήριγμα του αδελφού του απέναντι στους επαναστατημένους βαρόνους, το 1326 όλα ανατράπηκαν.

Η αφορμή δόθηκε κατά τη διάρκεια μιας διπλωματικής αποστολής στη Γαλλία, όπου συνάντησε τη νύφη του, τη Βασίλισσα Ισαβέλλα, η οποία είχε παντρευτεί τον Εδουάρδο σε ηλικία μόλις 12 ετών.

Η δημόσια εικόνα της βασιλικής οικογένειας στην Αγγλία του 14ου αιώνα ήταν ήδη βαθιά τραυματισμένη από τις επιλογές του μονάρχη. Ο Εδουάρδος παραμελούσε επιδεικτικά την Ισαβέλλα -τη διαβόητη «Λύκαινα της Γαλλίας»- για χάρη των «ευνοουμένων» του, με κυρίαρχη φιγούρα τον Πιρς Γκάβεστον. Ο Γκάβεστον υπήρξε η πιο αμφιλεγόμενη προσωπικότητα της αυλής, ένας έμπιστος σύμβουλος τον οποίο οι περισσότεροι ιστορικοί αναγνωρίζουν ως τον εραστή του βασιλιά.

Η πρόκληση είχε ξεπεράσει κάθε όριο, καθώς ο Εδουάρδος χάριζε στον Γκάβεστον ακόμα και τα πολύτιμα κοσμήματα ή τα δώρα που προορίζονταν για τον γάμο του με την Ισαβέλλα.

Αυτή η συσσωρευμένη οργή και η ταπείνωση οδήγησαν την Ισαβέλλα να εγκαταλείψει τον σύζυγό της και, μαζί με τον εραστή της Ρότζερ Μόρτιμερ, να σχεδιάσει την ανατροπή του.

Στο Παρίσι, ο Εδμόνδος ήρθε αντιμέτωπος με αυτή την πραγματικότητα και, επηρεασμένος από την απόγνωση της νύφης του, πείστηκε να τους ακολουθήσει στην εισβολή κατά της Αγγλίας, συμβάλλοντας ενεργά στην εκθρόνιση του ίδιου του του αδελφού.

Η θεωρία συνωμοσίας που τον οδήγησε στο θάνατο

Μετά την ανατροπή του πατέρα του, ο νεαρός Εδουάρδος Γ’ ανέβηκε στον θρόνο σε ηλικία μόλις 14 ετών. Ωστόσο, για τα πρώτα τρία χρόνια της βασιλείας του, ο έφηβος μονάρχης ήταν ουσιαστικά μια «μαριονέτα» στα χέρια της μητέρας του, Ισαβέλλας, και του πανίσχυρου εραστή της, Ρότζερ Μόρτιμερ.

 Μέσα σε αυτό το κλίμα της αβεβαιότητας, οι τύψεις άρχισαν να πνίγουν τον θείο του βασιλιά, Εδμόνδο, για τον ρόλο που είχε παίξει στην εκθρόνιση του αδελφού του.

Εκμεταλλευόμενος αυτές τις ενοχές, ο Μόρτιμερ έστησε μια θανάσιμη παγίδα. Τότε ήταν που άρχισε να κυκλοφορεί έντονα μια φήμη στους διαδρόμους της εξουσίας: ότι ο έκπτωτος βασιλιάς δεν είχε δολοφονηθεί τελικά στη φυλακή, αλλά ζούσε κρυφά αιχμάλωτος στο Κάστρο του Κόρφ.

Ο Εδμόνδος πίστεψε το σενάριο και, στην προσπάθειά του να διορθώσει το παλιό του λάθος, ξεκίνησε να οργανώνει κινήσεις για την απελευθέρωσή του.

Στην πραγματικότητα, κάθε του βήμα παρακολουθούνταν. Ο Κόμης του Κεντ συνελήφθη με την κατηγορία της προδοσίας και καταδικάστηκε σε θάνατο το 1330, με την Ισαβέλλα και τον Μόρτιμερ να διατάζουν την εκτέλεσή του παρά τις εκκλήσεις για έλεος.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, «ο Εδμόνδος υπήρξε θύμα της ίδιας του της αφέλειας. Πίστεψε ότι μπορούσε να εξιλεωθεί σε μια εποχή που η συγχώρεση δεν υπήρχε στο λεξιλόγιο της εξουσίας».

Η τραγική αυτή κατάληξη ήταν και το τελευταίο κεφάλαιο της παντοδυναμίας του Μόρτιμερ. Λίγους μήνες αργότερα, ο 18χρονος πλέον Εδουάρδος Γ’, αποφασισμένος να πάρει την τύχη του Στέμματος στα χέρια του, οργάνωσε ένα τολμηρό πραξικόπημα. Εισέβαλε από ένα μυστικό πέρασμα στο Κάστρο του Νότιγχαμ, συνέλαβε τον Μόρτιμερ και τον έστειλε στην αγχόνη, αναγκάζοντας παράλληλα τη μητέρα του σε οριστική απόσυρση. Η εποχή της «Λύκαινας» είχε τελειώσει οριστικά.

Η εκτέλεση που δεν ήθελε να κάνει κανείς

Η ημέρα της θανάτωσής του εξελίχθηκε σε ένα πρωτοφανές δράμα για τα χρονικά του Βασιλείου της Αγγλίας. Ο Εδμόνδος ήταν εξαιρετικά δημοφιλής στον απλό λαό. Όταν οδηγήθηκε στο ικρίωμα, συνέβη κάτι αδιανόητο: Κανένας επαγγελματίας δήμιος δεν δεχόταν να σηκώσει το τσεκούρι εναντίον του.

Ο πρίγκιπας έμεινε να περιμένει πάνω στην εξέδρα για τουλάχιστον τέσσερις ώρες, ενώ οι αρχές αναζητούσαν απεγνωσμένα κάποιον να εκτελέσει την ποινή. Τελικά, η λύση δόθηκε με έναν κυνικό τρόπο. Επιστράτευσαν έναν κατάδικο που περίμενε τη δική του εκτέλεση, υποσχόμενοι να του χαρίσουν τη ζωή αν δεχόταν να γίνει ο σφαγέας του γαλαζοαίματου.

Ιστορικά προηγούμενα: Όταν οι Βασιλείς φυλάκιζαν τα αδέλφια τους

Αν και η περίπτωση του Πρίγκιπα Άντριου φαντάζει ακραία για τον 21ο αιώνα, η ιστορία της Αγγλίας βρίθει από περιπτώσεις όπου το αίμα δεν αποδείχθηκε νερό.

  • Γεώργιος, Δούκας του Κλάρενς (1477)
    Κατά τη διάρκεια του Πολέμου των Ρόδων, ο βασιλιάς Εδουάρδος Δ’ δεν δίστασε να κλείσει στον Πύργο του Λονδίνου τον αδελφό του. Ο Γεώργιος κατηγορήθηκε για συνεχή ανυπακοή και προδοσία, βρίσκοντας τελικά τον θάνατο μέσα στη φυλακή. Η παράδοση μάλιστα λέει ότι τον έπνιξαν μέσα σε ένα βαρέλι με κρασί.

  • Ροβέρτος, Δούκας της Νορμανδίας (1106)
    Ο Ερρίκος Α’ της Αγγλίας έδειξε ακόμα πιο σκληρό πρόσωπο στον αδελφό του, Ροβέρτο. Μετά από μια καθοριστική μάχη, τον κράτησε αιχμάλωτο και φυλακισμένο για 28 ολόκληρα χρόνια, μέχρι τον θάνατό του, προκειμένου να διασφαλίσει ότι δεν θα απειληθεί ποτέ ξανά η εξουσία του.

Η σύγχρονη δικαιοσύνη μπορεί να κινείται με διαφορετικά μέσα, όμως η σκιά της προδοσίας και της πτώσης από τα αξιώματα συνεχίζει να ακολουθεί τα μέλη της βασιλικής οικογένειας ανά τους αιώνες.