Ο Τζέσε Τζάκσον δεν υπήρξε μόνο ένας εμβληματικός ηγέτης των πολιτικών δικαιωμάτων, αλλά και ο άνθρωπος που άνοιξε τον δρόμο για γενιές μαύρων Δημοκρατικών να διεκδικήσουν την εξουσία στις ΗΠΑ. Με τις προεκλογικές του εκστρατείες τη δεκαετία του 1980, απέδειξε ότι ένας μαύρος υποψήφιος μπορούσε να χτίσει μια εθνική εκλογική βάση και να αμφισβητήσει ευθέως το κομματικό κατεστημένο των Δημοκρατικών.
Οι προεδρικές καμπάνιες του Τζέσε Τζάκσον το 1984 και το 1988 ξεκίνησαν ως «εκστρατείες διαμαρτυρίας», αλλά εξελίχθηκαν σε ένα πρωτόγνωρο πολιτικό εγχείρημα κινητοποίησης εκατομμυρίων μαύρων ψηφοφόρων που μέχρι τότε έμεναν εκτός της διαδικασίας. Ο Τζάκσον επένδυσε χρόνια στην εγγραφή νέων ψηφοφόρων, οργάνωσε κοινότητες και διαμόρφωσε αυτό που ονόμασε «ουράνιο τόξο» συμμαχιών: μαύροι, λευκοί προοδευτικοί, Λατίνοι, αυτόχθονες, γυναίκες και όλα τα «αόρατα» στρώματα της αμερικανικής κοινωνίας. Αν και δεν κέρδισε ποτέ το χρίσμα, τερματίζοντας δεύτερος στις προκριματικές του 1988, έδειξε στην πράξη ότι οι μαύροι υποψήφιοι μπορούσαν να φτάσουν μια ανάσα από την κορυφή ενός μεγάλου κόμματος.
Τζέσε Τζάκσον και μαύροι ψηφοφόροι
Η κληρονομιά του Τζάκσον στους μαύρους Δημοκρατικούς αποτυπώνεται όχι μόνο στους αριθμούς, αλλά κυρίως στον τρόπο που οι μαύροι ψηφοφόροι έγιναν κεντρικοί παίκτες για το Δημοκρατικό Κόμμα. Μέσα από την οργανωτική του δουλειά, «έβαλε στο παιχνίδι» χιλιάδες Αφροαμερικανούς που για πρώτη φορά γράφτηκαν στους εκλογικούς καταλόγους και άρχισαν να αντιμετωπίζονται από την ηγεσία ως κρίσιμη εκλογική δύναμη, όχι ως δεδομένο ακροατήριο. Μαύροι ηγέτες όπως η Κάρολ Μόουζλεϊ Μπράουν παραδέχονται ότι η δική τους πορεία –μέχρι και την εκλογή της στη Γερουσία– πάτησε πάνω στα «θεμέλια» που έχτισε ο Τζάκσον.
Ταυτόχρονα, η ισχυρή παρουσία των αντιπροσώπων του Τζάκσον στα συνέδρια των Δημοκρατικών οδήγησε σε αλλαγές στους κομματικούς κανόνες που έσπασαν το παλιό καθεστώς του «ο νικητής τα παίρνει όλα» και άνοιξαν τον δρόμο για πιο αναλογική κατανομή των συνέδρων. Αυτές οι θεσμικές αλλαγές ευνόησαν στο μέλλον τους «αουτσάιντερ» υποψήφιους, πολλοί από τους οποίους στηρίχθηκαν έντονα σε μαύρους ψηφοφόρους για να αποκτήσουν εθνική δυναμική. Με άλλα λόγια, ο Τζέσε Τζάκσον δεν ενέπνευσε απλώς τους μαύρους· άλλαξε τους κανόνες του παιχνιδιού για να μπορούν να κερδίζουν.
Τζέσε Τζάκσον, μαύροι Δημοκρατικοί και ο δρόμος προς τον Ομπάμα
Η «ουράνιο τόξο» πολιτική του Τζάκσον, που συνέδεε τα αιτήματα των μαύρων με ένα ευρύτερο προοδευτικό πρόγραμμα, θεωρείται σήμερα ως ο πρόδρομος της ατζέντας που έφερε αργότερα τον Μπαράκ Ομπάμα στον Λευκό Οίκο. Θέματα όπως η καθολική υγειονομική κάλυψη και οι αποζημιώσεις για τους απογόνους των σκλαβωμένων Αφρικανών έγιναν κομμάτι της εσωκομματικής συζήτησης χάρη στην πίεση που άσκησε αυτός ο μαύρος ηγέτης από τα αριστερά του κόμματος, όπως γράφουν οι New York Times.
Ακόμα κι όταν διαφώνησε δημόσια με τον Ομπάμα, κατηγορώντας τον ότι «μιλάει αφ’ υψηλού στους μαύρους», η εικόνα του Τζάκσον δακρυσμένου στο λόγο της νίκης του 2008 συμβόλιζε για πολλούς τη δικαίωση μιας ολόκληρης γενιάς μαύρων Δημοκρατικών.
Μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Τζέσε Τζάκσον παρέμενε σημείο αναφοράς για τους μαύρους μέσα στο Δημοκρατικό Κόμμα. Από τα καθημερινά τηλεφωνήματα συμβουλών προς την καμπάνια του Αλ Γκορ το 2000, μέχρι την παρουσία του στο συνέδριο του 2024 όπου η Καμάλα Χάρις διεκδίκησε την προεδρία, ο Τζάκσον αντιμετωπιζόταν ως ο άνθρωπος που άνοιξε τον δρόμο ώστε μια μαύρη γυναίκα να φτάσει τόσο κοντά στον Λευκό Οίκο. Η διαδρομή του δείχνει πώς ένας μαύρος ιερέας του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα έγινε ο καταλύτης για να αποκτήσουν οι μαύροι Δημοκρατικοί φωνή, ρόλο και φιλοδοξία εξουσίας στην αμερικανική πολιτική.
