12
loading

Μέσα σε μια αγορά με πολυεθνικές  εταιρείες κολοσσούς που κονταροχτυπιούνται για τα μερίδια, σε μια αγορά που θυμίζει τη μάχη «Δαυίδ και Γολιάθ», οι ελληνικές επιχειρήσεις δίνουν το δικό τους αγώνα και πολλές φορές ξεχωρίζουν. Ειδικά στην αγορά των αναψυκτικών τα πράγματα εξελίσσονται δύσκολα. Τα τελευταία χρόνια, σε μια αγορά που οι πολυεθνικές ελέγχουν τα μεγαλύτερα μερίδια οι πιέσεις αυξάνονται.

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της IRI, τα αναψυκτικά καταγράφουν πτώση 7,3% σε αξία και 11,4% σε όγκο διατηρώντας την αρνητική πορεία των τελευταίων ετών. Το 2016 έκλεισε για την κατηγορία των μη αλκοολούχων με απώλειες 5,9% σε αξία και 8,6% σε όγκο, ενώ κάπως έτσι φαίνεται να διαμορφώνεται και το 2017.

Σε όρους αξίας, οι πωλήσεις μη αλκοολούχων ποτών εκτιμάται ότι αγγίζουν το ποσό των 1,5 δισ. ευρώ.

Μερίδιο από αυτή την πίτα του 1,5 δισ. ευρώ διεκδικούν και μικρότερες επιχειρήσεις, ενώ τη δική της θέση έχει μία Κρητικιά. Η «Φήμη».

anapsiktika2

Πρόκειται για μια οικογενειακή επιχείρηση που κρατάει στη δύσκολη αγορά των αναψυκτικών, για περισσότερα από 90 χρόνια.

Η επιχείρηση μεγαλούργησε από τη δεκαετία του 1960 μέχρι το 1980, ενώ αντιστάθηκε στην εισβολή μεγάλων πολυεθνικών στην ελληνική αγορά.

Η δε σχέση της εταιρείας με την παράδοση και τον τόπο της Κρήτης είναι ιδιαίτερη και άρρηκτη. Οι χυμοί και τα αναψυκτικά «Φήμη» φτιάχνονται από το 1925 έως σήμερα σ’ένα μέρος: τις Αγιές Παρασκιές στο Ηράκλειο της Κρήτης.

Η ιστορία ξεκινάει από το Βασίλη Ζηδιανάκη το 1925. Η Κρήτη είχε πρόσφατα ενωθεί με τη μητέρα Ελλάδα και είχε δεχτεί ένα μεγάλο κύμα προσφύγων με την ανταλλαγή των πληθυσμών και τα αγροτικά προϊόντα του νησιού είναι ο βασικός τροφοδότης της οικονομίας και ξεκινούν οι πρώτες απόπειρες παραγωγής αναψυκτικών αφού τα φρούτα και ειδικά τα λεμόνια είναι άφθονα στο νησί.

anapsiktika1

Τότε που οι περιβόητοι «λεμονατζήδες» βγαίνουν στους δρόμους με τις «παγωμένες» σε χωριά και πόλεις. Άλλωστε η λεμονάδα ήταν το δροσερό αναψυκτικό του καλοκαιριού.

Ο πατριάρχης της οικογένειας Ζηδιανάκη ο Βασίλης, ήταν ο πρώτος «λεμονατζής» της Φήμη.

Το 1925 ο Βασίλης Ζηδιανάκης, στο ισόγειο του σπιτιού του, στις Αγιές Παρασκιές, μέσα στο επονομαζόμενο «Υποδηματοποιείον», ξεκινάει την χειροκίνητη εμφιάλωση σε πορσελάνινο μπουκάλι. Περνάει  στο επόμενο στάδιο από αυτό των πλανόδιων «λεμονατζήδων» και ανοίγει τη δουλειά.

Η λεμονάδα μπαίνει σε μπουκάλια στο ισόγειο του πατρικού του Βασίλη Ζηδιανάκη και η οικογενειακή επιχείρηση κάνει τα πρώτα της βήματα στην Κρήτη.

anapsiktika5

Τα χρόνια που ακολουθούν τα μπουκάλια της Φήμης φορτώνονται σε γαϊδουράκια και ταξιδεύουν από χωριό σε χωριό στην Κρήτη... Η εταιρεία επιβιώνει στον πόλεμο και η διαδικασία παραγωγής και εμφιάλωσης παραμένει ίδια μέχρι και το 1950.

Λεμονάδα στην αρχή, πορτοκαλάδα, γκαζόζα και το περιβόητο μπυράλ αργότερα όλα μπαίνουν σε μπουκάλια και ταξιδεύουν στην Κρήτη.

Από το 1960 ο ηλεκτρισμός κάνει την εμφάνισή του σε πόλεις και χωριά και τότε ξεκινούν οι αλλαγές. Αναλαμβάνει την οικογενειακή επιχείρηση ο Βαγγέλης Ζηδιανάκης και βάζει το θεμέλιο εργοστασιακό λίθο αλλάζοντας την κλίμακα της παραγωγής. Διατήρησε τον οικογενειακό χαρακτήρα της επιχείρησης και παράλληλα προχώρησε σε εκσυγχρονισμό του παραγωγικού εξοπλισμού, ακολουθώντας την πλέον προχωρημένη τεχνολογία εκείνης της εποχής.

anapsiktika4

Από το 1974 η εμφιάλωση γίνεται σε γυάλινες φιάλες με πώμα και η επιχείρηση αλλάζει στέγη, πάλι στις Αγιές Παρασκιές.

Σταδιακά η οικογενειακή επιχείρηση εξελίχθηκε από μια μικρή οικοτεχνία σε μια πολλά υποσχόμενη βιοτεχνία.

Ωστόσο εκείνα τα χρόνια η Φήμη όπως είναι φυσικό βρίσκεται αντιμέτωπη με μεγάλες αλλαγές. Στη δεκαετία του 80 τα αναψυκτικά τύπου Cola γίνονται της μόδας και είναι η περίοδος που οι περισσότερες ελληνικές επιχειρήσεις αναψυκτικών δεν αντέχουν και βάζουν λουκέτο. Η επέλαση των μεγάλων και ισχυρών έχει αρχίσει και οι μικρές τοπικές εγχώριες επιχειρήσεις αναζητούν τρόπους άμυνας βλέποντας τα μερίδιά τους να μειώνονται. Το μπυράλ φεύγει από τη μόδα, τα σινεμά που αποτελούσαν σταθερά σημεία μεγάλων πωλήσεων, αρχίζουν να «πέφτουν» όσοι οι τηλεοράσεις μπαίνουν στα σπίτια και οι αλλαγές που γίνονται δεν αφήνουν κανέναν ανεπηρέαστο.

Η εταιρεία ωστόσο καταφέρνει να κρατηθεί και να περάσει στα επόμενα χρόνια. Έφτιαξε προϊόντα τύπου cola, άλλαξε τις συσκευασίες σε αυτές που ζητούσε η αγορά, κράτησε όμως τα παραδοσιακά της στοιχεία.

Το 2000 περίπου άλλαξε νομική μορφή και έγινε μια ανώνυμη εταιρεία. Ο Βασίλης Ζηδιανάκης, εγγονός του ιδρυτή, οδήγησε τη «Φήμη» στη νέα χιλιετία, καθώς την ανέλαβε από το 2000 και άνοιξε τη «Φήμη» σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και της Κύπρου.

Σήμερα η «Φήμη» κρατάει την ίδια συνταγή από τα πρώτα εκείνα χρόνια, παραμένει στην ελληνική αγορά και έχει εξελιχθεί σε μια εταιρεία με σύγχρονα μηχανήματα για την εμφιάλωση των αναψυκτικών με μια γραμμή παραγωγής δυναμικότητας 4,5 τόνων την ημέρα σε γυάλινο μπουκάλι, καθώς και μια γραμμή παραγωγής πλαστικών φιαλών τύπου PET.

ΚΑΝΤΕ LIKE ΤΟ NEWSBEAST.GR

12
σχόλια
  1. avatar Κερκυραιος.τζιαρ

    Να αγαπάτε τα τοπικά προϊόντα.. Γιατί από τις πολυεθνικές δεν ξέρετε τι πίνουμε.. Εγώ προσωπικά τα αγοράζω όλα τα ελληνικά προϊόντα και είναι μαματα...

  2. avatar Το όνομά σας

    Η Μανταρινάδα ΦΗΜΗ είναι άπαίχτη.!! Με κέρασαν σε ένα σπίτι μετά έψαχνα να τη βρω στα sm. Υπάρχει στα ΑΒ και Σκλαβενίτη

  3. avatar ΓΙΩΡΓΟΣ Β

    εψα αγρια βολου

  4. avatar Sotoss

    Το πιο ωραίο αναψυκτικό βγαίνει στο αιγινιο Κατερίνης από μια μικρή επιχείρηση η πιο ωραία γκαζόζα που έχω πιει άλλη γεύση

    1. avatar κάμποτο

      Αν εννοείς τα προϊόντα "Ελαφίνα" συμφωνώ απόλυτα μαζί σου.Ειδικά η γκαζόζα παγωμένη είναι εκπληκτική!

  5. avatar Panos_8

    στήριξη στα ελληνικά προιόντα

    1. avatar χμμμ

      Αν δεν τα στηρίξουν τα σούπερ μάρκετ πως θα τα βρεί ο καταναλωτής;

  6. avatar Άγνωστος004

    Το καλό αναψυκτικό μετριέται με βάση την ποσότητα ανθρακικού που έχει; Ή με βάση το αν είναι εύγευστο. Και γιατί πρέπει να είναι πιο φθηνό από τα "διεθνούς" φήμης. Ως γνωστόν, η ποιοτικότερη παραγωγή συνοδεύεται συνήθως από μικρότερη παραγωγή και πιο υψηλό κόστος. Όσο για το ανθρακικό, τότε η μπλε πορτοκαλάδα που συνηθίζουν στην Αθήνα (άσχετα αν προσωπικά δεν μου αρέσει) , δεν πρέπει να θεωρείται καν αναψυκτικό.

  7. avatar Teo 56

    Φήμη στην Κρήτη, Λουξ στην Πάτρα, ΕΨΑ στο Βόλο, Φλώρινα στη Φλώρινα. Οι τοπικές πάντα καλά θα κρατούν γιατί και ποιοτητα προσφέρουν και ο τοπος τους τις αγαπαει.
    Πάντα τετοια

    1. avatar ΕΒΕΛΙΝ

      ΠΟΛΥ σωστά!! Στη Χίο Ο κάμπος ΚΑΛΑ κράτει Κ αλλά Τοπικά ποτά!!

  8. avatar Γιωργος 17

    Ένα μάθημα που πρέπει να παρακολουθήσουν 10 εκατομμύρια Έλληνες αλλά πρώτα καμμιά 300 καθώς αυτοί θα χρειασθούν και ... Ιδιαίτερα φροντιστήρια!!! μαζί τους θα βάλω τους παλιούς 300 των τελευταίων δεκαετιών και όσους τους ψήφισαν. Το όνομα όλων αυτών που χρειάζονται τα φροντιστήρια ? Ονομάστε τους αναπτυξιακούς!!!

  9. avatar Το Μανωλιο ο μπηχτης

    Πράσινα άλογα, ποιός θα αγοράσει αναψυκτικά που η τιμή τους είναι στο επίπεδο διεθνές φήμης αναψυκτικά και τα περισσότερα Φήμη είναι κλουβιά, ανοίγεις και δεν έχει σχεδόν καθόλου ανθρακικό!

Παρακαλούμε περιμένετε ...