Την ώρα που συνεχίζονται οι έντονες αντιδράσεις για τον θάνατο του 20χρονου στο Άργος και την προφυλάκιση των δύο αστυνομικών που κατηγορούνται για την υπόθεση, ο δήμαρχος Άργους – Μυκηνών, Γιάννης Μαλτέζος, προχώρησε σε μια δήλωση που έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις.
Ο δήμαρχος χαρακτήρισε προβληματική την απόφαση για την προφυλάκιση των δύο αστυνομικών, υποστηρίζοντας ότι το συγκεκριμένο δικονομικό μέτρο δεν έπρεπε να εφαρμοστεί στην περίπτωσή τους.
Παράλληλα, σε μια τοποθέτηση που προκάλεσε αίσθηση, άσκησε κριτική και στη μητέρα του 20χρονου, θέτοντας το ερώτημα «πώς τον αφήνεις να κυκλοφορεί στους δρόμους της πόλης», αναφερόμενος στις δυσκολίες που αντιμετώπιζε ο νεαρός. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, ο 20χρονος είχε διαγνωστεί με αυτισμό και ποσοστό αναπηρίας 89%, ενώ διέθετε νόμιμη άδεια οδήγησης.
Η παρέμβασή του έχει χαρακτηριστεί από πολλούς ως ιδιαίτερα προκλητική, καθώς εκτός από τη στήριξη που εξέφρασε προς τους δύο αστυνομικούς, απέδωσε ευθύνες και στο οικογενειακό περιβάλλον του θύματος, προκαλώντας νέο κύκλο αντιδράσεων γύρω από την υπόθεσ
Ακολουθεί ολόκληρη η ανακοίνωση του δημάρχου Άργους – Μυκηνών:
«Τις τελευταίες ημέρες η πόλη μας βιώνει μια βαθιά κρίση μετά το τραγικό περιστατικό που κατέληξε στην απώλεια ενός 20χρονου συμπολίτη μας.
Ως Δήμαρχος Άργους-Μυκηνών, ως νομικός αλλά και ως πολίτης αυτής της χώρας, οφείλω να μιλήσω έξω από τα δόντια και χωρίς στρογγυλέματα. Το θέμα είναι πολύ σοβαρό για να κρυβόμαστε πίσω από λέξεις.
Η απόφαση για την προφυλάκιση των δύο αστυνομικών μας γεμίζει προβληματισμό.
Η προφυλάκιση, σύμφωνα με τον νόμο, δεν είναι προκαταβολή ποινής ούτε μέσο ικανοποίησης της κοινής γνώμης. Είναι ένα ακραίο περιοριστικό μέτρο που εφαρμόζεται όταν ο κατηγορούμενος είναι ύποπτος φυγής ή ύποπτος τέλεσης νέων αδικημάτων. Στην προκειμένη περίπτωση, μιλάμε για δύο οικογενειάρχες, δύο στελέχη με πάνω από 20 χρόνια έντιμης υπηρεσίας στην πρώτη γραμμή, χωρίς καμία σκιά στο παρελθόν τους. Δεν υπήρχε βέβαια κανένα προηγούμενο με το θύμα, ούτε καμία πρόθεση. Υπήρξε μια στιγμή ακραίας έντασης στο πεδίο. Ηθικά και νομικά, η προφυλάκισή τους μοιάζει περιττή και γεννά την εύλογη υποψία ότι η μεγάλη δημοσιότητα βάρυνε στην κρίση των δικαστών.
Οι δικαστές, όμως, πρέπει να κρίνουν με το γράμμα του νόμου και όχι υπό το βάρος της τηλεοπτικής δημοσιότητας.
Από την άλλη πλευρά, ακούσαμε τη μητέρα του θανόντος να αναφέρεται στα σοβαρά προβλήματα συμπεριφοράς και την ιδιαιτερότητα του παιδιού της. Εννοείται ότι ένας νέος άνθρωπος χάθηκε και αυτό είναι ένα τραγικό γεγονός που δεν επιδέχεται σχετικοποίησης.
Το ερώτημα όμως είναι αμείλικτο: Όταν γνωρίζεις ότι ένας νέος άνθρωπος αντιμετωπίζει τέτοια προβλήματα, πώς τον αφήνεις να κυκλοφορεί στους δρόμους της πόλης, οδηγώντας επικίνδυνα και θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο ζωής αθώους πολίτες; Τι έκανες για να αποτρέψεις ένα τέτοιο συμβάν; Πώς διαφυλάσσεται αντίστοιχα η κοινωνία; Αν εκείνη τη μέρα το όχημα αυτό παρέσυρε και σκότωνε ένα παιδί στους δρόμους του Άργους (μια πιθανότητα απολύτως ορατή με βάση τη συμπεριφορά του) τι θα λέγαμε σήμερα;
Η δουλειά των αστυνομικών του δρόμου είναι καθημερινός πόλεμος. Αντιμετωπίζουν την παραβατικότητα με ελλιπή μέσα, χαμηλούς μισθούς και ανάγκη για περισσότερη εκπαίδευση. Αν ως κοινωνία τούς “σταυρώνουμε” σε κάθε λάθος χειρισμό κάτω από συνθήκες ακραίας πίεσης, το μήνυμα που στέλνουμε είναι καταστροφικό: τους αναγκάζουμε να αδρανήσουν. Αν συνεχίσουμε έτσι, αύριο ο κλέφτης θα είναι μέσα στο σπίτι μας, θα καλούμε την αστυνομία και εκείνοι θα έρχονται μετά από μισή ώρα, απλά για να καταγράψουν το συμβάν, επειδή κανείς δεν θα ρισκάρει πλέον να βάλει το χέρι του στη φωτιά.
Το Άργος χρειάζεται αστυνόμευση. Χρειάζεται μια αστυνομία με κύρος και αυτοπεποίθηση, στην οποία ο πολίτης θα μπορεί να στηριχτεί τη δύσκολη στιγμή.
Εκφράζω την απόλυτη και ειλικρινή μου στήριξη στους δύο αστυνομικούς και στις οικογένειές τους, που δοκιμάζονται σκληρά. Έχουμε εμπιστοσύνη στην ελληνική Δικαιοσύνη ότι στην πορεία της υπόθεσης θα επικρατήσει η νομική ορθότητα και η ψυχραιμία, μακριά από κραυγές και σκοπιμότητες».
