Η καθημερινότητα μέσα στα ανάκτορα που τότε ήταν το Μέγαρο Νεγρεπόντη, υπό το βλέμμα της Βασίλισσας Σοφίας, απείχε πολύ από την εικόνα της ανέμελης αριστοκρατικής ζωής που πολλοί φαντάζονται.
Η Πριγκίπισσα Ελένη, σε μια εξομολόγηση που αποτυπώνει το κλίμα εκείνης της περιόδου, είχε αναφέρει χαρακτηριστικά πως ακόμη και σε προχωρημένη ηλικία ένιωθε μια παράξενη ανησυχία για τις πιο απλές κινήσεις στο τραπέζι.
«Κάθε φορά που βουτάω, ακόμη και σήμερα, το μπισκότο στο τσάι μου, αισθάνομαι ένοχη, γιατί ως παιδί, μου κτυπούσαν το χέρι κάθε φορά που το έκανα!».
Η μαρτυρία αυτή, που περιλαμβάνεται στη βιογραφία «Βασίλισσα Σοφία των Ελλήνων» του Νίκου Παπακωνταντίνου (εκδόσεις Φερενίκη), φωτίζει την προσωπικότητα μιας γυναίκας που θεωρούσε τη διαμόρφωση του χαρακτήρα και την προσήλωση στο καθήκον ως τις ύψιστες αρετές.
Η «Frau Verboten» και η σιδηρά πειθαρχία στο Μέγαρο Νεγρεπόντη
Η Σοφία, σύζυγος του Κωνσταντίνου Α της Ελλάδας (και μητέρα τριών βασιλέων της Ελλάδας, του Γεωργίου Β΄, του Αλεξάνδρου και του Παύλου) και κόρη του Γερμανού Αυτοκράτορα Φρειδερίκου Γ, μετέφερε στην Αθήνα τις αρχές της γερμανικής ανατροφής της. Η ακρίβεια στα ραντεβού και η τήρηση των κανόνων δεν ήταν απλώς τυπικές υποχρεώσεις, αλλά πυλώνες της ύπαρξής της.
Αυτή η αδιαπραγμάτευτη στάση τής χάρισε το παρατσούκλι «Frau Verboten», δηλαδή «Κυρία Απαγορεύεται».
Η αυστηρότητα δεν εξαιρούσε κανέναν, ούτε καν τα ίδια της τα παιδιά. Είναι χαρακτηριστικό το περιστατικό με τον Πρίγκιπα Αλέξανδρο, στον οποίο απαγορεύτηκε να παρακαθίσει στο οικογενειακό τραπέζι επειδή καθυστέρησε να εμφανιστεί για το καθιερωμένο απογευματινό τσάι των 5.
Παρά την εικόνα της «σιδηράς κυρίας», ο συγγραφέας σημειώνει πως η Βασίλισσα Σοφία είχε τον πλήρη έλεγχο της ανατροφής των παιδιών της, επιβλέποντας προσωπικά κάθε παιδαγωγό και γκουβερνάντα.
«Ήταν αυστηρή με τις ηθικές αρχές, με την σωστή διαμόρφωση του χαρακτήρα, με την αλήθεια, με το καθήκον, αλλά και με τον σωστό τρόπο συμπεριφοράς. Έπρεπε να είναι σωστοί σε όλα, τόσο στα σημαντικά πράγματα της ζωής όσο και στα ασήμαντα».
Τα υποκοριστικά και η γαλήνη της εστίας
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο των αυστηρών ορίων, η οικογένεια διατηρούσε τους δικούς της κώδικες επικοινωνίας. Ο Γεώργιος αποκαλούνταν Little Georgie, ο Αλέξανδρος Tootseyman, ενώ η Πριγκίπισσα Ελένη έμεινε στην ιστορία με το υποκοριστικό Sitta. Η ονομασία αυτή προέκυψε από την αδυναμία του μικρού τότε Αλέξανδρου να προφέρει σωστά τη λέξη sister.
Το σπίτι της Σοφίας παρέμεινε μια κλειστή οικογενειακή εστία, μακριά από κοσμικές διασκεδάσεις και περιττές πολυτέλειες. Η φροντίδα της για τα παιδιά της ήταν συνεχής, ακόμη και όταν εκείνα έρχονταν αντιμέτωπα με τις τιμωρίες της γκουβερνάντας Miss Nicholls ή έβρισκαν παρηγοριά στην Black Mingo, την κουρελιασμένη κούκλα της Ελένης.
Η παρουσία προσώπων όπως η Ρόζα από την Άνδρο, η οποία υπηρέτησε την Πριγκίπισσα Ελένη για 48 ολόκληρα χρόνια, καταδεικνύει τους ισχυρούς δεσμούς που αναπτύσσονταν σε ένα περιβάλλον όπου η πίστη και η αφοσίωση ήταν εξίσου σημαντικές με την πειθαρχία.
