Να υπερασπιστεί τη Μαρία Καρυστιανού απέναντι στις αντιδράσεις που προκάλεσαν οι τοποθετήσεις της για τις αμβλώσεις επιχείρησε ο δικηγόρος της, Στέλιος Σούρλας, εκφράζοντας την απορία του «γιατί θεωρείται ακραία μία θέση η οποία είναι δικαίωμά της να την εκφράσει;».

Σε παρέμβασή του στο ONE, απαντώντας σε σχετική ερώτηση, τόνισε ότι «ό,τι χειρότερο είναι η δολοφονία ενός αγέννητου παιδιού και όχι το να φέρει στον κόσμο μία γυναίκα ένα παιδί το οποίο ενδεχομένως να μην το ήθελε αρχικά». Όπως ανέφερε στη συνέχεια, «από την στιγμή που έχουν συλλάβει και έχουν προχωρήσει σε εγκυμοσύνη, δεν είναι το τι θέλουμε εμείς, αλλά έχει προχωρήσει η φύση».

Στο ίδιο πλαίσιο, επισήμανε ότι από το 1986, όταν και νομιμοποιήθηκαν οι αμβλώσεις στη χώρα, το κοινωνικό και θεσμικό περιβάλλον έχει μεταβληθεί ριζικά. Όπως είπε, «Τι είπε η κυρία Καρυστιανού, πως με τα δεδομένα που υφίστανται σήμερα, κατά πόσο θα πρέπει να υπάρχει το δικαίωμα αυτό. Και υπάρχει μία στάθμιση δικαιωμάτων. Τα δικαιώματα της γυναίκας υπερτερούν αυτών ενός αγέννητου παιδιού;».

Ακολούθως, περιέγραψε την άμβλωση ως διαδικασία κατά την οποία «ένα βρέφος δολοφονείται με έναν φρικτό τρόπο. Αν παρακολουθήσει κάποιος μία έκτρωση, είναι μία φρικτή δολοφονία ενός ανθρώπου που δεν μπορεί να αμυνθεί», για να διερωτηθεί αμέσως μετά «γιατί να διχάζει κάτι το οποίο τίθεται σε δημοκρατικό διάλογο;».

Σε άλλο σημείο της τοποθέτησής του, ο κ. Σούρλας υποστήριξε ότι η Δημοκρατία δεν εγκλωβίζεται σε ψευτοδιλήμματα. «Γιατί όχι» απάντησε, όταν ρωτήθηκε αν θα μπορούσαν να διεξάγονται ετήσια δημοψηφίσματα για τη μοναρχία, σημειώνοντας πως μια τέτοια διαδικασία συνιστά έκφραση άμεσης Δημοκρατίας.

Τι είπε για τις αμβλώσεις η κ. Καρυστιανού

Σε ερώτηση που δέχτηκε σχετικά με τον γάμο των ομοφυλόφιλων αλλά και το δικαίωμα της άμβλωσης η Μαρία Καρυστιανού σχολίασε σε συνέντευξη της στο Open: «Σέβομαι την ελεύθερη βούληση, είναι πολύ σημαντική και κατοχυρωμένη συνταγματικά. Θεωρώ ότι είναι ένα θέμα δημόσιας διαβούλευσης. Ας αποφασίσει λοιπόν η κοινωνία τι θα ήθελε να γίνει.

Υπάρχει μια ιδιαιτερότητα στο θέμα των αμβλώσεων, γιατί αφορά τα δικαιώματα της γυναίκας, δικό της είναι το σώμα, η αλήθεια είναι αυτή, αλλά και τα δικαιώματα του εμβρύου. Τώρα εγώ είμαι και παιδίατρος, επομένως και λόγω της επιστήμης μου διχάζομαι ποια δικαιώματα θα πρέπει… δεν μπορώ να ιεραρχήσω τα δικαιώματα της γυναίκας και του εμβρύου.

Μια γυναίκα μπορεί να αποφασίσει βεβαίως για το σώμα της. Το θέμα είναι ότι στην περίπτωση των αμβλώσεων υπάρχει και ένα άλλο ηθικό θέμα. Δεν έχει σημασία τι λέω εγώ ή τι πιστεύετε εσείς. Στη δημόσια διαβούλευση η πλειοψηφία, οι περισσότεροι, θα έχουν καλύτερη άποψη και γνώμη και είναι πιο δημοκρατικό. Μιλάμε για μια ζωή που μόλις γεννάται.

Η επιστήμη μου με έχει βάλει σε θέση φροντίζοντας και τη ζωή που έχει δημιουργηθεί, δεν μπορώ να τα ξεχωρίσω. Κατανοώ πλήρως και το δικαίωμα της γυναίκας αν θέλει την τεκνοποίηση ή όχι. Τη στιγμή που ξεκινάει από τους τρεις μήνες να χτυπάει η καρδιά ενός παιδιού, θεωρείται μια ζωή που έχει δημιουργηθεί. Και μετά από κάποιες εβδομάδες, ακόμα και τα παιδιά που έχουν βγει με καισαρική –πηγαίνετε να δείτε στις μονάδες θεραπείας νεογνών– επιβιώνουν.

Το γνωρίζω ότι είναι νόμιμες οι αμβλώσεις. Για το ηθικό θέμα λέω. Θέματα τα οποία μπορεί να αφορούν το πώς θέλει να λειτουργεί η κοινωνία μας μπορεί να λύνονται με διαβουλεύσεις. Όχι το συγκεκριμένο, γενικότερα».