«Σκάει» σαν βόμβα: 9 Μαΐου 2026 έρχονται οι Metallica στην Ελλάδα. Στο άκουσμα της είδησης προσπαθείς να επεξεργαστείς την πληροφορία, να διασταυρώσεις ότι δεν είναι fake news και να μάθεις πότε ξεκινά η προπώληση για να σταθείς στη διαδικτυακή ουρά για το πολυπόθητο εισιτήριο της M72 World Tour.
Γράφει η Ναυσικά Διαμαντοπούλου
Κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα. Μία συναυλία που, τον τελευταίο χρόνο τουλάχιστον, την περιμέναμε με ανυπομονησία.
Άλλοι, πάλι την περιμέναμε μία ζωή, όταν οι πρωτοπόροι του heavy/thrash metal «εισέβαλαν» στα αυτιά και τις καρδιές μας στα σχολικά μας χρόνια. Ήδη από τη στιγμή που καταφέραμε να δούμε το μήνυμα στο email « η αγορά του εισιτηρίου σας ολοκληρώθηκε», γνωρίζαμε, ότι θα είμαστε παρόντες σε μία ιστορική στιγμή. Πολλώ δε μάλλον, αφού σε αυτή τη συναυλία υπήρχε ένα ακόμα «τυράκι»: Οι Gojira, καθιστώντας τη συναυλία -προσωπικά τουλάχιστον- δύο φορές πιο άχαστη.
Και φυσικά, εισιτήριο αρένας για να ζήσουμε το vibe, το headbanging, τα χοροπηδήματα, τις νότες μία προς μία, τη μαγεία ενός live που δεν μοιάζει με κανένα. Όχι, ότι δεν το βιώνεις από τις εξέδρες, αλλά η αρένα έχει τη δική της δυναμική.
Η ουρά του… «metal δράκου»
Η μεγάλη μέρα έφτασε και με τη λαχτάρα του έφηβου παιδιού που για πρώτη φορά στη ζωή του θα δει το αγαπημένο του συγκρότημα, η διαφαινόμενη σωματική κόπωση διαγράφηκε μέχρι και από το υποσυνείδητο.
Φτάνοντας στη 1.30 το μεσημέρι στο ΟΑΚΑ η ουρά ήδη ήταν αρκετά μεγάλη, τόσο στους πάγκους με το merchandise και τα μπαρ, όσο και για την είσοδο στο στάδιο. Οι πιο τολμηροί είχαν φτάσει από πολύ νωρίς το πρωί για να εξασφαλίσουν μία καλή θέση, καθώς θα άνοιγαν οι πόρτες και το καθιερωμένο… ντου από παντού.
Συζητήσεις, πηγαδάκια, προβλέψεις για τη setlist ακούγονταν από τον κόσμο που είχε συγκεντρωθεί για το μουσικό γεγονός της χρονιάς, αφού οι Metallica εμφανίστηκαν τελευταία φορά στην Ελλάδα πριν από 16 χρόνια.
Άνθρωποι κάθε ηλικίας έφτασαν στο Ολυμπιακό Στάδιο από κάθε γωνιά της Ελλάδας, αλλά και τουρίστες που συνδύασαν τη συναυλία με ένα ταξιδάκι στην Αθήνα. Γιατί αυτό έχουν πετύχει τόσα χρόνια οι Metallica: έβαλαν με μαεστρία το «βαρύ μέταλλο» στις καρδιές και των πιο επιφυλακτικών και συνεχίζουν απτόητοι εδώ και 45 χρόνια.
Doors open
Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός λένε και οι πόρτες άνοιξαν με τους πρώτους – πρώτους να τρέχουν την «κούρσα της μιας ανάσας» για να προλάβουν μία καλή θέση στο κυκλικό stage για να απολαύσουν τη θρυλική μπάντα.
Καταφέραμε να μπούμε περίπου στις 5 και κάτι. Ο κόσμος ήταν ήδη πολύς μέσα στο στάδιο με διάχυτο ενθουσιασμό, μετρώντας τα λεπτά για να ξεκινήσει το μεγάλο γεγονός. Κάθε γωνιά του σταδίου γέμιζε κόσμο κάθε ηλικίας. Κι αυτό ήταν ένα καλό σημάδι. Είτε πήγε κανείς γιατί είναι φαν, είτε για να γνωρίσει τη μπάντα για πρώτη φορά. Γιατί οι Metallica εξακολουθούν να μεγαλώνουν γενιές και να εμπνέουν νέα συγκροτήματα.
Knocked Loose on stage
Με ακρίβεια ελβετικού ρολογιού στις 18:00 το απόγευμα στη σκηνή ανεβαίνουν οι Knocked Loose, ένα metalcore punk συγκρότημα που έκανε το opening act της πολυαναμενόμενης συναυλίας.
Ιδιαίτεροι, δυναμικοί, αλλά χωρίς να καταφέρουν να δείξουν το εύρος της μουσικής τους, λόγω του αρχικά κακού ήχου, οι νεαροί από το Κεντάκι είχαν την ευκαιρία να ακουστεί το όνομά τους και σε κόσμο που μέχρι πρότινος δεν γνώριζε ποιοι πραγματικά ήταν.
Μία μπάντα που ξεκίνησε από μικρά venues και κατάφερε να είναι υποψήφια για Grammy το 2024, το να ανοίξει μία συναυλία των Metallica στον πρώτο σταθμό της περιοδείας τους για το 2026 αποτελεί μία ακόμη πολύ σημαντική αναγνώριση.
Η σκυτάλη στους Gojira
Το 40λεπτο των Knocked Loose έδωσε την «πάσα» για τους ξεχωριστούς Gojira. Οι περισσότεροι θα τους θυμούνται από την ιστορική εμφάνισή τους στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, με το «Mea Culpa» («Ah ça ira») στο κτίριο Conciergerie μία performance που κέρδισε Grammy. Για τους φαν της μπάντας και όσους τους γνωρίζουν καλά περίμεναν πώς και πώς τους αδελφούς Joe και Mario Duplantier, τον Κριστιάν Αντρέι και τον Ζαν Μισέλ Λαμπαντιέ.
«Born for One Thing», «Stranded», «The Cell», «Flying Whales» και φυσικά το «τραγούδι για την επανάσταση», όπως είπε και ο frontman Joe Duplantier, «Mea Culpa», οι Gojira επιβεβαίωσαν, ότι είναι από τις κορυφαίες εν ενεργεία μπάντες του είδους, ενώ ο Mario Duplantier συγκαταλέγεται στο Top 3 των metal ντράμερ παγκοσμίως. Η δεινότητά του μάλιστα υπερκάλυψε τα μικροπροβλήματα ήχου στο ΟΑΚΑ, τα οποία εν συνεχεία αποκαταστάθηκαν.
Δεν είναι τυχαίο ο μπασίστας των Metallica, Robert Trujillo έχει εκφράσει δημοσίως τον θαυμασμό του για τον ήχο και την τεχνική των Gojira.
Όμως, οι Gojira δεν είναι μόνο μουσικοί, αλλά και ακτιβιστές αφού οι στίχοι τους αντλούν έμπνευση από περιβαλλοντικά θέματα, τάσσονται κατά της φαλαινοθηρίας, ενώ το single τους «Amazonia» αποτελεί μια άμεση καταγγελία για την καταστροφή του τροπικού δάσους του Αμαζονίου, τις πυρκαγιές και τις επιπτώσεις στις αυτόχθονες κοινότητες της Βραζιλίας.
Όσοι τους γνωρίζαμε περιμέναμε, ότι θα κάνουν την έκπληξη. Όπως και συνέβη με τον Joe, ο οποίος εμφανίστηκε στη σκηνή με μπλούζα της πρωτοβουλίας «Όχι μετρό στην Πλατεία Εξαρχείων», μία κίνηση που έγινε viral.
Η πιο μεγάλη ώρα…
Και ήρθε η στιγμή που όλοι περιμέναμε. Οι Gojira ολοκληρώνουν την εμφάνισή τους και το stage περιμένει τους μύθους της metal σκηνής.
Από τις κυλινδρικές γιγαντοοθόνες που υψώνονταν από την αρένα του σταδίου ξεπρόβαλε η αφίσα της συναυλίας με τον Δία και τον κεραυνό στο χέρι.
Το «It’s a long way» των AC/DC, ακολουθούμενο από το all time classic «The Ecstasy of Gold» του Ennio Morricone, κομμάτι από την ταινία «Ο καλός, ο κακός κι ο άσχημος» του Σέρτζιο Λεόνε, δίνουν το έναυσμα και οι θρυλικοί Metallica ανεβαίνουν στο κυκλικό stage ξεκινώντας τη συναυλία με το κομμάτι «Creeping Death» από το ιστορικό άλμπουμ «Ride the Lightning».
Η γιορτή έχει ξεκινήσει και η εκστατική ατμόσφαιρα είναι διάχυτη από την αρένα μέχρι και την πιο απομακρυσμένη θέση στις εξέδρες. Ο James Hetfield το ‘πε και το ‘κανε.
Ήρθε να ροκάρει, σάρωσε τη σκηνή και επικοινωνούσε με το κοινό, ο Lars Ulrich «έσπασε» τα ντραμς με ενέργεια εφήβου, ενώ οι Kirk Hammett και Robert Trujillo προσέφεραν ένα μοναδικό doodle με «Ζορμπά» του Μίκη Θεοδωράκη και το κομμάτι έκπληξη, ερμηνευμένο από τον Robert Trujillo, «Δεν χωράς πουθενά» από τους Τρύπες.
Μία στιγμή που πραγματικά δεν την περιμέναμε.
Η συγκινητική στιγμή της βραδιάς
Οι Metallica τη βραδιά της 9ης Μαΐου απέδειξαν, ότι είναι θρύλοι και στην ανθρωπιά.
Ο James Hetfield διέκοψε για λίγο τη συναυλία κάνοντας μία συγκινητική αφιέρωση για τον μικρό Σπύρο, ένα αγόρι από τo «Make a Wish» που δίνει μάχη με τον καρκίνο.
Από τη σκηνή, ο Hetfield αναφέρθηκε στον μικρό Σπύρο, στέλνοντας μήνυμα στήριξης και δύναμης προς τον ίδιο και την οικογένειά του.
Η κίνηση αυτή προκάλεσε έντονη συναισθηματική φόρτιση στο κοινό, με χιλιάδες θεατές να ξεσπούν σε παρατεταμένα χειροκροτήματα.
Το live που ανέβασε τον πήχη στα ύψη
Όσοι βρεθήκαμε στο ΟΑΚΑ στις 9 Μαΐου, επαναλαμβάναμε συνεχώς τη φράση: «Τι ζήσαμε».
Με τις μελωδίες και τους στίχους των εμβληματικών κομματιών, όπως «Fade to black», «Nothing Else Matters», «Sad but True», «Fuel», «Master of Puppets», «Seek and Destroy», «Master of Puppets», «One», «Enter Sandman», «Unforgiven» γίναμε πρωταγωνιστές μίας ιστορικής βραδιάς, που κατέγραψε πραγματικές σεισμικές δονήσεις.
Από τα highlights της βραδιάς ήταν οι κυλινδρικοί πυλώνες, ενώ κατά τη διάρκεια της συναυλίας προέβαλλαν παλιές φωτογραφίες της μπάντας, εικόνες θαυμαστών από παλαιότερες συναυλίες, καθώς και αναφορές στις προηγούμενες εμφανίσεις τους στην Ελλάδα, με εισιτήρια από τη Νέα Σμύρνη το 1993 και τη Ριζούπολη, το 1999.
Η συναυλία των Metallica ήταν κάτι παραπάνω από ένα live. Ήταν μία πραγματική γιορτή που ένωσε 70.000 ανθρώπους διαφορετικών ηλικιών, ακόμη και κόσμων. Γιατί αυτό κάνουν εδώ και 45 χρόνια.
Στο τέλος της μέρας αυτό είναι η μουσική: μία ζωντανή ανάμνηση που τυπώνεται στο μυαλό σου, στο δέρμα σου μέχρι την επόμενη φορά. Ακόμα έχουμε τις δονήσεις στα αυτιά και στα πόδια. Και δεν θα θέλαμε να είναι αλλιώς.
