Το Σουδάν κινδυνεύει να χάσει την περιορισμένη πρόοδο που είχε σημειωθεί στην αντιμετώπιση της πείνας, καθώς ο συνεχιζόμενος εμφύλιος πόλεμος, οι περικοπές στη χρηματοδότηση της ανθρωπιστικής βοήθειας και η αύξηση του κόστους παραγωγής για τους γεωργούς επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο την κατάσταση.
Την προειδοποίηση απηύθυνε ο υπηρεσιακός εκτελεστικός διευθυντής του Παγκόσμιου Επισιτιστικού Προγράμματος του ΟΗΕ, Καρλ Σκάου, επισημαίνοντας ότι η αναζωπύρωση του πολέμου στη Μέση Ανατολή και οι επιπτώσεις του στο διεθνές εμπόριο απειλούν να βαθύνουν την ήδη τεράστια ανθρωπιστική κρίση.
Ο πόλεμος ανάμεσα στον τακτικό στρατό του Σουδάν και τις παραστρατιωτικές Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης, ο οποίος ξέσπασε το 2023, έχει στοιχίσει τη ζωή σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους. Παράλληλα, έχει αναγκάσει εκατομμύρια κατοίκους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, είτε ως εσωτερικά εκτοπισμένοι είτε ως πρόσφυγες σε γειτονικές χώρες.
Οι συγκρούσεις έχουν προκαλέσει εκτεταμένες καταστροφές σε μεγάλο μέρος της χώρας, ενώ οι ανθρωπιστικές οργανώσεις προειδοποιούν επανειλημμένα ότι η διατροφική ανασφάλεια επιδεινώνεται και ότι η πρόσβαση στις πληγείσες περιοχές παραμένει εξαιρετικά περιορισμένη.
Πέντε εκατομμύρια άνθρωποι αντιμέτωποι με καταστροφικά επίπεδα πείνας
Σύμφωνα με τον Καρλ Σκάου, στο Σουδάν εξακολουθεί να εκτυλίσσεται η μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση στον κόσμο, με περίπου 5 εκατομμύρια ανθρώπους να βρίσκονται αντιμέτωποι με καταστροφικά επίπεδα πείνας.
«Πρόκειται για μια τεράστια κρίση, τόσο ως προς τον αριθμό των ανθρώπων που πλήττονται όσο και ως προς τη σοβαρότητά της», δήλωσε στο πρακτορείο Reuters.
Περισσότεροι από 100.000 άμαχοι αντιμετωπίζουν συνθήκες που προσομοιάζουν σε λιμό, δηλαδή το υψηλότερο επίπεδο συναγερμού, τη φάση 5, στο Ολοκληρωμένο Πλαίσιο Κατάταξης της Επισιτιστικής Ασφάλειας, γνωστό ως IPC.
«Με τέτοιους αριθμούς στη φάση 5 του IPC, η κατάσταση είναι πάρα πολύ σοβαρή», υπογράμμισε ο επικεφαλής του ΠΕΠ.
Σε ολόκληρο το Σουδάν, σχεδόν 19,5 εκατομμύρια άνθρωποι αντιμετωπίζουν υψηλά επίπεδα οξείας επισιτιστικής ανασφάλειας, σύμφωνα με τα στοιχεία του IPC.
Φόβοι για νέα πολιορκία στην Ελ Ομπάιντ
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν οι πρόσφατες μάχες γύρω από την Ελ Ομπάιντ, στην πολιτεία Βόρειο Κορντοφάν. Ο Καρλ Σκάου εξέφρασε τον φόβο ότι η πόλη μπορεί να έχει μοίρα παρόμοια με εκείνη της Ελ Φάσερ, στο Νταρφούρ.
Στην Ελ Φάσερ, εκατοντάδες χιλιάδες άμαχοι είχαν παγιδευτεί, ενώ η πολιορκία είχε εμποδίσει την παράδοση ανθρωπιστικής βοήθειας.
Η βία γύρω από την Ελ Ομπάιντ αποκλιμακώθηκε ελαφρώς τις τελευταίες ημέρες, δημιουργώντας ελπίδες ότι οι διανομές τροφίμων μπορεί να επεκταθούν και να καλύψουν έως και 250.000 ανθρώπους, από περίπου 100.000 που εξυπηρετούνταν μέχρι σήμερα.
Το ΠΕΠ ανησυχεί επίσης για την επανέναρξη των συγκρούσεων στο Νταρφούρ, η οποία οδήγησε στο κλείσιμο του συνοριακού περάσματος Τίνε, μιας κρίσιμης οδού μεταφοράς ανθρωπιστικής βοήθειας από το Τσαντ προς την περιοχή.
Μειώθηκαν οι δικαιούχοι και οι μερίδες τροφίμων
Λόγω της έλλειψης χρηματοδότησης, το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα αναγκάστηκε να περιορίσει σημαντικά τη βοήθεια που παρέχει.
Ο αριθμός των ανθρώπων που λαμβάνουν τρόφιμα και άλλη υποστήριξη μειώθηκε από 5 εκατομμύρια πριν από έναν χρόνο σε περίπου 3,5 εκατομμύρια.
Παράλληλα, μειώθηκαν και οι μερίδες τροφίμων, ιδιαίτερα στην Ταουίλα του Νταρφούρ.
Το ΠΕΠ αντιμετωπίζει χρηματοδοτικό κενό ύψους 646 εκατομμυρίων δολαρίων, έπειτα από περικοπές που πραγματοποίησαν μεγάλοι δωρητές, μεταξύ των οποίων οι ΗΠΑ, κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η Βρετανία.
«Δεν κινούμαστε προς τη σωστή κατεύθυνση. Αντιθέτως, οπισθοδρομούμε», προειδοποίησε ο Καρλ Σκάου.
Ακριβότερο ντίζελ και ελλείψεις λιπασμάτων
Πρόσθετη απειλή για τη διατροφική ασφάλεια του Σουδάν αποτελούν οι νέες αυξήσεις στις τιμές του ντίζελ και οι ελλείψεις λιπασμάτων.
Σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ, οι ανατιμήσεις συνδέονται με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή και το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ, εξελίξεις που επηρεάζουν τις εμπορικές και ενεργειακές ροές.
Η κατάσταση θεωρείται ιδιαίτερα κρίσιμη, καθώς η χώρα βρίσκεται σε περίοδο σποράς.
Το Σουδάν εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την εισαγωγή λιπασμάτων από χώρες του Κόλπου, ενώ πολλές γεωργικές καλλιέργειες βασίζονται σε αντλίες άρδευσης που λειτουργούν με καύσιμα.
Η αύξηση του κόστους καθιστά τη λειτουργία τους απαγορευτική για πολλούς γεωργούς, περιορίζοντας την παραγωγή τροφίμων και αυξάνοντας τον κίνδυνο περαιτέρω εξάπλωσης της πείνας.
