Πρόσθεσε το Newsbeast στις προτεινόμενες πηγές σου στη Google

Ο άνθρωπος που θέλει να ζήσει για πάντα φαίνεται πως συνάντησε ένα σοβαρό εμπόδιο. Ο βιοχάκερ Μπράιαν Τζόνσον, ο οποίος μοιράζεται συχνά δημόσια λεπτομέρειες για την προσπάθειά του να παρατείνει τη ζωή του, αποκάλυψε πρόσφατα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι πάσχει από μια ανίατη αυτοάνοση νόσο, εξαιτίας της οποίας, όπως χαρακτηριστικά είπε, «το στομάχι του τρώει τον ίδιο του τον εαυτό».

Πιστός στη φιλοσοφία του biohacking, ο 48χρονος επιχειρηματίας δήλωσε ότι θα προσπαθήσει να βρει λύση για την πάθησή του, η οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, εμφανίζεται μόλις στο 2% έως 5% του πληθυσμού.

Σήμερα, όπως αναφέρει η New York Post, το καθημερινό του πρόγραμμα επικεντρώνεται στη βελτιστοποίηση σχεδόν κάθε λειτουργίας του οργανισμού του, από τον ύπνο μέχρι τη γονιμότητα. Ωστόσο, τα πράγματα δεν ήταν πάντα έτσι. Όπως έχει αποκαλύψει, όταν ήταν παιδί κατανάλωνε συχνά γρήγορο φαγητό και αναψυκτικά με μεγάλη περιεκτικότητα σε ζάχαρη.

Πώς η αυτοάνοση γαστρίτιδα επηρέασε τον οργανισμό του

Ύστερα από χρόνια έντονου στρες, αύξησης βάρους και χρόνιας κατάθλιψης, ο οργανισμός του άρχισε να αναπτύσσει μια αυτοάνοση αντίδραση, η οποία επηρέασε τόσο τον θυρεοειδή όσο και το τοίχωμα του στομάχου του. Η πάθηση αυτή ονομάζεται αυτοάνοση γαστρίτιδα.

Ο Μπράιαν Τζόνσον δεν γνώριζε ότι έπασχε από τη συγκεκριμένη νόσο, παρότι, όπως υποστηρίζει, αυτή μπορεί να προκαλέσει μη αναστρέψιμες βλάβες στον οργανισμό, όπως διατροφικές ελλείψεις, αναιμία και αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου.

Σε ηλικία 21 ετών είχε διαγνωστεί με υποθυρεοειδισμό, δηλαδή με μειωμένη λειτουργία του θυρεοειδούς, ο οποίος δεν παράγει αρκετές ορμόνες. Για τον λόγο αυτό άρχισε να λαμβάνει λεβοθυροξίνη και Armour Thyroid, ώστε να διατηρείται η λειτουργία του θυρεοειδούς του σε φυσιολογικά επίπεδα.

Παρότι δεν είχε εμφανή συμπτώματα, ο ίδιος πιστεύει ότι υπήρχαν από νωρίς ενδείξεις αυτοάνοσης γαστρίτιδας. Κοιτάζοντας πίσω, θεωρεί ότι ένα από τα πρώτα σημάδια ήταν τα χαμηλά επίπεδα φερριτίνης, της πρωτεΐνης που αποθηκεύει τον σίδηρο στον οργανισμό, χωρίς ωστόσο να έχει αναιμία.

Οι προοπτικές, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν είναι ιδιαίτερα αισιόδοξες. Όπως έγραψε, η συμβατική ιατρική θεωρεί ότι δεν υπάρχει οριστική θεραπεία και πως το μόνο που μπορεί να γίνει είναι η διαχείριση της πάθησης.

Τα ύπουλα συμπτώματα και η οριστική διάγνωση

Ο Μπράιαν Τζόνσον δεν αποτελεί εξαίρεση, καθώς οι περισσότεροι άνθρωποι με αυτοάνοση γαστρίτιδα δεν παρουσιάζουν έντονα ή ξεκάθαρα συμπτώματα. Όταν αυτά εμφανίζονται, μπορεί να περιλαμβάνουν κοιλιακό πόνο, έλλειψη σιδήρου, μειωμένη όρεξη, ναυτία ή ανεξήγητη απώλεια βάρους. Παρά τη λήψη συμπληρωμάτων σιδήρου, τα επίπεδα φερριτίνης του παρέμεναν χαμηλότερα από το φυσιολογικό. Αυτό οδήγησε τους γιατρούς του σε μια σειρά εξετάσεων, προκειμένου να εντοπίσουν την αιτία και να εξηγήσουν γιατί, όπως είπε ο ίδιος, «ο σίδηρός του εξαφανιζόταν συνεχώς».

Η κολονοσκόπηση δεν έδειξε καρκίνο του παχέος εντέρου. Έτσι, η ιατρική ομάδα προχώρησε σε ενδοσκοπικό έλεγχο ολόκληρου του πεπτικού συστήματος, καθώς και σε αιματολογικές εξετάσεις και έλεγχο βιοδεικτών.

Τα αποτελέσματα των εξετάσεων έδειξαν αυξημένα επίπεδα αντισωμάτων κατά των τοιχωματικών κυττάρων του στομάχου, εύρημα που παρέπεμπε σε αυτοάνοση γαστρίτιδα. Η πάθηση εμφανίζεται όταν το ανοσοποιητικό σύστημα παράγει αντισώματα που επιτίθενται σε υγιή κύτταρα του στομάχου. Είναι συχνότερη σε ανθρώπους με οικογενειακό ιστορικό ή με άλλη αυτοάνοση νόσο, όπως η αυτοάνοση θυρεοειδοπάθεια. Η οριστική επιβεβαίωση ήρθε από τις βιοψίες του στομάχου, οι οποίες έδειξαν πρώιμη εξασθένηση του γαστρικού βλεννογόνου, ένα σαφές αρχικό σημάδι αυτοάνοσης γαστρίτιδας.

Η θεραπευτική στρατηγική και οι επόμενες κινήσεις

Ο Μπράιαν Τζόνσον εξήγησε ότι τα προβλήματά του συνδέονται μεταξύ τους: η έλλειψη σιδήρου, η αυτοάνοση νόσος του θυρεοειδούς και η αυτοάνοση γαστρίτιδα, η οποία προκαλεί τα χαμηλά επίπεδα σιδήρου, αλληλοεπηρεάζονται και δυσκολεύουν την αντιμετώπιση της κάθε κατάστασης ξεχωριστά. Όπως ανέφερε, «ο σίδηρος και ο θυρεοειδής επηρεάζουν ο ένας τον άλλο». Τα χαμηλά επίπεδα σιδήρου εμποδίζουν τη μετατροπή της θυρεοειδικής ορμόνης στην ενεργή μορφή της, ενώ ο υποθυρεοειδισμός δυσκολεύει τον οργανισμό να αξιοποιήσει σωστά τον σίδηρο.

Παρότι η αυτοάνοση γαστρίτιδα δεν θεραπεύεται οριστικά, μπορεί να τεθεί υπό έλεγχο με ενέσεις βιταμίνης Β12 ή με ενδοφλέβιες εγχύσεις σιδήρου. Ο Τζόνσον υποβλήθηκε ήδη σε έγχυση 1.000 mg του σκευάσματος Monoferric. Ωστόσο, ο ίδιος δεν σκοπεύει να σταματήσει την προσπάθεια. Σχεδιάζει να παρακολουθεί τακτικά μια σειρά από δείκτες, όπως τα επίπεδα φερριτίνης και σιδήρου, τη βιταμίνη Β12, τη χρωμογρανίνη Α και τη γαστρίνη. Παράλληλα, η ομάδα του σκοπεύει να πραγματοποιεί επαναληπτικές βιοψίες και, ανάλογα με τα αποτελέσματα, να αναπτύξει πειραματικές παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση της πάθησης.