Ο Τούρκος απόστρατος ναύαρχος, θεωρητικός της «Γαλάζιας Πατρίδας» και εμπνευστής του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου, Τζιχάτ Γιαϊτζί επανέρχεται με ηχηρές προειδοποιήσεις, υποστηρίζοντας ότι έξι χώρες έχουν βάλει την Τουρκία «στο στόχαστρο» σε Ανατολική Μεσόγειο, Συρία και Κύπρο.

Σε τηλεοπτική του παρέμβαση, ο Τζιχάτ Γιαϊτζί εμφανίζεται να «χαρτογραφεί» ένα μέτωπο στο οποίο, κατά την εκτίμησή του, συμμετέχουν Ισραήλ, ΗΠΑ, Ελλάδα, Κύπρος, Αίγυπτος και Γαλλία, με κοινό παρονομαστή την άσκηση πίεσης προς την Άγκυρα. Ο ίδιος «διαβάζει» τις τελευταίες εξελίξεις ως προειδοποίηση ότι μετά το Ιράν, ανοίγει πλέον ο «φάκελος Τουρκία» σε στρατιωτικό και διπλωματικό επίπεδο.

Σύμφωνα με τον Τζιχάτ Γιαϊτζί, ο άξονας Ισραήλ – ΗΠΑ – Ελλάδας – Κύπρου – Αιγύπτου – Γαλλίας στην Ανατολική Μεσόγειο συνιστά ένα δομημένο σχήμα συνεργασίας που, όπως υποστηρίζει, λειτουργεί ως «στρατηγικός κλοιός» γύρω από την Τουρκία. Η ενισχυμένη στρατιωτική παρουσία Ελλάδας και Γαλλίας, οι στρατηγικές συνεργασίες με το Ισραήλ και οι ενεργειακές συμφωνίες στην κυπριακή ΑΟΖ ερμηνεύονται από τον Τούρκο αναλυτή ως συντονισμένες κινήσεις που περιορίζουν τα περιθώρια της Άγκυρας. Ο Τζιχάτ Γιαϊτζί ζητά από την τουρκική ηγεσία να επανεξετάσει συνολικά την παρουσία και τις συμμαχίες της χώρας στην περιοχή, προκειμένου, όπως λέει, να μην βρεθεί «περικυκλωμένη».

Κεντρική θέση στην ανάλυσή του καταλαμβάνει το πυρηνικό εργοστάσιο στο Ακουγιού, το οποίο παρουσιάζει ως νέο λόγο στοχοποίησης της Τουρκίας. Αν και πρόκειται για μονάδα ηλεκτροπαραγωγής, ο Τζιχάτ Γιαϊτζί υποστηρίζει ότι διεθνείς κύκλοι επιχειρούν να το εμφανίσουν ως πηγή απειλής, επαναλαμβάνοντας, κατά την άποψή του, σενάρια «δαιμονοποίησης» αντίστοιχα με όσα προηγήθηκαν σε Ιράκ, Λιβύη, Συρία και Ιράν.

Ο Τζιχάτ Γιαϊτζί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη συριακή διάσταση, υποστηρίζοντας ότι οι κινήσεις της Τουρκίας στο πεδίο της ασφάλειας και της στρατιωτικής εκπαίδευσης παρακολουθούνται στενά από το Ισραήλ. Επικαλείται τον άξονα Χάμα – Χομς – T4 – Παλμύρα, όπου τα ισραηλινά πλήγματα, όπως ισχυρίζεται, εντάσσονται σε μια ευρύτερη στρατηγική αναχαίτισης της τουρκικής επιρροής. Παράλληλα, εμφανίζει PKK, YPG και SDF ως εργαλεία πίεσης στα νότια σύνορα της Τουρκίας, αφήνοντας να εννοηθεί ότι μπορούν να αξιοποιηθούν ως «εργολάβοι» αποσταθεροποίησης από τρίτες δυνάμεις.

Στο Κυπριακό, ο Τζιχάτ Γιαϊτζί δεν περιορίζεται στο ενεργειακό σκέλος, αλλά προειδοποιεί για κινδύνους στην εσωτερική ασφάλεια των κατεχομένων. Τονίζει ότι στην Τουρκία δεν έχει γίνει πλήρως αντιληπτό πως το Κυπριακό συνδέεται και με την ασφάλεια του Ισραήλ, υποστηρίζοντας ότι ορισμένοι κύκλοι βλέπουν το νησί ως κρίσιμο «κρίκο» στη διαμόρφωση του περιφερειακού σκηνικού. Γι’ αυτό και καλεί σε αυξημένη επαγρύπνηση απέναντι σε πιθανές κινήσεις που θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν κοινωνικές εντάσεις στα κατεχόμενα και να χρησιμοποιηθούν ως μοχλός πίεσης προς την Άγκυρα.

Ο Τζιχάτ Γιαϊτζί στέκεται, επίσης, στα δημοσιεύματα και τις αναλύσεις που εμφανίζουν την Τουρκία ως χώρα έτοιμη να επιτεθεί στο Ισραήλ, κάνοντας λόγο για «επικοινωνιακό αφήγημα» που στοχεύει να τοποθετήσει την Άγκυρα στη θέση του επιτιθέμενου. Κατά τον ίδιο, αυτό το κλίμα μπορεί να αξιοποιηθεί στο μέλλον για να παρουσιαστούν ενδεχόμενα χτυπήματα κατά της Τουρκίας ως «νόμιμη προληπτική άμυνα».

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο Τζιχάτ Γιαϊτζί καλεί την Τουρκία να επενδύσει ακόμη περισσότερο στην αμυντική βιομηχανία, αλλά και να «κλείσει τα κενά» στο εσωτερικό μέτωπο απέναντι σε τρομοκρατικές οργανώσεις που, όπως λέει, μπορούν να λειτουργήσουν ως πιόνια στο γεωπολιτικό παιχνίδι της περιοχής.