Η επικρατούσα θεωρία ήθελε τον Ουίλιαμ Σαίξπηρ να εγκαταλείπει τη λάμψη του Λονδίνου γύρω στο 1613 για να αποσυρθεί ως ευκατάστατος τζέντλεμαν στη γενέτειρά του, το Στράτφορντ-απόν-Έιβον. Ωστόσο, μια νέα αρχαιολογική και αρχειακή έρευνα έρχεται να ανατρέψει τα πάντα, «ξεσκονίζοντας» ένα σχέδιο ορόφου από το 1668. Για αιώνες, η ακριβής τοποθεσία της μοναδικής ιδιοκτησίας του κορυφαίου δραματουργού στη βρετανική πρωτεύουσα παρέμενε μυστήριο.
Μέχρι σήμερα, μια μπλε πλακέτα στην οδό St Andrew’s Hill 5 ανέφερε επιφυλακτικά πως ο Σαίξπηρ έζησε «κοντά σε αυτό το σημείο». Πλέον, το «κοντά» διαγράφεται οριστικά. Η καθηγήτρια Lucy Munro του King’s College London, διασταυρώνοντας τρία ιστορικά έγγραφα –ανάμεσά τους και έναν χάρτη που δημιουργήθηκε μετά τη Μεγάλη Πυρκαγιά του Λονδίνου– εντόπισε το ακριβές στίγμα. Το σπίτι βρισκόταν στη διασταύρωση των σημερινών οδών Ireland Yard και Burgon Street.
Ένα σπίτι «στρατηγείο», όχι απλή επένδυση
Η ανακάλυψη αυτή ανατρέπει το αφήγημα της πρόωρης συνταξιοδότησης. Τα στοιχεία δείχνουν πως:
- Το μέγεθος μετρούσε: Με μήκος σχεδόν 14 μέτρα, το οίκημα ήταν τεράστιο για τα δεδομένα της εποχής.
- Τοποθεσία-κλειδί: Βρισκόταν δίπλα στο θέατρο Blackfriars, τον χώρο εργασίας του, γεγονός που υποδηλώνει ότι ο Σαίξπηρ παρέμενε ενεργός στην καλλιτεχνική ζωή της πόλης μέχρι το τέλος.
- Δημιουργική βάση: Εκεί εικάζεται πως συνέγραψε το έργο «Οι δύο ευγενείς συγγενείς» στα τέλη του 1613.
Η κληρονομιά που χάθηκε στις φλόγες
Το ακίνητο παρέμεινε στην οικογένεια του Σαίξπηρ για δεκαετίες. Η εγγονή του, Elizabeth Hall Nash Barnard, το πούλησε τελικά το 1665, μόλις έναν χρόνο πριν η Μεγάλη Πυρκαγιά του Λονδίνου το εξαφανίσει από τον χάρτη.
Όπως επισημαίνει ο Dr. Will Tosh από το Shakespeare’s Globe, η ανακάλυψη αυτή επαναπροσδιορίζει τον Σαίξπηρ ως έναν αθεράπευτο «συγγραφέα του Λονδίνου», αναδεικνύοντας τον βαθύ προσωπικό και επαγγελματικό δεσμό που διατήρησε με την πόλη μέχρι τον θάνατό του το 1616, σύμφωνα με άρθρο του ιστότοπου InterestingEngineering.com
