Στη νοτιοδυτική Μοραβία, στην Τσεχία, ανάμεσα στην Πράγα και τη Βιέννη, το Telc είναι από εκείνα τα χωριά που δεν χρειάζονται φίλτρα. Αρκεί να σταθείς στην κεντρική του πλατεία και να κοιτάξεις γύρω σου: μια αψεγάδιαστη σειρά από παστέλ αναγεννησιακές και μπαρόκ προσόψεις, με αετώματα και στοές, σχηματίζουν ένα από τα πιο αρμονικά αρχιτεκτονικά σύνολα της Κεντρικής Ευρώπης.
Δεν είναι τυχαίο ότι το ιστορικό του κέντρο έχει ανακηρυχθεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1992.
Μια πόλη σχεδιασμένη σαν σκηνικό
Η καρδιά του Telc είναι η namesti Zachariase z Hradce, μια επιμήκης πλατεία που θυμίζει ιταλική πόλη της Αναγέννησης. Μετά από μια μεγάλη πυρκαγιά τον 16ο αιώνα, ο τοπικός άρχοντας Zacharias z Hradce αναδιαμόρφωσε το χωριό σύμφωνα με τα αισθητικά πρότυπα της εποχής, φέρνοντας Ιταλούς τεχνίτες για να δώσουν στις προσόψεις συμμετρία, στοές και διακοσμητικά χαρακτηριστικά.
Το αποτέλεσμα είναι σχεδόν θεατρικό: κάθε σπίτι έχει διαφορετικό χρώμα, αλλά όλα ακολουθούν έναν κοινό ρυθμό.
Το Κάστρο και οι Καθρέφτες του Νερού
Στο ένα άκρο της πλατείας υψώνεται το Κάστρο του Telc, αρχικά γοτθικό (14ος αιώνας) και μεταμορφωμένο σε αναγεννησιακό παλάτι τον 16ο αιώνα. Οι εσωτερικές αίθουσες με ξυλόγλυπτες οροφές και τα ιταλικά διακοσμητικά στοιχεία θυμίζουν περισσότερο βόρεια Ιταλία παρά τσεχική επαρχία.
Γύρω από το ιστορικό κέντρο απλώνονται τεχνητές λίμνες -ένα μεσαιωνικό σύστημα άμυνας και διαχείρισης νερού. Σήμερα λειτουργούν σαν φυσικοί καθρέφτες: το ηλιοβασίλεμα στο Telc δεν πέφτει απλώς στα κτίρια, αντανακλάται στο νερό, διπλασιάζοντας την εικόνα.
Με πληθυσμό περίπου 5.000 κατοίκων, το Telc διατηρεί τον χαρακτήρα μικρής κοινότητας. Δεν έχει τον όγκο επισκεπτών του Cesky Krumlov, και ίσως γι’ αυτό προσφέρει μια πιο ήρεμη εμπειρία. Καφέ κάτω από στοές, μικρές γκαλερί, ένα παγωτό στο χέρι καθώς περπατάς στην πλατεία χωρίς βιασύνη.
Το καλοκαίρι φιλοξενεί μουσικά φεστιβάλ κλασικής μουσικής, ενώ τον χειμώνα η ομίχλη που απλώνεται πάνω από τις λίμνες χαρίζει σχεδόν κινηματογραφική ατμόσφαιρα.
