Σε μια ατμόσφαιρα φορτισμένη από συγκίνηση, η Χαρούλα Αλεξίου πήρε τον λόγο στη Μητρόπολη Αθηνών για να αποχαιρετήσει τη Μαρινέλλα. Με τη φωνή της να τρέμει και εμφανώς επηρεασμένη από την απώλεια, η ερμηνεύτρια απευθύνθηκε απευθείας στη μεγάλη απούσα, αποκαλώντας την «Καπετάνισσα» και «Κυρά», αποτυπώνοντας το μέγεθος της προσωπικότητάς της.

Η άρνηση του κόσμου να την αποχαιρετήσει

Η Χαρούλα Αλεξίου στάθηκε ιδιαίτερα στη σχέση λατρείας που είχε αναπτύξει η Μαρινέλλα με το κοινό της, μια σχέση που παρέμεινε ζωντανή μέχρι την τελευταία στιγμή.

«Και δεν μας ξανατραγούδησες κι ας χτυπούσε ακόμα η καρδιά σου. Ο κόσμος που σε λάτρεψε όμως, δεν σε άφησε να φύγεις. Δεν σου επέτρεψε να τον αφήσεις. Περίμενε να επιστρέψεις, γιατί έτσι τον είχες μάθει: να παίζεις μαζί του με τα “πήγαινε-έλα” σου», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η καθολική υπόκλιση του πολιτισμού

Στον επικήδειο λόγο της, η Αλεξίου υπενθύμισε ότι η Μαρινέλλα δεν υπήρξε μόνο μια φωνή για τους τραγουδιστές, αλλά ένα σημείο αναφοράς για κάθε κλάδο που συνθέτει το καλλιτεχνικό οικοδόμημα της χώρας, από τους τεχνικούς μέχρι τους δημιουργούς.

Περιγράφοντας τη μαζική παρουσία στη Μητρόπολη, σημείωσε:

«Όλη η Ελλάδα μιλάει για σένα και οι τραγουδιστές της χώρας είναι εδώ να σε τιμήσουν. Και όχι μόνο οι συνάδελφοί σου οι τραγουδιστές, αλλά οι συνάδελφοί σου οι ηθοποιοί, οι σκηνοθέτες σου, οι συγγραφείς, οι μουσικοί σου, οι ηχολήπτες, οι φωτιστές, οι χορευτές, οι παραγωγοί, οι μοδίστρες, οι μακιγιέρ, οι κομμωτές, οι μετρ, οι δημοσιογράφοι και όλος ο πολιτικός κόσμος της χώρας».

Μια φωνή που κατέκτησε τον πλανήτη

Η εμβέλεια της Μαρινέλλας ξεπέρασε τα σύνορα της Ελλάδας, αγγίζοντας κάθε γωνιά της γης όπου υπάρχει Ελληνισμός. Η Χαρούλα Αλεξίου υπογράμμισε αυτή την οικουμενικότητα, τονίζοντας τον τρόπο με τον οποίο την αντιλαμβάνονται όσοι τη γνώρισαν ή τη θαύμασαν από μακριά.

«Μιλά για σένα όλος ο Ελληνισμός που κατοικεί σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη και που τον κατέκτησες κι αυτόν. Μιλάμε όλοι αληθινά, λατρευτικά. Σε λένε εμβληματική τραγουδίστρια, πολλοί σε λένε “μάνα”, σε λένε φίλη, σε λένε εξαιρετική συνάδελφο, σε λένε γενναιόδωρη δασκάλα, αιώνια φωνή, γυναίκα με τσαγανό. Μιλάνε για το χιούμορ σου, το νοιάξιμό σου για τους αδύναμους και την ευγνωμοσύνη που νιώθουν όσοι σε γνώρισαν και οι νεότεροι για όσα τους δίδαξες».

Ο επίλογος της Αλεξίου στη Μητρόπολη Αθηνών ήρθε να σφραγίσει με τον πιο ανθρώπινο τρόπο το «ύστατο χαίρε» σε μια γυναίκα που, όπως ειπώθηκε, υπήρξε σύμβολο δύναμης, προσφοράς και απαράμιλλου ταλέντου για γενιές ολόκληρες.