Σε πανελλαδική απεργία επ’ αόριστον από σήμερα Τετάρτη 7 Ιανουαρίου προχωρούν οι παραγωγοί και πωλητές των λαϊκών αγορών.
Τα βασικά αιτήματα είναι τα εξής:
- ακρίβεια στις λαϊκές αγορές,
- στήριξη των αγροτών – μείωση του κόστους παραγωγής,
- κατάργηση του τεκμαρτού τρόπου φορολόγησης,
- άμεση απόσυρση της πρόσθετης φορολόγησης 10%,
- ηλεκτρονικό δελτίο αποστολής
- τροποποιήσεις του Ν. 4849/2021, ο οποίος «δημιουργεί σοβαρές αγκυλώσεις και δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές συνθήκες λειτουργίας των λαϊκών αγορών
«Να καθόμαστε στο δρόμο μέχρι τις 8 το βράδυ;»
Την απόγνωση του κλάδου μετέφερε με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο ο Παναγιώτης Δερμάτης, επαγγελματίας πωλητής βιομηχανικών ειδών (ρούχα, εσώρουχα) στην Α’ Λαϊκή Αγορά Αθηνών εδώ και 30 χρόνια. Μιλώντας από τη συγκέντρωση, εξήγησε γιατί η καθημερινή απογραφή που ζητά η κυβέρνηση είναι ανεφάρμοστη στις συνθήκες του δρόμου.
«Κατέβηκα πιο πολύ γιατί εδώ πέρα αυτό το μέτρο που μας βάζει η κυβέρνηση κάθε μέρα να κάνουμε απογραφή, δεν μπορούμε να το κάνουμε» τόνισε ο κ. Δερμάτης. «Δηλαδή όχι τις μέρες που βρέχει, αλλά ούτε καθημερινές μέρες. Πολλές φορές έχουμε ελλείψεις και κοιτάμε να τις συμπληρώσουμε και πολλές φορές δεν προλαβαίνουμε και δεν γράφουμε ούτε τις ελλείψεις που έχουμε για την επόμενη μέρα».
Περιγράφοντας τις πιεστικές συνθήκες εργασίας σημείωσε:
«Φανταστείτε τώρα να κάτσουμε τόσες ώρες μετά τη δουλειά να κάνουμε τώρα απογραφές. Ήδη μας πιέζει ο δήμος που θέλουν η καθαριότητα να σκουπίσει, να καθαριστεί ο δρόμος, να τον παραδώσει στην κυκλοφορία. Και άμα θα κάτσουμε να κάνουμε αυτά θα καθίσουμε μέχρι τις 8 η ώρα το βράδυ. Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα που θέλουνε. Είναι πάρα πολύ δύσκολο».
«Δεν βγαίνουν τα νούμερα, είναι άδικο»
Ο κ. Δερμάτης στάθηκε ιδιαίτερα στο ζήτημα της φορολόγησης, εξηγώντας πως το τεκμαρτό εισόδημα δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα της λαϊκής αγοράς, οδηγώντας πολλούς συναδέλφους του στην έξοδο από το επάγγελμα.
«Και η φορολογία είναι υπέρογκη. Πολλοί συνάδελφοι έχουν παρατήσει τις άδειες γιατί δεν βγαίνουν να πληρώνουν 3.500 και 4.000 (ευρώ) τεκμαρτά το χρόνο που μας φορολογούνε» ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η βασική αδικία, όπως την περιγράφει, έγκειται στην αναντιστοιχία των ημερών εργασίας με τις ημέρες φορολόγησης: «Δεν δουλεύουμε 300 και 350 μέρες εμείς το χρόνο που μας φορολογεί η κυβέρνηση. Δουλεύουμε 150 με 200 μέρες γιατί άλλες μέρες είναι μικρές οι λαϊκές, δεν έχουνε δουλειά. Και αναγκαστικά άλλες μέρες βρέχει, δεν πάμε για δουλειά. Άλλες μέρες κάποιοι συνάδελφοι δεν βρίσκουν και εμπορεύματα στο παραγωγικό κομμάτι και στο επαγγελματικό να πουλήσουνε. […] Και δουλεύουμε 150 με 200 μέρες το χρόνο και μας φορολογούνε για 300 και 350 μέρες. Είναι άδικο» τόνισε κλείνοντας.
