Μετά από μια σειρά επιτυχημένων ανεβασμάτων σε δεκάδες χώρες, το «Perplex» παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα σε μια ολοζώντανη μετάφραση της Έρις Κύργια, μέσα από τη σαρκαστική ματιά του Γιώργου Παύλου.

Ο Μάριους Φον Μάγιενμπουργκ, ο ανατρεπτικός δραματουργός της Σαουμπίνε, εμπνεόμενος απ’ τους Πιραντέλλο, Στόπαρντ, Νίτσε, Μπέκετ και Κριμπ, δημιούργησε ένα γρήγορο και ξεκαρδιστικό κομμάτι σύγχρονου παραλογισμού.

Η Εύα και ο Ρόμπερτ επιστρέφουν από τις διακοπές τους. Κάτι είναι τρομακτικά διαφορετικό. Γιατί το φως δεν λειτουργεί; Ποια είναι αυτή η άγνωστη γλάστρα; Ποιος ξένος φύτεψε αυτό το φυτό εκεί; Είναι στ’ αλήθεια αυτό το διαμέρισμά τους; Προφανώς και όχι, γιατί η Γιούντιτ και ο Σεμπάστιαν, φιλικό ζευγάρι που υποτίθεται ότι θα πότιζε τα λουλούδια τους όσο εκείνοι έλειπαν, τους πετάει αμέσως έξω απ’ το σπίτι.

Κάπως έτσι, ξεκινάει ένας εφιαλτικά φαρσικός χορός, στον οποίο ο φαινομενικά ασφαλής αστικός κόσμος των τεσσάρων πρωταγωνιστών γίνεται όλο και πιο επικίνδυνα ανεξέλεγκτος. Όλοι και όλες αναγκάζονται να αφήσουν πίσω τους ρόλους τους και να επινοήσουν καινούριους ψαχουλεύοντας σιγουριά και ασφάλεια σε μια διαρκώς μεταβαλλόμενη και αποσυντιθέμενη θεατρική πραγματικότητα. Οι σουρεαλιστικές αλλαγές λαμβάνουν χώρα από σκηνή σε σκηνή. Οι σχέσεις διαλύονται και αναπάντεχα ανασυναρμολογούνται, καταστρέφοντας οποιοδήποτε κοινωνικό και προσωπικό δεδομένο.

Με αφορμή την παράσταση, «Perplex» που ανεβαίνει στο Θέατρο Κάμιρος, ο πρωταγωνιστής Γιώργος Φασουλάς, μίλησε στο Newsbeast.

– Θα θέλαμε για αρχή να μας πεις δύο λόγια για την υπόθεση της παράστασης.

Η υπόθεση της παράστασης ξεκινάει με το εξής περιστατικό: Ένα ζευγάρι γυρίζει σπίτι από τις διακοπές ανακαλύπτοντας ότι τα πράγματα δεν είναι όπως τα άφησε. Αντιλαμβάνονται γρήγορα ότι το σπίτι τους δεν είναι δικό τους, διότι ανήκει στο φιλικό ζευγάρι που είχε αναλάβει να τους προσέχει τα φυτά όσο αυτοί έλειπαν. Στη συνέχεια, η κάθε ανατροπή είναι μεγαλύτερη και πιο ισχυρή από την προηγούμενη με αποτέλεσμα τα άτομα που συμμετέχουν να είναι όλο και περισσότερο εμβρόντητα. Οχτάχρονοι τζουντόκα, νταντάδες, καλόγριες, ηφαίστεια, άλκες, σκιέρ είναι κάποια από τα πλάσματα που ξεπηδάνε μέσα σε αυτόν τον κόσμο ο οποίος παλεύει να βρει μια δομή και μια σταθερότητα, χωρίς ωστόσο να τα καταφέρνει.

-Το έργο ξεκινάει με κάτι απλό και καθημερινό: ένα ζευγάρι επιστρέφει σπίτι και καταλήγει σε υπαρξιακό χάος. Τι πιστεύεις ότι λέει αυτό για τη σύγχρονη αστική ασφάλεια;

Η σύγχρονη αστική ασφάλεια φαίνεται μέσα από το έργο ότι βασίζεται σε κάποιες υπαρξιακές σταθερές, οι οποίες άμα αφαιρεθούν και μεταβληθούν, προκαλούν ένα κενό στον άνθρωπο. Αυτό το κενό αφορά την αντίληψη που έχει το άτομο για τον εαυτό του και τον κόσμο. Κενό επίσης προκαλείται από την προσπάθεια του ατόμου να δράσει και να καταφέρει να ελέγξει μια κατάσταση που δεν ελέγχεται.

– Αν γύριζες σπίτι σου και δεν ήταν …σπίτι σου τι θα έκανες πρώτα;

Αν γύριζα σπίτι μου και συνειδητοποιούσα κάτι τέτοιο νομίζω θα το αποδεχόμουν, είναι καλό να αλλάζουμε παραστάσεις πότε πότε.

-Πόσο δύσκολο είναι να υποδύεσαι έναν χαρακτήρα ο οποίος διαλύεται και επανασυντίθεται μπροστά στα μάτια του κοινού;

Είναι δύσκολο να υποδύεσαι έναν τέτοιο χαρακτήρα, ωστόσο έχει φοβερό ενδιαφέρον γιατί δεν σου αφήνει περιθώρια να το σκεφτείς και να το αναλύσεις αρκετά. Συνέχεια στο έργο αναιρείται και υπονομεύεται κάτι που έχει καθιερωθεί όσον αναφορά την ιστορία και τον χαρακτήρα, αν και στην παράσταση μας δεν υπάρχει ο χαρακτήρας με την παραδοσιακή έννοια του όρου.

-Οι σουρεαλιστικές αλλαγές συμβαίνουν από σκηνή σε σκηνή με ταχύτητα. Πώς διαχειρίζεστε ως θίασος αυτόν τον ρυθμό;

Αυτές οι γρήγορες αλλαγές είναι που κουρδίζουν την ομάδα σε έναν ομαδικό ρυθμό και την συντονίζουν σε ένα παιχνίδι που είναι το μέσον για να αφηγηθεί η ιστορία.

-Αν μπορούσε ο χαρακτήρας σου να κρατήσει μόνο μια σταθερά μέσα σε όλο αυτό το χάος ποια θα ήταν αυτή;

Αν μπορούσε να κρατήσει μια σταθερά ο χαρακτήρας μου μέσα στην παράσταση πιστεύω πως αυτή θα ήταν η σταθερά του ερωτικού συντρόφου και των φίλων. Συνεχώς φαίνεται ότι ο χαρακτήρας μου αναζητάει τη σημασία και την επιβεβαίωση από τον περίγυρο του πράγμα που τον κάνει να βρίσκει πολλούς τρόπους για να το προσπαθήσει.

– Ποιος είναι τελικά ο χαρακτήρας σου;

Θα προσπαθήσω να το διατυπώσω με όσο περισσότερη σαφήνεια μπορώ. Ο χαρακτήρας μου είναι ο Γιώργος. Ο Γιώργος ως ηθοποιός, ο οποίος καλείται να διαχειριστεί τις διαφορές αναιρέσεις των καταστάσεων αλλά και ο Γιώργος ως άνθρωπος οποίος καλείται να διαχειριστεί τις ανατροπές που συμβαίνουν μέσα στη ζωή του και του αφαιρούν τις υπαρξιακές σταθερές.

-Πιστεύεις ότι το ελληνικό κοινό ανταποκρίνεται διαφορετικά στο είδος του σύγχρονου παραλογισμού;

Αυτό που παρατηρώ είναι ότι η παράλογη ροή του έργου απελευθερώνει τους θεατές γιατί τους αποδεσμεύει από το κυνήγι του νοήματος. Αυτή η λειτουργία μπορεί συνεχώς να ανανεώνει το ενδιαφέρον και να δημιουργεί νέες οπτικές απέναντι στο υλικό κατά τη διάρκεια της παράστασης.

– Μετά την παράσταση είσαι σίγουρος ότι πας στο σωστό σπίτι;

Στον δρόμο μέχρι το σπίτι καταφέρνω και βγάζω από πάνω μου αυτόν τον φόβο.

Ταυτότητα παράστασης

Μετάφραση: Έρι Κύργια
Σκηνοθεσία/ Σκηνογραφία: Γιώργος Παύλου
Φωτογραφίες: Μαρίνα Σατανάκη, Νικήτας Φουστέρης
Επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη
Ηθοποιοί: Άγγελος-Προκόπιος Νεράντζης, Κατερίνα Νταλιάνη, Γιώργος Φασουλάς, Ανδρομάχη Φουντουλίδου

Ημέρες & ώρες παραστάσεων
Πέμπτη – Κυριακή 21:00
Σάββατο: 18:30 και 21:00
Διάρκεια παράστασης: 80 λεπτά χωρίς διάλειμμα
Προπώληση εισιτηρίων: ticketservices.gr

Θέατρο Κάμιρος
Ιθάκης 32, Αθήνα