Μία εντυπωσιακή ανακάλυψη πραγματοποίησαν βιβλικοί μελετητές του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης, καθώς ερευνητές κατάφεραν να εντοπίσουν 42 σελίδες που θεωρούνταν χαμένες από τον Κώδικα H, ένα σπάνιο ελληνικό χειρόγραφο του 6ου αιώνα. Το χειρόγραφο περιέχει τις Επιστολές του Αγίου Παύλου γραμμένες σε περγαμηνή και η αποκάλυψη των χαμένων κειμένων κατέστη δυνατή χάρη στη χρήση προηγμένης πολυφασματικής απεικόνισης, η οποία ανέδειξε αρχαία γραφή αόρατη στο ανθρώπινο μάτι για περισσότερο από 1.000 χρόνια.
Η ερευνητική ομάδα, υπό την καθοδήγηση του καθηγητή Γκάρικ Άλεν από το Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης, χρησιμοποίησε σύγχρονες τεχνικές απεικόνισης για να αποκαλύψει αχνά «ίχνη» κειμένου που είχαν παραμείνει στις σελίδες, όταν το αρχαίο χειρόγραφο επαναμελανώθηκε αιώνες αργότερα. Σύμφωνα με ανακοίνωση του πανεπιστημίου για την ανακάλυψη, ο καθηγητής Άλεν εξήγησε πως η σημαντική πρόοδος προήλθε από τη γνώση ότι το χειρόγραφο είχε κάποια στιγμή επαναγραφεί με νέο μελάνι.
Όπως ανέφερε ο ίδιος, οι χημικές ουσίες του νέου μελανιού προκάλεσαν ζημιές μεταφοράς στις αντικριστές σελίδες, δημιουργώντας ουσιαστικά ένα «καθρεφτισμένο» αποτύπωμα του κειμένου στην απέναντι σελίδα. Τα ίχνη αυτά, αν και σχεδόν αόρατα με γυμνό μάτι και σε ορισμένες περιπτώσεις εκτεινόμενα αρκετές σελίδες βαθύτερα, κατέστη δυνατό να εντοπιστούν καθαρά μέσω των πιο σύγχρονων τεχνικών απεικόνισης. Με άλλα λόγια, οι χημικές αντιδράσεις του νέου μελανιού δημιούργησαν αντανακλάσεις του κειμένου στις αντικριστές σελίδες, οι οποίες παρέμειναν αόρατες επί αιώνες, αλλά πλέον μπορούν να ανακτηθούν με τη βοήθεια της σύγχρονης τεχνολογίας.
Το χειρόγραφο είχε αρχικά γραφτεί τον 6ο αιώνα, ωστόσο αργότερα, κατά τον 13ο αιώνα, αποσυναρμολογήθηκε στη Μονή Μεγίστης Λαύρας στο Άγιο Όρος, όπως αναφέρει η nypost. Οι σελίδες του επαναχρησιμοποιήθηκαν ως υλικό βιβλιοδεσίας και διασκορπίστηκαν σε βιβλιοθήκες ανά την Ευρώπη, μεταξύ άλλων στην Ιταλία, την Ελλάδα, τη Ρωσία, την Ουκρανία και τη Γαλλία.
Το νέο υλικό που ανακτήθηκε περιλαμβάνει αρχαίους καταλόγους κεφαλαίων, οι οποίοι διαφέρουν από τις σύγχρονες διαιρέσεις των κειμένων, διορθώσεις από γραφείς, αλλά και περισσότερα από χίλια χρόνια σχολίων, προσευχών, ποιημάτων και σημειώσεων αναγνωστών που είχαν καταγραφεί πάνω στο χειρόγραφο μέσα στους αιώνες.
Παρότι το ανακτημένο κείμενο φαίνεται πως δεν περιέχει νέα ή άγνωστα αποσπάσματα της Αγίας Γραφής, προσφέρει σημαντικές νέες πληροφορίες για τον τρόπο με τον οποίο οι πρώτοι χριστιανοί επαναχρησιμοποιούσαν, αναδιαμόρφωναν και ανακύκλωναν ιερά κείμενα. Ο καθηγητής, Γκάρικ Άλεν, χαρακτήρισε τον Κώδικα H ως «σημαντικό μάρτυρα για την κατανόηση της χριστιανικής γραφής» από μία εποχή στην οποία σώζονται ελάχιστα χειρόγραφα, επισημαίνοντας παράλληλα τόσο την ευθραυστότητα όσο και την ανθεκτικότητα των αρχαίων κειμένων.
