Το τουρκικό φιλοκυβερνητικό δίκτυο A Haber «φωτογραφίζει» ανοιχτά την Ελλάδα ως κρίσιμο κρίκο του αποκαλούμενου «εξάγωνου» φιλοϊσραηλινού μπλοκ, επαναφέροντας σε πρώτο πλάνο τη ρητορική περί περικύκλωσης της Τουρκίας από «εχθρικό άξονα» σε Ανατολική Μεσόγειο και Κόλπο. Στο ίδιο πλαίσιο, παρουσιάζει Αθήνα και Λευκωσία ως προέκταση της ισραηλινής στρατηγικής, συνδέοντάς τις με τα ενεργειακά project EastMed και Μεσαίο Διάδρομο, αλλά και με τα σχέδια στρατιωτικής και πολιτικής σύγκλισης με Ισραήλ, ΗΑΕ και άλλες χώρες.
Στο ρεπορτάζ, ο διεθνολόγος Ανάρ Αλί περιγράφει το σχήμα αυτό ως «Εξάγωνη Συμμαχία» στο οποίο, πέρα από Ισραήλ και συγκεκριμένα κράτη του Κόλπου, κατατάσσει ρητά την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία ως μέρος ενός ευρύτερου γεωπολιτικού σχεδίου από τον Κόλπο μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο. Κατά την παρουσίαση του A Haber, το Ισραήλ επιδιώκει να μετατρέψει την Ελλάδα σε σταθερή πύλη διέλευσης ενέργειας και εμπορίου προς την Ευρώπη, σε αντιδιαστολή με την Τουρκία, η οποία εμφανίζεται ως «παραγκωνισμένη» αλλά απολύτως αναγκαία για κάθε σοβαρό ενεργειακό ή εμπορικό διάδρομο.
Παράλληλα, το τουρκικό κανάλι αναπαράγει τη γνωστή αφήγηση ότι μεγάλα ενεργειακά σχέδια όπως ο EastMed «κόλλησαν» λόγω έλλειψης κεφαλαίων και, κυρίως, επειδή ένα τμήμα της χάραξης περνά από θαλάσσιες ζώνες που η Άγκυρα θεωρεί πως ανήκουν στο τουρκολιβυκό μνημόνιο και στο ψευδοκράτος. Στο ίδιο πνεύμα, σημειώνεται ότι η προσπάθεια παράκαμψης της Τουρκίας και εμμέσως της Ελλάδας ως κύριου ανταγωνιστή της στην περιοχή, οδηγεί τα projects αυτά σε αδιέξοδο, ενώ γίνεται λόγος για «φούσκα» ορισμένων σχεδιασμών, που χαρακτηρίζονται ακόμη και ως «περιττά».
Η Ελλάδα στο στόχαστρο της ρητορικής περί «εξάγωνου άξονα»
Ειδικό βάρος δίνεται στις αναφορές για Ελλάδα και Κύπρο, τις οποίες ο Ανάρ Αλί παρουσιάζει ως βασικούς πυλώνες της ισραηλινής στρατηγικής στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, μαζί με τα ΗΑΕ, το Μπαχρέιν και εν δυνάμει το Κουβέιτ. Η ανάλυση που φιλοξενεί το A Haber υποστηρίζει ότι στόχος είναι η δημιουργία ενός ενιαίου μπλοκ ασφάλειας και ενέργειας, που θα συνδέει τον Περσικό Κόλπο με την Ευρώπη μέσω Ελλάδας και Κύπρου, περιθωριοποιώντας την Τουρκία και ακυρώνοντας την ανάδειξή της σε κεντρικό ενεργειακό κόμβο.
Το δημοσίευμα αναφέρεται επίσης στα ναυλωμένα ή σχεδιαζόμενα ενεργειακά και εμπορικά δίκτυα, υποστηρίζοντας ότι τα σχέδια οδών που παρακάμπτουν την Τουρκία δεν είναι ρεαλιστικά, καθώς συγκρούονται με τα τουρκικά γεωπολιτικά συμφέροντα και τη στρατιωτική της ισχύ. Με αυτόν τον τρόπο, η Ελλάδα προβάλλεται εμμέσως ως ανταγωνιστική προς την Τουρκία επιλογή για τους ίδιους δρόμους ενέργειας και εμπορίου, την ώρα που η Άγκυρα επιχειρεί να επαναφέρει στο τραπέζι τον δικό της ρόλο μέσω «Οργανικής Διαδρομής» και «Μέσου Διαδρόμου» προς την Ευρώπη.
Ενεργειακά projects, «Μέσος Διάδρομος» και ο ρόλος Τουρκίας – Ελλάδας
Το ρεπορτάζ του A Haber επεκτείνεται στα ενεργειακά projects EastMed και στο εμπορικό σχήμα IMEC, σημειώνοντας ότι έχουν συναντήσει εμπόδια τόσο λόγω έλλειψης χρηματοδότησης όσο και λόγω της γεωπολιτικής «σύγκρουσης» με την Τουρκία, αφού τμήμα των σχεδίων τους διέρχεται από θαλάσσιες ζώνες που η Άγκυρα θεωρεί ότι δεν μπορούν να αξιοποιηθούν χωρίς τη συναίνεσή της. Στο ίδιο πλαίσιο, Ελλάδα και Κύπρος παρουσιάζονται ως κομβικοί παίκτες του «εξάγωνου» σχήματος, αλλά ταυτόχρονα ως μέρος ενός εγχειρήματος που, κατά τους Τούρκους αναλυτές, υποτιμά τη βαρύτητα της Τουρκίας στη θαλάσσια και χερσαία διασύνδεση Ασίας – Ευρώπης.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στον Μέσο Διάδρομο που ξεκινά από την Κίνα και μέσω Κεντρικής Ασίας, Κασπίας, Καυκάσου και Τουρκίας καταλήγει στην Ευρώπη, ο οποίος παρουσιάζεται ως η πραγματικά βιώσιμη, ταχύτερη και ασφαλέστερη εναλλακτική των παραδοσιακών νότιων διαδρομών. Ο Τούρκος καθηγητής Ισμαΐλ Ερμαγάν επισημαίνει ότι ακόμη και κράτη όπως η Ινδία εξετάζουν συνεργασίες με την Άγκυρα, υποστηρίζοντας πως είναι ανέφικτο να αγνοηθεί η Τουρκία σε μεγάλα διακρατικά έργα, αφήνοντας να εννοηθεί πως η γεωπολιτική της θέση είναι πιο κρίσιμη από εκείνη της Ελλάδας, παρά τις φιλοϊσραηλινές συμμαχίες στην Ανατολική Μεσόγειο.
Στο ίδιο πνεύμα, προβάλλεται και ο σιδηροδρομικός άξονας INRAIL, που συνδέει, μεταξύ άλλων, τον Βόσπορο με την ευρωπαϊκή ενδοχώρα και υποστηρίζεται, όπως αναφέρεται, από τη Διεθνή Τράπεζα, ως ένδειξη ότι η διεθνής κοινότητα «ποντάρει» στις τουρκικές υποδομές και στον ρόλο της Άγκυρας ως κεντρικής πύλης προς την Ευρώπη. Η συνολική εικόνα που επιχειρεί να περάσει το A Haber είναι πως, όσο κι αν Ελλάδα και Κύπρος εμφανίζονται από το Ισραήλ ως βασικοί σύμμαχοι και εναλλακτικοί διάδρομοι, χωρίς την Τουρκία κανένα σχήμα δεν μπορεί να αποκτήσει μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα.
