Δύο εξελίξεις που σημειώθηκαν πρόσφατα στη διεθνή σκηνή φαίνεται να επιβεβαιώνουν σενάρια που αναλυτές προέβλεπαν εδώ και δεκαετίες. Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και η αντίδραση της ηγεσίας των Ηνωμένων Πολιτειών δείχνουν να ακολουθούν σχεδόν κατά γράμμα το σενάριο που πολλοί ειδικοί περιέγραφαν εδώ και χρόνια για το τι θα μπορούσε να συμβεί σε περίπτωση επίθεσης κατά του Ιράν.
Σύμφωνα με αυτή την ανάλυση, εάν κάποιος συγκρουστεί με το ιρανικό καθεστώς και απειλήσει την επιβίωσή του, τότε οι αγιατολάχ θα αντιδράσουν χωρίς περιορισμούς, επιτιθέμενοι σχεδόν σε όλους τους αντιπάλους τους. Παράλληλα, θα καταστήσουν πρακτικά αδύνατη τη διέλευση εμπορικών πλοίων από τα στρατηγικής σημασίας Στενά του Ορμούζ, βυθίζοντας δεξαμενόπλοια και προκαλώντας εκτίναξη του κόστους ασφάλισης των πλοίων σε επίπεδα που καθιστούν τη ναυσιπλοΐα οικονομικά μη βιώσιμη.
Σε ένα τέτοιο σενάριο, οι αγορές ενέργειας αντιδρούν άμεσα. Η τιμή του πετρελαίου εκτοξεύεται, ενώ σύμμαχοι των Ηνωμένων Πολιτειών στον Περσικό Κόλπο προειδοποιούν για καταστροφική κατάρρευση των ενεργειακών προμηθειών. Την ίδια στιγμή, οικονομολόγοι προειδοποιούν για σοβαρές συνέπειες στην παγκόσμια οικονομία και για ενδεχόμενη οικονομική αναταραχή σε διεθνές επίπεδο, όπως τονίζει σε ανάλυσή του το Sky News.
Το πολιτικό κόστος για έναν Αμερικανό πρόεδρο, ιδιαίτερα ενόψει ενδιάμεσων εκλογών, θα μπορούσε να γίνει δυσβάσταχτο εάν επιτρέψει να εξελιχθεί μια τέτοια κρίση. Για χρόνια, ειδικοί εμφανίζονταν σε τηλεοπτικά στούντιο παρουσιάζοντας χάρτες και προειδοποιήσεις για το ενδεχόμενο να «κλείσει η «σφαγίτιδα» της παγκόσμιας οικονομίας», αναφερόμενοι στο ενδεχόμενο αποκλεισμού των Στενών του Ορμούζ.
Η ανάλυση για τον «TACO president» και η στάση του Ντόναλντ Τραμπ
Ένα δεύτερο αποτέλεσμα που πολλοί θεωρούν πλέον χαρακτηριστικό της εποχής είναι αυτό που έχει περιγραφεί ως «Trump Always Chickens Out». Ο όρος «TACO president» διατυπώθηκε από τον δημοσιογράφο, Ρόμπερτ Άρμστρονγκ, ο οποίος σε άρθρο του στους Financial Times έγραψε ότι παραμένει «εντελώς ασαφές εάν τα σχόλια του προέδρου σχετίζονται με κάποια αλλαγή στην ισορροπία του πολέμου στο πεδίο».
Σύμφωνα με τον ίδιο, το μόνο σαφές μήνυμα που έστειλαν οι δηλώσεις ήταν ότι ο Ντόναλντ Τραμπ αναζητά έναν τρόπο εξόδου από την κατάσταση, κάτι που έγινε δεκτό με ικανοποίηση από τις αγορές.
Αυτό, σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, είναι ακριβώς το μήνυμα που χρειάζεται να ακούσει η ιρανική ηγεσία: ότι ο Αμερικανός πρόεδρος επιθυμεί την αποχώρηση από την κρίση. Είτε αυτό συμβεί άμεσα είτε μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, η κυβέρνηση του Ιράν θα χρειαστεί απλώς να αντέξει την πίεση.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ είχαν θέσει ως στόχο την αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν. Εάν το καθεστώς παραμείνει στην εξουσία, τότε, σύμφωνα με αυτή την οπτική, η αποστολή τους θα θεωρηθεί αποτυχημένη και η ιρανική ηγεσία θα μπορέσει, δικαίως ή αδίκως, να διακηρύξει νίκη.
Ακόμη και εάν το Ιράν χάσει κάθε πολεμικό αεροσκάφος και κάθε πολεμικό πλοίο του στόλου του, η ηγεσία του θα εξακολουθεί να βρίσκεται στην εξουσία, παρά το γεγονός ότι πολλοί πολίτες της χώρας επιθυμούν αλλαγή και είχαν λάβει την υπόσχεση ότι η βοήθεια «βρισκόταν καθ’ οδόν» από τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών.
Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και τα μηνύματα προς την Κίνα
Σε ό,τι αφορά το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, ο Ντόναλντ Τραμπ αναμένεται να δηλώσει ότι έχει «εξαλειφθεί». Ωστόσο, όσο η χώρα διαθέτει επιστήμονες που μπορούν να το επαναδημιουργήσουν και πολιτική ηγεσία αποφασισμένη να το αναπτύξει ξανά, υπάρχει πάντα η δυνατότητα να αναγεννηθεί, όπως ένας «περσικός φοίνικας» που αναδύεται από τις στάχτες.
Οι εξελίξεις αυτές παρακολουθούνται στενά και από άλλες παγκόσμιες δυνάμεις. Στο Πεκίνο, η ηγεσία εξετάζει προσεκτικά τα γεγονότα, καθώς σχεδιάζει την πιθανή κατάληψη της Ταϊβάν σε κάποιο σημείο κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Σι Τζινπίνγκ.
Οι Κινέζοι αξιωματούχοι εκτιμάται ότι έχουν πλέον μια πιο σαφή εικόνα για το πόσο αντέχει ο Ντόναλντ Τραμπ την οικονομική πίεση, έναν παράγοντα κρίσιμο σε κάθε σχεδιασμό στρατιωτικής εισβολής κατά γειτονικής χώρας.
Έτσι, ένας πρόεδρος που πολλοί στο παρελθόν θεωρούσαν απρόβλεπτο και ευμετάβλητο, ενδέχεται πλέον να εμφανίζεται λιγότερο απρόβλεπτος ύστερα από αυτό που ο ίδιος περιέγραψε ως μια «βραχυπρόθεσμη εκδρομή» στη Μέση Ανατολή.
