Ο εξόριστος πρίγκιπας Ρεζά Παχλαβί αξιοποιεί τη νέα, μαζική επίθεση ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν για να εμφανιστεί ως ο «έτοιμος» διάδοχος της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Σε δήλωσή του, χαιρετίζει τα πλήγματα του Ντόναλντ Τραμπ ως ιστορική ευκαιρία για «τέλος του καθεστώτος τρόμου» στην Τεχεράνη και καλεί τη Δύση να τον αντιμετωπίσει ως παράγοντα σταθερής μετάβασης, ακόμη κι αν ο ίδιος ο Τραμπ παραμένει επιφυλακτικός για το εύρος της λαϊκής του απήχησης.
Για τον Παχλαβί, οι δεκάδες χιλιάδες νεκροί διαδηλωτές στους πρόσφατους ξεσηκωμούς στο Ιράν είναι η απόδειξη ότι η κοινωνία έχει φτάσει στα όριά της – και ότι «η υποσχεθείσα βοήθεια» από την Ουάσιγκτον επιτέλους έφτασε.
Ο «πρίγκιπας σε αναμονή», που εγκατέλειψε τη χώρα ως έφηβος μετά την Επανάσταση του 1979 και σήμερα θεωρείται το πιο αναγνωρίσιμο πρόσωπο της ιρανικής αντιπολίτευσης στο εξωτερικό, ποντάρει στο ότι οι σκηνές καταστολής και τα συνθήματα υπέρ της επιστροφής του στους δρόμους μπορούν να μεταφραστούν σε πραγματική πολιτική νομιμοποίηση.
Παρά τις επαφές του με Αμερικανούς αξιωματούχους, η κυβέρνηση Τραμπ στέλνει ανάμεικτα μηνύματα, με τον πρόεδρο να δηλώνει ανοιχτά ότι «δεν ξέρει» αν ο εξόριστος γιος του σάχη έχει την απαιτούμενη στήριξη μέσα στη χώρα.
Ιράν: Ο Παχλαβί «έτοιμος» για την επόμενη μέρα
Στο παρασκήνιο, ο Ρεζά Παχλαβί έχει ήδη έτοιμο ένα αναλυτικό «εγχειρίδιο έκτακτης ανάγκης» για το πρώτο εξάμηνο μετά την πτώση της Ισλαμικής Δημοκρατίας, που δόθηκε στη δημοσιότητα μόλις μία μέρα πριν από τις επιθέσεις.
Σε αυτό περιγράφει βήμα προς βήμα πώς φαντάζεται μια μεταβατική περίοδο που θα οδηγήσει, όπως υπόσχεται, σε «σταθερή μετάβαση, ελευθερία για τον ιρανικό λαό και μια αληθινή συμφωνία για διαρκή ειρήνη με την Αμερική». Την ίδια ώρα, πρόσωπα του εξόριστου αντικαθεστωτικού χώρου που βρίσκονται κοντά του δηλώνουν ενοχλημένα επειδή ο Τραμπ δεν είχε δώσει νωρίτερα εντολή για χτυπήματα, όταν οι δρόμοι του Ιράν φλέγονταν από διαδηλώσεις στις αρχές Ιανουαρίου, παρά τις δημόσιες διαβεβαιώσεις του Αμερικανού προέδρου ότι «η βοήθεια έρχεται».
Η αιματηρή καταστολή των τελευταίων κινητοποιήσεων, με χιλιάδες νεκρούς διαδηλωτές, λειτουργεί ως φόντο στη νέα στρατηγική του Παχλαβί, που επιχειρεί να συνδέσει την τύχη του καθεστώτος με τη διεθνή επέμβαση. Ο ίδιος πλασάρει τον εαυτό του ως εγγυητή μιας ελεγχόμενης αλλαγής εξουσίας, την ώρα που η Ουάσιγκτον επενδύει ανοιχτά στο αφήγημα της «ελευθερίας για τον ιρανικό λαό» και η Τεχεράνη μιλά για απόπειρα επιβολής καθεστωτικής αλλαγής διά της βίας.