Ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ στέλνει μήνυμα ότι η ασφάλεια της Τουρκίας δεν θα στηριχθεί σε ένα μόνο πλαίσιο συμμαχιών, την ώρα που κατηγορεί την Ελλάδα και την Κύπρο ότι μέσω Ισραήλ επιδιώκουν την αποδυνάμωση της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Όπως επισημαίνει, οι τριμερείς αμυντικές συμπράξεις Ισραήλ–Ελλάδας–Κύπρου, καθώς και η ενίσχυση των στρατιωτικών δεσμών τους, παρακολουθούνται «στενά και με προσοχή» από την Άγκυρα, χωρίς όμως –κατά τον ίδιο– να μεταβάλλουν τη βασική τουρκική στρατηγική αποτροπής. Τονίζει ότι «οι δηλώσεις του Ισραήλ και οι προσπάθειες στρατιωτικής σύμπλευσης με την Ελλάδα και τη Νότια Κύπρο δεν έχουν καμία αξία για εμάς», αφήνοντας να εννοηθεί ότι η Άγκυρα αξιολογεί τις κινήσεις αυτών των τριγώνων όχι ως υπαρξιακή απειλή, αλλά ως παράγοντα που τροφοδοτεί την αστάθεια στο περιφερειακό περιβάλλον. Υπενθυμίζει παράλληλα ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις ιεραρχούν τις απειλές με βάση την τρομοκρατία, την ασφάλεια συνόρων και τις εξελίξεις σε γύρω περιοχές, και όχι με βάση «ρητορικές εξάρσεις» σε Αθήνα, Λευκωσία ή Τελ Αβίβ.
Πέρα από το ελληνικό σκέλος, ο Γκιουλέρ περιγράφει μια Τουρκία που προσαρμόζει τη στρατηγική της σε ένα διεθνές σύστημα «πολλαπλών κρίσεων», όπου η αποτροπή πρέπει να είναι ταυτόχρονα στρατιωτική, οικονομική και τεχνολογική. Υπογραμμίζει ότι το ΝΑΤΟ παραμένει ο βασικός πυλώνας της τουρκικής ασφάλειας, αλλά δεν αρκεί, γι’ αυτό και η Άγκυρα καλλιεργεί παράλληλες, «πολυδιάστατες» σχέσεις με χώρες όπως το Πακιστάν και η Σαουδική Αραβία, χωρίς, όπως λέει, να έρχεται σε αντίθεση με τη Συμμαχία. Δείχνει επίσης δυσφορία για τις προσπάθειες αποκλεισμού της Τουρκίας από τον ευρωπαϊκό αμυντικό μηχανισμό SAFE, προειδοποιώντας ότι σε μια μελλοντική κρίσιμη στιγμή η Ευρώπη «θα χρειαστεί οπωσδήποτε» τις τουρκικές στρατιωτικές και αμυντικές δυνατότητες.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνει στις εξελίξεις σε Ρωσία–Ουκρανία και Συρία, όπου παρουσιάζει την Τουρκία ως δύναμη–κλειδί για την επιτήρηση ενός μελλοντικού καθεστώτος εκεχειρίας στη Μαύρη Θάλασσα, αλλά και ως εγγυητή της σταθερότητας στις ζώνες επιχειρήσεων στη βόρεια Συρία, σε συνεννόηση, όπως υποστηρίζει, με τη Δαμασκό. Τέλος, επιτίθεται σκληρά στην ισραηλινή πολιτική στη Συρία και τη συνεργασία με το YPG/SDG, υποστηρίζοντας ότι τέτοιες κινήσεις «βαθαίνουν την αποσταθεροποίηση» και είναι αντίθετες με το όραμα της Άγκυρας για ενιαίο συριακό κράτος και πλήρη αποστράτευση των κουρδικών δομών εξουσίας.
