Στις γειτονιές του βόρειου και ανατολικού Λονδίνου, μια νέα γενιά οργανωμένου εγκλήματος έχει εδραιώσει την παρουσία της, με πυρήνα εγκληματικά δίκτυα που συνδέονται με Τούρκους μαφιόζους και κυριαρχούν στους δρόμους μέσω εκβιασμών, όπλων και ηρωίνης. Από το Τότεναμ και το Γουντ Γκριν μέχρι το Ντάλστον, συμμορίες όπως οι Bombacılar («βομβιστές») και οι Tottenham Boys, γνωστοί και ως Hackney Turks, έχουν δημιουργήσει άτυπες «ζώνες ελέγχου», όπου οι ίδιοι καθορίζουν τους κανόνες και η σιωπή είναι όρος επιβίωσης. Η κύρια πηγή εσόδων τους είναι το λαθρεμπόριο ηρωίνης, με «στρατιώτες» οπλισμένους με παράνομα εισαγόμενα πυροβόλα από την Τουρκία να περιπολούν τις περιοχές τους και να προστατεύουν τα συμφέροντα της οργάνωσης.
Κάτοικοι και άνθρωποι που μεγάλωσαν σε αυτές τις συνοικίες περιγράφουν ένα περιβάλλον όπου οι Τούρκοι κακοποιοί «κρύβονται σε κοινή θέα»: συχνάζουν σε καφέ, μπαρ και σνακ μπαρ, δανείζουν χρήματα σε νεοαφιχθείσες οικογένειες από την Τουρκία για να ανοίξουν μικρές επιχειρήσεις και έτσι χτίζουν ένα πλέγμα εξάρτησης και φόβου.
Αν οι δόσεις δεν εξοφληθούν, οι απειλές και η βία δεν αργούν, ενώ σταδιακά δημιουργείται γύρω τους ένα άτυπο «οχυρό» καταστημάτων, κουρείων και εστιατορίων που λειτουργούν υπό την επιρροή τους. Για τους ντόπιους, η εικόνα θυμίζει σε πολλά την ιταλική μαφία: οργάνωση με βαθιές ρίζες στην κοινότητα, φαινομενικά «φιλικά» πρόσωπα, αλλά από πίσω εκβιασμοί, ναρκωτικά και όπλα.
Τούρκοι μαφιόζοι, βεντέτες και αθώα θύματα στους δρόμους του Λονδίνου
Οι εσωτερικοί πόλεμοι μεταξύ των τουρκικών συμμοριών κρατούν δεκαετίες, με αιματηρές βεντέτες για τον έλεγχο της ηρωίνης και των δικτύων διακίνησης. Στις αντιπαραθέσεις μεταξύ Tottenham Turks και Hackney Turks, αλλά και Bombacilar, έχουν σημειωθεί δεκάδες στοχευμένες δολοφονίες, συχνά σε στυλ γκανγκστερικών ταινιών, με επιθέσεις σε καφέ, καταστήματα και δρόμους γεμάτους κόσμο.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση επίθεσης σε εστιατόριο στο Ντάλστον, το 2024, όταν ένοπλος σε μηχανή «γάζωσε» με σφαίρες το κατάστημα στο πλαίσιο «ξεκαθαρίσματος λογαριασμών». Τρεις άνδρες τραυματίστηκαν, αλλά μια εννιάχρονη που έτρωγε παγωτό απέξω χτυπήθηκε στο κεφάλι από αδέσποτη σφαίρα και υπέστη σοβαρές, μόνιμες βλάβες, υπόθεση που οδήγησε στη φυλάκιση 33χρονου συνεργού για τρεις απόπειρες ανθρωποκτονίας. Άλλες υποθέσεις περιλαμβάνουν τη δολοφονία του 50χρονου Αχμέτ Πάιτακ σε κατάστημά του στο Χόλογουεϊ, την εν ψυχρώ εκτέλεση του αρτοποιού Ερντογάν Γκιουζέλ έξω από καφέ στο Γουντ Γκριν και την εξόντωση του φερόμενου ως αρχηγού συμμορίας Άλι Αρμαγκάν μέσα σε λιμουζίνα, σε μια σειρά επιθέσεων που άφησαν πίσω τους νεκρούς και τρομοκρατημένη την κοινότητα.
Κάτοικοι λένε ότι ζουν με τον φόβο πως μπορεί να βρεθούν τυχαία στο λάθος σημείο, τη λάθος στιγμή, ενώ αποφεύγουν να μιλούν δημόσια από φόβο αντιποίνων. Μαρτυρία γυναίκας που βρέθηκε σε drive-by shooting κάνει λόγο για «σφαίρες που έπεφταν πάνω μας ενώ απλώς κάναμε τη βόλτα μας», περιγράφοντας ένα Λονδίνο πολύ μακριά από την εικόνα της ασφαλούς ευρωπαϊκής μητρόπολης.
Τούρκοι βαρόνοι, διεθνή δίκτυα και η απάντηση της Scotland Yard
Πίσω από τους «στρατιώτες» του δρόμου ξεπροβάλλουν φιγούρες-«νονoί» που συνδέουν το λονδρέζικο υποκόσμο με διεθνή κυκλώματα. Μορφές όπως ο Αμπντουλάχ Μπαϊμπασίν, που έφτασε στο Λονδίνο το 1997 και φέρεται να οργάνωσε τους Bombacilar από την πολυτελή κατοικία του στο Έντγκουερ, συμβολίζουν για τις αρχές το πέρασμα από τις μικρές ομάδες σε καλά δομημένα εγκληματικά δίκτυα με εκβιασμούς, ηρωίνη και «ταμεία» εκατομμυρίων.
Οι Τούρκοι κακοποιοί δεν περιορίζονται μόνο στη βρετανική πρωτεύουσα. Τα «πλοκάμια» τους απλώνονται σε τουρκικές κοινότητες σε μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις, όπως το Βερολίνο, ενώ η διακίνηση όπλων, με δημοφιλή το πιστόλι Springfield που φέρεται να περνά λαθραία από την Τουρκία, έχει θέσει τις οργανωμένες τουρκικές ομάδες στην κορυφή της λίστας απειλών για τη Μητροπολιτική Αστυνομία. Μόνο το περασμένο έτος, οι αρχές κατέσχεσαν 138 πυροβόλα όπλα και 2.500 σφαίρες από τουρκικά κυκλώματα, μέτρο που συνέβαλε, σύμφωνα με ανώτερους αξιωματικούς, στη μείωση των ανθρωποκτονιών στο χαμηλότερο επίπεδο δεκαετίας.
Παρά τις επιτυχίες αυτές, αστυνομικοί παραδέχονται ότι έχουν να αντιμετωπίσουν έναν «καλά γυμνασμένο» αντίπαλο με ιστορία δεκαετιών, βαθιές ρίζες στην κοινότητα και μια κουλτούρα σιωπής που θυμίζει ιταλική Κόζα Νόστρα. Καταστηματάρχες περιγράφουν ότι το να μιλήσουν στην αστυνομία «είναι κίνδυνος για εμάς και τις οικογένειές μας», ενώ πολλοί αισθάνονται «πιόνια σε μια παρτίδα» που παίζεται πάνω στις πλάτες τους.
Τούρκοι και «μαφία του Λονδίνου»: φόβος, σιωπή και ένα μέλλον αβέβαιο
Η πιο φρικιαστική ίσως υπόθεση που αποδίδεται σε κύκλους της λεγόμενης «τουρκικής μαφίας» είναι η απαγωγή, βασανισμός και δολοφονία του DJ Μεχμέτ Κοράι Αλπεργκίν, ο οποίος βρέθηκε νεκρός σε δασική περιοχή στο Έσεξ, με 94 τραύματα, ενώ η σύντροφός του κρατούνταν κλειδωμένη σε τουαλέτα. Οι εικόνες από «θάλαμο βασανιστηρίων» που ανακαλύφθηκε σε υπόγειο τουρκικής ιδιοκτησίας κτηρίου στο Τότεναμ, σε παλαιότερη επιχείρηση της αστυνομίας, έδωσαν ένα ακόμη πιο σκοτεινό στίγμα στη δράση των συμμοριών.
Παρά την επίσημη αισιοδοξία ότι «γίνονται βήματα προόδου» και «ανοίγουν ρωγμές» στην ισχύ των κυκλωμάτων, η καθημερινότητα πολλών κατοίκων στο βόρειο Λονδίνο παραμένει σημαδεμένη από φόβο, ανασφάλεια και την αίσθηση ότι οι Τούρκοι μαφιόζοι παραμένουν, σε μεγάλο βαθμό, υπεράνω νόμου. Για τη βρετανική κοινωνία, το διακύβευμα δεν είναι μόνο η καταστολή της βίας, αλλά και το πώς θα σπάσει ο κλοιός εξάρτησης μιας ολόκληρης διασποράς από εγκληματικά δίκτυα που πατούν πάνω σε πραγματικές ανάγκες – στέγη, δουλειά, κεφάλαιο – και τις μετατρέπουν σε εργαλείο ελέγχου.
