Σαν σήμερα το 1977 διεξάγεται ο 22ος Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision στο Γουέμπλεϊ στο Λονδίνο. Νικήτρια αναδεικνύεται μεν η Γαλλία με τη Μαρί Μιριάμ και το «L’oiseau et l’enfant» (Το Πουλί και το Παιδί) αλλά έρχεται και μια απροσδόκητη επιτυχία από την Ελλάδα.
Με ανύπαρκτο μπάτζετ, περιορισμένες προσδοκίες και ελάχιστη στήριξη από την ΕΡΤ, η Ελλάδα εκπροσωπείται από το «Μάθημα Σολφέζ», μια σύνθεση του Γιώργου Χατζηνάσιου σε στίχους Σέβης Τηλιακού, που ερμηνεύουν οι Πασχάλης, Μαριάννα Τόλη, Ρόμπερτ Ουίλιαμς και Μπέσυ Αργυράκη. Η Ελλάδα πετυχαίνει την πρώτη της μεγάλη επιτυχία στο διαγωνισμό, κερδίζοντας την 5η θέση, που αν δεν είχε… «αυτοσαμποταριστεί» θα ήταν 4η.
Η αρχική διστακτικότητα για το «πανηγύρι»
Το «Μάθημα Σολφέζ» γεννήθηκε σχεδόν από τύχη. Ο Χατζηνάσιος είχε γράψει μια μελωδία γεμάτη νότες, κυριολεκτικά. Όταν η γυναίκα του τού πρότεινε να τη στείλει στη Eurovision, εκείνος αρχικά αρνήθηκε. Την εποχή εκείνη, η Eurovision θεωρούνταν λίγο «πανηγύρι» και πολλοί σοβαροί καλλιτέχνες την απέφευγαν.
Όμως η ιδέα να μεταφραστούν οι νότες σε λέξεις και να μετατραπεί το κομμάτι σε ένα παιχνιδιάρικο «μάθημα μουσικής» έδωσε νέο αέρα στο project. Για πρώτη φορά, τέσσερις σόλο σταρ της ελληνικής ποπ σκηνής ένωσαν τις δυνάμεις τους για μια συμμετοχή. Ήταν ένα πραγματικό dream team και κάτι πολύ νέο για την ελληνική Eurovision.
«Πηγαίναμε για την πρωτιά» αλλά μας έτυχαν αναποδιές και ένα… αυτογκόλ
Στις 7 Μαΐου 1977, οι τέσσερις τραγουδιστές ανέβηκαν στη σκηνή του Wembley με μωβ φορέματα και πουκάμισα, συγχρονισμένες κινήσεις και ένα χαμόγελο που έλαμπε. Η χορογραφία και το styling ήταν εξ ολοκλήρου δουλειά της Μαριάννας Τόλη, που πίστευε όσο κανείς στο τραγούδι. Ο Πασχάλης, στη συνέντευξη Τύπου, δήλωσε ότι «πηγαίνουμε για την πρωτιά», κι ας μην υποστήριξαν τότε τα ελληνικά Μέσα Ενημέρωσης το τραγούδι.
Να σημειωθεί ότι υπήρχαν και κάποια πράγματα που δεν πήγαν πολύ καλά εκείνη την ημέρα. Το μικρόφωνο του Ρόμπερτ Ουίλιαμς δεν λειτουργούσε σωστά και παρέμενε πιο χαμηλά στη μίξη.
Το «Μάθημα Σολφέζ» μπορεί να έγραψε ιστορία κατακτώντας την 5η θέση με 92 βαθμούς – τη μεγαλύτερη μέχρι τότε επιτυχία της Ελλάδας στη Eurovision, ρεκόρ που έμελλε να μείνει αλώβητο για 27 χρόνια – αλλά η τελική του κατάταξη θα μπορούσε να ήταν ακόμα υψηλότερη, αν δεν είχε συμβεί ένα απρόσμενο… αυτογκόλ από τα ενδότερα.
Το πιο παράδοξο σημείο εκείνης της συμμετοχής ήταν ότι η Ελλάδα έβαλε τρικλοποδιά στον εαυτό της. Εκείνη την εποχή δεν υπήρχε ψηφοφορία κοινού και οι βαθμοί προέρχονταν αποκλειστικά από επιτροπές ειδικών σε κάθε χώρα. Η ελληνική επιτροπή όμως αποφάσισε να δώσει το πολυπόθητο «12άρι» στο Μονακό. Οι 12 αυτοί βαθμοί αποδείχθηκαν καθοριστικοί: το τραγούδι του Μονακό έφτασε τους 96 βαθμούς, δηλαδή 4 περισσότερους από την Ελλάδα, και ανέβηκε στην 4η θέση, αφήνοντας το «Μάθημα Σολφέζ» μια ανάσα πιο κάτω.
