Μια επιπλέον «ανάσα χρόνου» για εργαζόμενους στο Δημόσιο που έχουν αποκλειστική επιμέλεια ανήλικων παιδιών προβλέπει νέα νομοθετική ρύθμιση του υπουργείου Εσωτερικών.

Η διάταξη θεσπίζει ειδική άδεια έξι εργάσιμων ημερών ανά ημερολογιακό έτος, με πλήρεις αποδοχές, η οποία έρχεται να προστεθεί στα δικαιώματα αδειών που ισχύουν ήδη.

Η νέα άδεια στοχεύει σε μια κατηγορία υπαλλήλων που, στην πράξη, σηκώνει μόνη της το βάρος της καθημερινής φροντίδας: από την οργάνωση του σπιτιού και των μετακινήσεων μέχρι έκτακτα περιστατικά, σχολικές υποχρεώσεις, ραντεβού και ό,τι άλλο «σκάει» μέσα στη χρονιά.

Με την πρόβλεψη αυτή, το Δημόσιο εισάγει μια συγκεκριμένη και σταθερή διευκόλυνση, με ετήσιο χαρακτήρα, που δεν εξαρτάται από το αν προκύψει ασθένεια ή άλλο γεγονός, αλλά αναγνωρίζει την αυξημένη ευθύνη που συνεπάγεται η αποκλειστική επιμέλεια.

Σύμφωνα με το κείμενο της ρύθμισης, η άδεια χορηγείται κάθε χρόνο και είναι με αποδοχές, κάτι που σημαίνει ότι ο υπάλληλος δεν χάνει εισόδημα για να καλύψει ανάγκες της οικογένειας. Σημαντικό επίσης είναι ότι η άδεια είναι επιπλέον της άδειας που ο εργαζόμενος μπορεί να δικαιούται από άλλες διατάξεις.

Με άλλα λόγια, δεν «ανταλλάσσεται» με άλλη άδεια ούτε αφαιρείται από υπάρχοντα δικαιώματα. Υπάρχει, μάλιστα, και πρόβλεψη για περιπτώσεις με περισσότερες οικογενειακές ανάγκες: η άδεια προσαυξάνεται κατά δύο εργάσιμες ημέρες, εφόσον ο γονέας-υπάλληλος έχει την αποκλειστική επιμέλεια τριών ή περισσότερων ανήλικων παιδιών.

Σε αυτή την περίπτωση, ο συνολικός χρόνος της ειδικής άδειας ανεβαίνει στις οκτώ εργάσιμες ημέρες ετησίως. Το μέτρο δεν περιορίζεται σε έναν στενό πυρήνα του Δημοσίου. Καλύπτει τόσο το «κεντρικό» Δημόσιο όσο και την Τοπική Αυτοδιοίκηση, καθώς αφορά πολιτικούς και διοικητικούς υπαλλήλους, υπαλλήλους σε Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ), αλλά και δημοτικούς και κοινοτικούς υπαλλήλους. Κοινός παρονομαστής είναι η αποκλειστική επιμέλεια ανήλικων τέκνων, όπως αυτή προκύπτει από τη σχετική νόμιμη ρύθμιση.

Σε επίπεδο νομοτεχνικής διατύπωσης, η διάταξη ενσωματώνεται στους βασικούς κώδικες που καθορίζουν την υπηρεσιακή κατάσταση και τα δικαιώματα αδειών στο Δημόσιο και στους δήμους/κοινότητες. Συγκεκριμένα, προστίθεται στο πλαίσιο που ήδη ρυθμίζει τις άδειες των δημοσίων υπαλλήλων και των υπαλλήλων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ώστε να ισχύει ομοιόμορφα σε όλες τις κατηγορίες που περιγράφονται.

Για τους εργαζόμενους που αφορά, το πρακτικό ερώτημα είναι πώς θα αξιοποιείται η άδεια μέσα στη χρονιά: η διάταξη μιλά για ετήσιο δικαίωμα, άρα η χρήση της μπορεί να λειτουργήσει ως «μαξιλάρι» για ημέρες που χρειάζεται παρουσία στο σπίτι, υποστήριξη σε σχολικές υποχρεώσεις ή κάλυψη απρόβλεπτων αναγκών που δεν χωρούν εύκολα στο πρόγραμμα εργασίας.

Το βασικό είναι ότι κατοχυρώνεται ένας πρόσθετος αριθμός ημερών που δεν απαιτεί να εξαντληθούν πρώτα άλλες επιλογές. Το πολιτικό και διοικητικό αποτύπωμα της ρύθμισης είναι ότι αναγνωρίζεται θεσμικά πως η αποκλειστική επιμέλεια συνοδεύεται από αυξημένες οικογενειακές και κοινωνικές υποχρεώσεις. Η πρόβλεψη έρχεται στο πλαίσιο μιας ευρύτερης συζήτησης για ισορροπία επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής, ειδικά σε περιόδους που οι πιέσεις του κόστους ζωής και του χρόνου είναι μεγαλύτερες.

Η άδεια θα ενεργοποιηθεί αφού ολοκληρωθεί η κοινοβουλευτική διαδικασία, ψηφιστεί η διάταξη και δημοσιευθεί, όπως προβλέπεται, σε ΦΕΚ.