Ο ήδη εύθραυστος και αβέβαιος επιχειρηματικός κόσμος γίνεται ακόμα πιο εύθραυστος και αβέβαιος μετά τις δραματικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Η εικόνα πολυτελών ξενοδοχείων και κατοικιών στο Ντουμπάι και στο Μπαχρέιν να τυλίγονται στις φλόγες αποτέλεσε ένα βαθύ σοκ για την περιοχή, η οποία είχε επενδύσει στην εικόνα της ασφάλειας και της σταθερότητας παράλληλα με τη χλιδή. Σε μια εποχή όπου τα drones έχουν αλλάξει ριζικά τη φύση του πολέμου, η ικανότητα του Ιράν να πλήττει τοποθεσίες που διαφήμιζαν την ασφάλειά τους προκάλεσε ισχυρούς τριγμούς. Αντίποινα σε αμερικανικές βάσεις και ενεργειακές εγκαταστάσεις θεωρούνταν αναμενόμενα, παρά το γεγονός ότι τα κράτη του Κόλπου επιχείρησαν να χαράξουν διαχωριστική γραμμή, αρνούμενα να επιτρέψουν τη χρήση των εγκαταστάσεών τους από αμερικανικά αεροσκάφη.

Εκείνο που δεν είχε προβλεφθεί ήταν οι σκηνές χάους στο διεθνές αεροδρόμιο του Ντουμπάι, με επιβάτες και προσωπικό να τρέχουν για να καλυφθούν, ενώ ακούγονταν εκρήξεις και εμβληματικοί πύργοι τυλίγονταν στις φλόγες. Παρά τα προηγμένα συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας που αναχαίτισαν μέρος των επιθέσεων με drones αυτοκτονίας, δεν κατάφεραν να αντιμετωπίσουν όλες τις απειλές. Αν και όλοι γνώριζαν την αστάθεια της περιοχής, ταυτόχρονα αυτή είχε οικοδομήσει την ταυτότητά της πάνω στην ασφάλεια, μια εικόνα που πλέον έχει δεχτεί σοβαρό πλήγμα. Πτήσεις έχουν καθηλωθεί, τουρίστες έχουν εγκλωβιστεί, ενώ εκπατρισμένοι εργαζόμενοι που είχαν μετακινηθεί για να εργαστούν στους τομείς των χρηματοοικονομικών, των επαγγελματικών υπηρεσιών και άλλων κλάδων αναζητούν καταφύγιο. Επέλεξαν την περιοχή για τα φορολογικά της πλεονεκτήματα, όχι για καταφύγια από βόμβες.

Ο πόλεμος έφτασε αιφνιδιαστικά στις λαμπερές και χρηματοοικονομικές πόλεις της Μέσης Ανατολής. Το Ιράν γνωρίζει ότι στα Στενά του Ορμούζ διαθέτει ένα στρατηγικό διαμάντι, ένα ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί. Την ίδια στιγμή, οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι στρατιωτικοί τους σχεδιαστές αντιλαμβάνονται πλήρως τη σημασία αυτού του θαλάσσιου «σημείου συμφόρησης». Το Ιράν, ωστόσο, διακινδυνεύει σοβαρά εάν επιχειρήσει να παίξει με τη στενή αυτή θαλάσσια οδό.

Με το που έγιναν γνωστά τα πλήγματα ΗΠΑ-Ισραήλ, οι ασφαλιστικές εταιρείες ακύρωσαν άμεσα τα ασφαλιστήρια συμβόλαια πλοίων που διέρχονται από το ευάλωτο πέρασμα, επικαλούμενες ρήτρες εξαίρεσης λόγω πολεμικού κινδύνου. Η απόφαση ελήφθη ακαριαία, ημέρα Σάββατο, χωρίς να αναμένουν οι ασφαλιστές να επιστρέψουν στα γραφεία τους τη Δευτέρα. Όταν ανοίξουν οι αγορές ασφάλισης, το κόστος των ασφαλίστρων αναμένεται να εκτοξευθεί, ακόμα και κατά 50% σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις. Το πόσο απότομη θα είναι η αύξηση, αν θα υπάρχει διαθεσιμότητα κάλυψης και για πόσο θα διαρκέσει αυτή η κατάσταση, θα εξαρτηθεί από τις επόμενες εξελίξεις. Τον περασμένο Ιούνιο, όταν το Ιράν δέχτηκε πυρά από το Ισραήλ, η παγκόσμια κοινότητα ανέμενε με κομμένη την ανάσα για 12 ημέρες. Αυτή τη φορά, η διάρκεια της κρίσης μπορεί να είναι μικρότερη ή μεγαλύτερη, είναι ακόμη νωρίς για ασφαλή συμπεράσματα.

Οι αγορές θα επαναλειτουργήσουν γνωρίζοντας ότι ένα ενδεχόμενο που είχε προαναγγελθεί, και για το οποίο είχε προειδοποιήσει ο Ντόναλντ Τραμπ, έχει πλέον συμβεί, όπως τονίζει ο Ιndependent. Αν αυτό προσφέρει κάποια παρηγοριά, λίγοι θα δείξουν αδιαφορία. Καμία πλευρά δεν εμφανίζεται εφησυχασμένη και σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να επικρατήσει «business as usual». Σε γραφεία και αίθουσες συναλλαγών ανά τον κόσμο θα κυριαρχούν η ανησυχία, η αναμονή και η προσπάθεια ερμηνείας των δεδομένων. Εάν η ιρανική αντίδραση στον θάνατο του ηγέτη της είναι βραχύβια, εάν αναλάβει διακυβέρνηση μια πιο διαλλακτική προς τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους ηγεσία, εάν οι σκληροπυρηνικοί απομακρυνθούν, εάν οι σύμμαχοι του προηγούμενου καθεστώτος επιλέξουν να μην εμπλακούν, εάν συνεχιστεί απρόσκοπτα η ροή πετρελαίου και τα Στενά του Ορμούζ παραμείνουν ανοικτά, εάν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και οι γείτονές τους στον Κόλπο δεν δεχτούν νέες επιθέσεις. Αυτά είναι μόνο μερικά από τα ερωτήματα που τίθενται, ενώ όποιος ισχυρίζεται ότι διαθέτει σήμερα βεβαιότητες, απλώς δεν λέει την αλήθεια.

Οι επενδυτές αναμένεται να επανεκτιμήσουν τα δεδομένα. Ο χρυσός και το ασήμι συνεχίζουν την ανοδική τους πορεία, όπως συμβαίνει εδώ και μήνες, ενώ οι μετοχές ενδέχεται να καταγράψουν πτώση, με τις αμυντικές εταιρείες να θεωρούνται πιο ασφαλές καταφύγιο. Οτιδήποτε σχετίζεται με τη Μέση Ανατολή τίθεται υπό αμφισβήτηση. Παράλληλα, τίθεται το ερώτημα εάν η Κίνα θα ενθαρρυνθεί να προχωρήσει σε εισβολή στην Ταϊβάν. Πολλές επενδυτικές και επιχειρηματικές αποφάσεις ενδέχεται να αναβληθούν, έως ότου διαμορφωθεί σαφέστερη εικόνα.

Η τιμή του πετρελαίου αναμένεται να αυξηθεί, με άμεσο αντίκτυπο στις τιμές των καυσίμων για τους καταναλωτές. Από τις αρχές του έτους έχει ήδη ενισχυθεί κατά 10 δολάρια το βαρέλι, εν αναμονή ενός τέτοιου σεναρίου. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα ακολουθήσει περαιτέρω άνοδος, αντιθέτως, η προηγούμενη αύξηση κατέδειξε πόσο σοβαρά αξιολογούσε ο κλάδος την πιθανότητα ενός τέτοιου γεγονότος. Τώρα που το σενάριο έχει υλοποιηθεί, αναμένονται νέες πιέσεις. Παρότι το Ιράν διαθέτει τα τέταρτα μεγαλύτερα αποθέματα αργού πετρελαίου παγκοσμίως, υπόκειται σε διεθνείς κυρώσεις, γεγονός που έχει περιορίσει τις επενδύσεις και έχει καταστήσει τον κλάδο του λιγότερο αποδοτικό. Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας, το ιρανικό πετρέλαιο αντιστοιχεί σε λιγότερο από το 3% της παγκόσμιας προσφοράς. Η μοναδική μεγάλη χώρα που παρακάμπτει το εμπάργκο είναι η Κίνα, η οποία λαμβάνει ιρανικό πετρέλαιο μέσω «σκοτεινών» δεξαμενόπλοιων που κατευθύνονται προς τις θάλασσες της Μαλαισίας και μεταφορτώνουν το φορτίο τους σε κινεζικά πλοία, πρακτική που αντιστοιχεί περίπου στο 13% των θαλάσσιων εισαγωγών της Κίνας.

Η μεγαλύτερη ανησυχία αφορά τον αντίκτυπο των Αμερικανοϊσραηλινών πυραυλικών πληγμάτων, τον θάνατο του Αγιατολάχ και το επακόλουθο χάος στα Στενά του Ορμούζ. Εάν κλείσει αυτή η ζωτικής σημασίας θαλάσσια αρτηρία για τα δεξαμενόπλοια, τότε θα διακοπεί η ροή πετρελαίου από το Ιράκ, το Κουβέιτ, τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Οι επιπτώσεις θα ήταν καταστροφικές, με εκτίναξη των παγκόσμιων τιμών ενέργειας και πρόκληση ταχείας πληθωριστικής πίεσης. Οι Αρχές θα πρέπει να πείσουν με κάθε τρόπο ότι η κατάσταση είναι υπό έλεγχο και ότι δεν θα υπάρξει επανάληψη επιθέσεων. Ένας κόσμος που ήδη δοκιμαζόταν από τους δασμούς, την πρόοδο της τεχνητής νοημοσύνης και την κλιματική αλλαγή, βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος με ακόμα μεγαλύτερη αστάθεια.