Αφού διάβασε μια μακροσκελή ομιλία από το teleprompter, κατά τη διάρκεια της οποίας απαρίθμησε διάφορα εγχώρια επιτεύγματα χωρίς να αναφέρει ούτε μία φορά τις πρόσφατες απειλές του κατά της Δανίας, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ -πάντα λάτρης του θεάματος- κατάλαβε τι ακριβώς ήθελαν να ακούσουν οι εκατοντάδες διπλωμάτες, παγκόσμιοι ηγέτες και επιχειρηματίες που είχαν συγκεντρωθεί στην αίθουσα. «Θα θέλατε να πω δυο λόγια για τη Γροιλανδία;», ρώτησε.

Η απάντηση ήταν, φυσικά, ναι. Και τότε το είπε.

«Επιδιώκω άμεσες διαπραγματεύσεις για να συζητήσουμε την εξαγορά της Γροιλανδίας», ανακοίνωσε, αν και παραδέχτηκε ότι δεν σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει βία. «Το μόνο που ζητάμε στη Γροιλανδία είναι το δικαίωμα, ο τίτλος και η ιδιοκτησία. Μπορείτε να πείτε ναι, και θα το εκτιμήσουμε πολύ. Μπορείτε να πείτε όχι, και θα το θυμόμαστε».

Οι σχολιαστές αναρωτιούνται εδώ και καιρό αν η ετήσια συνάντηση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο θέρετρο του Νταβός χάνει τη σημασία της. Αλλά ο Τραμπ πάντα «δίνει το κάτι παραπάνω», αναφέρει ο αρχισυντάκτης του περιοδικού Foreign Policy, Ράβι Αγκραβάλ.

Παρά τις προσεκτικά σχεδιασμένες συνεδρίες της συνόδου για θέματα όπως η τεχνητή νοημοσύνη, η οικονομία και τα κρίσιμα ορυκτά, το θέμα που απασχολούσε το μυαλό όλων ήταν αυτό που ο Αμερικανός πρόεδρος είχε μετατρέψει σε μια πραγματική, ζωντανή διεθνή κρίση. Το Σαββατοκύριακο, άλλωστε, ανακοίνωσε δασμούς στη Δανία και σε άλλες επτά ευρωπαϊκές χώρες, επειδή δεν υποστήριξαν την προσπάθειά του να καταλάβει τη Γροιλανδία.

«Το ενδιαφέρον του για την περιοχή που διοικείται από τη Δανία δεν είναι πλέον υποθετικό: τώρα χρησιμοποιεί οικονομικό πόλεμο για να πιέσει την Ευρώπη να ενδώσει. Τι θα ακολουθήσει;», αναρωτιέται ο Αγκραβάλ.

Όπως ήταν αναμενόμενο, την Τετάρτη στις 2:30 μ.μ. τοπική ώρα, χιλιάδες σύνεδροι του Νταβός παράτησαν τα άλλα σχέδιά τους για να μπουν στην κεντρική αίθουσα συνεδριάσεων -και σε αρκετές άλλες αίθουσες που είχαν γεμίσει-, για να ακούσουν από κοντά τι θα έλεγε ο Τραμπ για τη Δανία.

Το «τρολάρισμα» του Τραμπ

«Για περισσότερα από 30 λεπτά ο Αμερικανός πρόεδρος φαινόταν να τρολάρει το κοινό, αποφεύγοντας να μιλήσει για το μοναδικό πράγμα που ήθελαν να ακούσουν», γράφει ο Αγκραβάλ, αναφέροντας στη συνέχεια πως, όταν τελικά το έκανε, τα σχόλια του Τραμπ για την Ευρώπη ήταν γεμάτα παραπληροφόρηση.

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες πλήρωναν ουσιαστικά το 100% του ΝΑΤΟ», είπε. «Αυτά που έχουμε πάρει από το ΝΑΤΟ είναι τίποτα. Εμείς θα είμαστε εκεί για το ΝΑΤΟ 100%. Ξέρω ότι εμείς θα είμαστε εκεί για αυτούς. Δεν ξέρω αν εκείνοι θα είναι εκεί για εμάς».

Αξίζει να αναφερθεί πως η μοναδική φορά που ενεργοποιήθηκε το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ στα σχεδόν 77 χρόνια που υπάρχει η συμμαχία ήταν από τις Ηνωμένες Πολιτείες, αμέσως μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Ειρωνικό μπορεί να χαρακτηριστεί μάλιστα, σύμφωνα με τον Αγκραβάλ, το γεγονός πως ένας από τους κύριους συντελεστές στις προσπάθειες των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν αποδείχτηκε η Δανία, η οποία έχασε μεγαλύτερο ποσοστό στρατιωτών σε σχέση με τον πληθυσμό της από οποιοδήποτε άλλο κράτος-μέλος.

«Αλλά ο Τραμπ δεν ενδιαφέρεται για την ιστορία, εκτός αν μπορεί να τη διαστρεβλώσει για να εξυπηρετήσει τον σκοπό του», σημειώνει ο αρχισυντάκτης του Foreign Policy.

«Στήσαμε κυριολεκτικά βάσεις στη Γροιλανδία για τη Δανία», είπε ο Τραμπ. «Πόσο ανόητοι ήμασταν που δώσαμε τη Γροιλανδία πίσω. Πόσο αχάριστοι είναι τώρα!»

«Το ερώτημα τώρα είναι πώς θα μοιάζουν οι διαπραγματεύσεις του Τραμπ με την Ευρώπη και αν οι ευρωπαϊκές χώρες θα αντεπιτεθούν είτε με δασμούς είτε με κάποιον άλλον τρόπο», γράφει ο Αγκραβάλ.

Ο άλλος «αστέρας» του φόρουμ

Ο Αμερικανός πρόεδρος ήταν ακόμα πιο αυστηρός με τον άλλο «αστέρα» των ομιλιών της εβδομάδας. «Καναδά… παρακολούθησα τον πρωθυπουργό σου», είπε ο Τραμπ κατά το αυθόρμητο μέρος των δηλώσεών του, αναφερόμενος στον Μαρκ Κάρνεϊ. «Την επόμενη φορά που θα μιλήσεις, Μαρκ, πρόσεχε».

Η τελευταία ετήσια σύνοδος του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ κατέληξε να είναι μια «ιστορία δύο ομιλιών», αναφέρει ο Αγκραβάλ.

Σε πλήρη αντίθεση βρίσκεται η εύγλωττη έκθεση του Κάρνεϊ για τους κινδύνους ενός κόσμου όπου η ισχύς βαφτίζεται δίκαιο. Ο Κάρνεϊ δεν παρουσίασε τη διεθνή τάξη που βασίζεται σε κανόνες ως αλάθητη, αλλά αντίθετα επεσήμανε πώς αυτοί ακριβώς οι κανόνες χρειάζονται φροντίδα και όχι καταστροφή. «Οι άλλες χώρες… δεν είναι ανίσχυρες. Έχουν την ικανότητα να οικοδομήσουν μια νέα τάξη που θα περιλαμβάνει τις αξίες μας, όπως ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα, η βιώσιμη ανάπτυξη, η αλληλεγγύη, η κυριαρχία και η εδαφική ακεραιότητα».

«Οι ισχυροί έχουν τη δύναμή τους», πρόσθεσε αργότερα. «Αλλά έχουμε και εμείς κάτι – την ικανότητα να σταματήσουμε να υποκρινόμαστε, να κατονομάζουμε την πραγματικότητα, να χτίζουμε τη δύναμή μας στο εσωτερικό και να ενεργούμε μαζί. Αυτός είναι ο δρόμος του Καναδά. Τον επιλέγουμε ανοιχτά και με αυτοπεποίθηση και είναι ένας δρόμος ορθάνοιχτος για κάθε χώρα που είναι πρόθυμη να τον ακολουθήσει μαζί μας».

«Το ερώτημα είναι αν ο Καναδάς και τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ θα συνοδεύσουν τα λόγια τους με πράξεις που θα αρκούσαν για να αποτρέψουν έναν Αμερικανό πρόεδρο που φαίνεται να ανακαλύπτει μόλις τώρα την έκταση της αμερικανικής ισχύος», καταλήγει ο Αγκραβάλ.