Συμπληρώθηκε ήδη μια εβδομάδα από το περασμένο Σάββατο, όταν το Ισραήλ ξεκίνησε επιθέσεις στο Ιράν και όλα δείχνουν ότι αυτή η περιπέτεια δεν θα τελειώσει γρήγορα, αφού καμία από τις εμπλεκόμενες πλευρές δεν δείχνει σημάδια υποχώρησης. Και εκεί που αρχικά, αμερικανικά μέσα ενημέρωσης έλεγαν ότι η επίθεση μπορεί να βασιστεί στο μοντέλο Βενεζουέλας, δηλαδή γρήγορα να υπάρξει διαδοχή και να λήξει ο συναγερμός, τώρα πολλοί φοβούνται ότι μπορεί να έχουμε το μοντέλο Ουκρανίας, να διαρκέσει δηλαδή και αυτός ο πόλεμος αρκετά χρόνια.
Συμπληρώθηκαν λοιπόν επτά ημέρες από τη στιγμή που ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, επιβεβαίωσε την εμπλοκή της χώρας του μέσω οκτάλεπτου βίντεο που δημοσιεύτηκε στην πλατφόρμα του, Truth Social, και επιβεβαίωσε ότι οι επιθέσεις σκότωσαν τον Ανώτατο Ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, και αρκετούς άλλους υψηλόβαθμους Ιρανούς αξιωματούχους. Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Καρολάιν Λέβιτ, ανέφερε μόλις χθες το βράδυ ότι οι επιχειρήσεις στο Ιράν αναμένεται να ολοκληρωθούν σε 4-6 εβδομάδες. Η εβδομάδα που μας πέρασε είχε καταιγιστικές εξελίξεις, αφού από το πρώτο κιόλας 24ωρο, την προηγούμενη Κυριακή δηλαδή, το Ιράν εξαπέλυσε μαζικά αντίποινα στο Ισραήλ και τους συμμάχους των ΗΠΑ στον Κόλπο. Οι επιθέσεις στόχευσαν τα ΗΑΕ, το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν, το Κατάρ και το Ομάν. Ακολούθησε αμέσως μετά η ισραηλινή επιχείρηση που επεκτάθηκε στον Λίβανο, με τις Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις να δηλώνουν ότι στοχεύουν τη Χεζμπολάχ, η οποία υποστηρίζεται από το Ιράν. Στο στόχαστρο βρέθηκε και η βρετανική βάση στο Ακρωτήρι της Κύπρου.
Αυτό προκάλεσε την οργή της Τουρκίας και είχαμε νέα ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις με αφορμή την εγκατάσταση Patriot στην Κάρπαθο.
Οι οικονομικές επιπτώσεις του πολέμου άρχισαν να γίνονται επίσης εμφανείς, με τις τιμές του πετρελαίου να εκτινάσσονται.
Μέχρι την Τρίτη, κυκλοφορούσαν αναφορές σχετικά με την κλίμακα της καταστροφής στο εσωτερικό του Ιράν, με έναν δημοσιογράφο εντός της χώρας να λέει ότι «κάθε μέρος» της πρωτεύουσας, Τεχεράνης, είχε πληγεί.
Την Τετάρτη, η σύγκρουση επεκτάθηκε στη θάλασσα, με τον υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκσεθ, να ανακοινώνει ότι οι ΗΠΑ βύθισαν με τορπίλη ένα ιρανικό πολεμικό πλοίο στον Ινδικό Ωκεανό, ανοικτά της Σρι Λάνκα.
Την Πέμπτη, η κρίση επεκτάθηκε περαιτέρω, με το υπουργείο Εξωτερικών του Αζερμπαϊτζάν να ανακοινώνει ότι δύο ιρανικά drones έπληξαν αεροδρόμιο στα νότια της χώρας.
Και φτάσαμε πλέον την 7η ημέρα του πολέμου με τους κατοίκους της Τεχεράνης να αναφέρουν ότι βίωσαν τη «χειρότερη νύχτα» ισραηλινών επιθέσεων μέχρι στιγμής – με τις ΗΠΑ να λένε ότι οι επιθέσεις πρόκειται να ενταθούν. Πολύ περισσότερο τώρα που οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ είναι πεπεισμένες ότι η Κίνα αναμένεται να βοηθήσει το Ιράν. Η εικόνα ακόμη δεν έχει ξεκαθαρίσει, όπως και δεν είναι ακόμη σαφές ποιος ή τι θα διαδεχθεί τον Αγιατολάχ. Ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, ο γιος του Αγιατολάχ, φαίνεται να είναι ο επικρατέστερος για τη διαδοχή. Είναι πιθανό να δούμε κάποια μορφή συλλογικής ηγεσίας, μοιρασμένη μεταξύ αυτού και των υπηρεσιών ασφαλείας. Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν πολλές ευρύτερες αβεβαιότητες σχετικά με το πώς θα μπορούσε να εξελιχθεί αυτή η κατάσταση. Θα μπορούσαμε να δούμε τη διαδοχή από έναν άλλο Αγιατολάχ, την άνοδο του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, τον κατακερματισμό της χώρας κατά μήκος εθνοτικών ή άλλων γραμμών ή, φυσικά, την ανάδειξη του Ρεζά Παχλαβί, του εξόριστου διαδόχου πρίγκιπα και γιου του τελευταίου σάχη.
Ο ρυθμός εκτόξευσης πυραύλων του Ιράν μειώθηκε κατά περισσότερο από 90% μετά από έξι ημέρες, αλλά ίσως να μην έχουμε δει ακόμη την πλήρη έκταση των αντιποίνων του. Το Ιράν ενδέχεται να απαντήσει αργότερα – στον χρόνο, στον τόπο και με τον τρόπο που θα επιλέξει – όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες θα είναι απασχολημένες αλλού. Όπως είχε πει κάποτε ο πρώην Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ και απόστρατος τετράστερος στρατηγός των Πεζοναυτών Τζιμ Μάτις: «Κανένας πόλεμος δεν τελειώνει μέχρι να πει ο εχθρός ότι τελείωσε. Μπορεί εμείς να νομίζουμε ότι τελείωσε, μπορεί να το κηρύξουμε ότι τελείωσε, αλλά στην πραγματικότητα, ο εχθρός έχει λόγο”. Υπάρχει επίσης το ζήτημα των Στενών του Ορμούζ, της μοναδικής θαλάσσιας οδού για τους προμηθευτές κοντά στον Περσικό Κόλπο, και των παγκόσμιων οικονομικών επιπτώσεων αυτής της σύγκρουσης. Περίπου το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου και του υγροποιημένου φυσικού αερίου διέρχεται από τα στενά, συμπεριλαμβανομένων και των ίδιων των εξαγωγών του Ιράν, για να μην αναφέρουμε άλλα κρίσιμα αγαθά όπως τα λιπάσματα. Οι τιμές του πετρελαίου έχουν αυξηθεί, αλλά όχι σε επίπεδα κρίσης. Αλλά ακόμη βρισκόμαστε μόνο στην πρώτη εβδομάδα του πολέμου.
