Η Ευρυδίκη Βαλαβάνη περιγράφει με ειλικρίνεια μια περίοδο που για πολλές γυναίκες παραμένει δύσκολη αλλά συχνά αποσιωπημένη: τις πρώτες εβδομάδες μετά τη γέννηση ενός παιδιού.

Η αθλητικογράφος μίλησε για τις συναισθηματικές μεταπτώσεις, τη σωματική κόπωση και τη βαθιά αλλαγή που φέρνει η μητρότητα σε κάθε πτυχή της ζωής.

Όπως εξομολογήθηκε, η προσαρμογή στο νέο ρόλο δεν ήταν αυτονόητη. «Οι πρώτες μέρες στο σπίτι δεν ήταν εύκολες. Θυμάμαι ότι τον θήλαζα και έκλαιγα. Ο Γρηγόρης με ρωτούσε συνεχώς τι έχω και δεν ήξερα πως να του το εξηγήσω. Κανείς δε σε προετοιμάζει για το γεγονός ότι πενθείς την παλιά σου ζωή. Πενθείς το σώμα σου και τη σχέση που είχες με τον σύντροφο σου».

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον θηλασμό, τον οποίο χαρακτήρισε ως τη μεγαλύτερη πρόκληση των πρώτων μηνών, παρά το γεγονός ότι συνεχίζει μέχρι σήμερα. «Το πιο δύσκολο πράγμα που αντιμετώπισα ήταν ο θηλασμός, παρόλο που μέχρι και σήμερα θηλάζω. Ο Γρηγόρης ήταν βράχος δίπλα μου», σημείωσε.

«Η μητρότητα δεν έχει παύση»

Σε άλλο σημείο της συζήτησης, η Ευρυδίκη Βαλαβάνη μίλησε χωρίς περιστροφές για το βάρος της καθημερινής ευθύνης που συνοδεύει την ανατροφή ενός παιδιού. «Το να μεγαλώνω ένα παιδί, είναι το πιο δύσκολο πράγμα που έχω κάνει στη ζωή μου. Η μητρότητα είναι non stop. Είσαι 24ώρες το εικοσιτετράωρο εκεί αλλά είναι το πιο ωραίο και το πιο ουσιαστικό πράγμα που έχω δημιουργήσει με τον άντρα μου», είπε, περιγράφοντας τη διττή φύση αυτής της εμπειρίας.

Γυρίζοντας τον χρόνο πίσω, θυμήθηκε και τη στιγμή που επιβεβαιώθηκε η εγκυμοσύνη της, μια στιγμή φορτισμένη αλλά όχι απρόσμενη. «Όταν έμαθα ότι ήμουν έγκυος ήμουν στο σπίτι. Ξέραμε ότι κάποια στιγμή θα συμβεί, δεν ήταν ξαφνικό. Είχα κάνει το τεστ και με το που γυρίσω Γρηγόρης στο σπίτι του το είχα ήδη φυλαγμένο σε ένα κουτί και του έκανα έκπληξη. Με το που είδα ότι είναι θετικό κόπηκαν τα γόνατα μου».

Η ίδια αναφέρθηκε και στη σχέση της με τον Γρηγόρη Μόργκαν, ξετυλίγοντας το νήμα της γνωριμίας τους που ξεκίνησε χρόνια πριν. «Με τον Γρηγόρη γνωριστήκαμε το 2019 στα Χανιά από κοινή παρέα. Στην αρχή είπαμε μόνο ένα γεια», ανέφερε, περιγράφοντας πώς μια δεύτερη συνάντηση, το 2022, έμελλε να αλλάξει τα πάντα: «Μόλις τον είδα έτρεξα και τον αγκάλιασα και αυτός είχε μείνει άναυδος. Ένιωθα ότι τον ήξερα από πάντα. Έτσι σιγά σιγά ξεκίνησε το ειδύλλιο».