Με ρυθμούς-ρεκόρ συνεχίζονται από τις αρχές του έτους οι αποχωρήσεις εργαζομένων προς τη σύνταξη, με τα στοιχεία του e-ΕΦΚΑ να δείχνουν ότι το 2026 εξελίσσεται σε μία από τις πιο «βαριές» χρονιές των τελευταίων ετών για το ασφαλιστικό σύστημα. Η μαζική έξοδος ασφαλισμένων, σε συνδυασμό με τον φόβο μελλοντικών αλλαγών στα όρια ηλικίας αλλά και τη δυνατότητα παράλληλης απασχόλησης συνταξιούχων, οδηγεί ολοένα και περισσότερους εργαζόμενους στην απόφαση να καταθέσουν αίτηση συνταξιοδότησης.
Τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία του πληροφοριακού συστήματος «ΑΤΛΑΣ» δείχνουν ότι μόνο κατά το πρώτο τρίμηνο του έτους, από τον Ιανουάριο έως και τον Μάρτιο, κατατέθηκαν συνολικά 58.213 νέες αιτήσεις συνταξιοδότησης. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη επίδοση πρώτου τριμήνου από το 2017, δηλαδή από την έναρξη λειτουργίας του ενιαίου ασφαλιστικού φορέα.
Ιδιαίτερα αυξημένη ήταν η εικόνα τον Μάρτιο, όταν υποβλήθηκαν 21.214 νέες αιτήσεις, αριθμός που αποτελεί τη μεγαλύτερη μηνιαία επίδοση του έτους μέχρι στιγμής. Οι αιτήσεις αυξήθηκαν κατά 2.851 σε σχέση με τον Φεβρουάριο, ενώ σε σύγκριση με τον Μάρτιο του 2025 η αύξηση φτάνει τις 5.405 αιτήσεις.
Η συνολική εικόνα αποτυπώνει σαφή επιτάχυνση του κύματος φυγής προς τη σύνταξη. Σε σχέση με το πρώτο τρίμηνο του προηγούμενου έτους, οι νέες αιτήσεις εμφανίζονται αυξημένες κατά 10.172. Εφόσον ο ρυθμός αυτός διατηρηθεί και κατά τους επόμενους μήνες, οι ειδικοί εκτιμούν ότι το σύνολο των αιτήσεων για το 2026 μπορεί να ξεπεράσει ακόμη και τις 230.000, υπερβαίνοντας το προηγούμενο ιστορικό υψηλό των 212.151 αιτήσεων που είχε καταγραφεί το 2021.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, σχεδόν οι μισές νέες αιτήσεις αφορούν συντάξεις γήρατος. Συγκεκριμένα, το 46% των αιτήσεων – δηλαδή 9.733 περιπτώσεις – αφορά ασφαλισμένους που αποχωρούν λόγω συμπλήρωσης ορίων ηλικίας και ετών ασφάλισης. Ακολουθούν οι αιτήσεις για σύνταξη λόγω θανάτου συνταξιούχου και οι αναπηρικές συντάξεις, που αντιστοιχούν από 19% η καθεμία, ενώ περίπου 13% αφορά αιτήσεις για παραπληγικό επίδομα. Μικρότερο είναι το ποσοστό αιτήσεων λόγω θανάτου ασφαλισμένου.
Παράγοντες της κοινωνικής ασφάλισης αποδίδουν τη σημαντική αύξηση των αιτήσεων σε έναν συνδυασμό παραγόντων. Από τη μία πλευρά, χιλιάδες εργαζόμενοι συμπληρώνουν πλέον τις προϋποθέσεις εξόδου, καθώς ωριμάζουν ασφαλιστικά δικαιώματα ασφαλισμένων που γεννήθηκαν κυρίως τη δεκαετία 1955-1965. Από την άλλη, σημαντικό ρόλο φαίνεται να παίζει η δυνατότητα απασχόλησης των συνταξιούχων χωρίς τις παλαιότερες μεγάλες περικοπές στις αποδοχές τους, κάτι που επιτρέπει σε πολλούς να διατηρούν πρόσθετο εισόδημα ακόμη και μετά τη συνταξιοδότηση.
Ταυτόχρονα, δεν λείπει και η ανησυχία για πιθανές μελλοντικές αλλαγές στα όρια ηλικίας ή στις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης, γεγονός που ωθεί αρκετούς ασφαλισμένους να επισπεύσουν την αποχώρησή τους προκειμένου να «κλειδώσουν» τα σημερινά δεδομένα.
Οι εκτιμήσεις ειδικών της αγοράς εργασίας αναφέρουν ότι η αυξητική τάση στις συνταξιοδοτήσεις ενδέχεται να συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια, καθώς μεγάλος αριθμός ασφαλισμένων εισέρχεται σταδιακά στη ζώνη θεμελίωσης συνταξιοδοτικού δικαιώματος.
Σήμερα, δυνατότητα πλήρους συνταξιοδότησης έχουν όσοι ασφαλισμένοι συμπληρώνουν 40 έτη ασφάλισης και το 62ο έτος της ηλικίας τους, καθώς και όσοι φτάνουν το 67ο έτος ανεξαρτήτως ετών ασφάλισης.
Το τελικό ποσό της σύνταξης προκύπτει από το άθροισμα της εθνικής και της ανταποδοτικής σύνταξης. Για την καταβολή πλήρους εθνικής σύνταξης απαιτούνται τουλάχιστον 20 έτη ασφάλισης, ενώ όσοι έχουν τουλάχιστον 15 έτη λαμβάνουν μειωμένο ποσό. Η ανταποδοτική σύνταξη καθορίζεται από τα έτη ασφάλισης, τα ποσοστά αναπλήρωσης και τον μέσο όρο των αποδοχών από το 2002 έως την ημερομηνία εξόδου από την εργασία.