Η επανάσταση του ‘21 και η αδυναμία του ελληνικού σινεμά να την αξιοποιήσει

Ωστόσο, υπάρχουν και δικαιολογίες


ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ
8:09
23/03/2019
Η επανάσταση του ‘21 και η αδυναμία του ελληνικού σινεμά να την αξιοποιήσει
34
loading

Η επανάσταση του 1821, ένα γεγονός παγκόσμιας εμβέλειας, που γοήτευσε εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον πλανήτη, κανονικά θα έπρεπε να είναι μία ιστορία ανεξάντλητης έμπνευσης για τον ελληνικό κινηματογράφο. Αντιθέτως, όμως, οι κινηματογραφικές παραγωγές, με θέμα το '21, πρέπει να θεωρούνται ελάχιστες, καμιά δεκαριά και οι περισσότερες πλέον θεωρούνται «καλτ», για να αποφευχθούν οι χαρακτηρισμοί που τους αξίζουν…

Χωρίς υπερβολή, εκτός απ' ορισμένες εξαιρέσεις, ήταν ταινίες ιδιαίτερα χαμηλής ποιότητας, με κακογραμμένο σενάριο σχεδόν πάντα, παραγωγές που έδειχναν τη φτώχεια τους και την προχειρότητά τους, τις περισσότερες φορές προπαγανδιστικές, με ηρωικές φανφάρες, που έφταναν στο γκροτέσκο, παρουσιάζοντας Έλληνες και Τούρκους μονοδιάστατα, σχεδόν γραφικά και φυσικά μακριά από την ιστορική αλήθεια, αν και αυτό όταν πρόκειται για κινηματογράφο είναι το μικρότερο ελάττωμα - δείτε και το πλήθος των αμερικανικών ταινιών για τους ινδιάνους ή τον αμερικανικό εμφύλιο.

Και όμως η επανάσταση του '21 θα μπορούσε να είναι μια σπουδαία ευκαιρία για αν μη τι άλλο ενδιαφέρουσες ταινίες, καθώς εκτός από τον πλούτο των γεγονότων, έχουμε σπάνιου ενδιαφέροντος χαρακτήρες, σύνθετες προσωπικότητες, που υπήρχαν κυρίως στην ελληνική πλευρά, αλλά και από την τουρκική. Επίσης, υπάρχουν πολυεπίπεδα κοινωνικά και προσωπικά ζητήματα που θα μπορούσαν να αναδείξουν το χαρακτήρα, τις χάρες και τα ελαττώματα της φυλής, τις παθογένειες της χώρας, αλλά και αυτό που έχουμε συνηθίσει να λέμε «η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει...»

Θα πρέπει να παρατηρήσουμε, επίσης, ότι υπάρχουν μορφές του Αγώνα, όπως ο Γιώργος Καραϊσκάκης, ο Οδυσσέας Ανδρούτσος, ο Αθανάσιος Διάκος, ο Μακρυγιάννης κα, που είναι εξαφανισμένες από τις ταινίες του είδους, λες και θα ενοχλούσαν ένα σύστημα αξιών, αλλά και θα χάλαγαν τις προτεραιότητες ή το αστικό περιβάλλον στο οποίο βρίσκονταν οι παραγωγοί της εποχής.

Υπάρχει βεβαίως ακόμη ένα πρόβλημα, καθώς οι περισσότερες ταινίες γυρίστηκαν στην παρακμή του λεγόμενου εμπορικού ελληνικού κινηματογράφου και μάλιστα όταν έκαναν κουμάντο στα πλατό οι συνταγματάρχες και τα σενάρια τα εξέταζαν οι κολαούζοι των χουντικών, πολλές φορές και οι λοχίες που εμπνέονταν από τα κηρύγματα μίσους των επιφανών εκπροσώπων της δικτατορίας, όπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Ωστόσο, υπάρχουν και δικαιολογίες. Βάσιμες. Όπως ότι η παραγωγή μίας ιστορικής ταινίας και ειδικά της εποχής της επανάστασης απαιτούσε πολλά χρήματα. Χρειάζονταν εκατοντάδες κομπάρσοι (αυτό λόγω χούντας δεν ήταν και τόσο πρόβλημα, αφού υπήρχαν «πρόθυμα» φανταράκια), άλογα, όπλα, γιαταγάνια, κοστούμια, εκπαίδευση των ηθοποιών για τις μάχες της εποχής (δεν πεθαίνουμε από εχθρικό βόλι ...πλονζάροντας) πολλά εξωτερικά γυρίσματα και άλλα πολλά και δαπανηρά.

Τέλος πάντων, αυτές τις ταινίες έχουμε, αυτές θα δούμε παρακάτω, αν και μπορούμε πάντα να ελπίζουμε ότι μπορεί να γυριστεί στο μέλλον μια αξιοπρεπής, αν μη τι άλλο, ιστορική ταινία για το '21. Πάντως, εδώ και δεκαετίες, κάθε 25 Μαρτίου βλέπουμε από τα κανάλια το πολύ τέσσερις πέντε ταινίες, πάντα τις ίδιες, όπως τον «Παπαφλέσσα», τους «Σουλιώτες», τη «Μαντώ Μαυρογένους».

Έτσι, με αφορμή τον επικείμενο εορτασμό της εθνικής εορτής, 198 χρόνια από την επανάσταση, ας θυμηθούμε όλες τις ταινίες που γυρίστηκαν για την ιστορική αυτή εποχή, ποιοι ήταν οι συντελεστές τους πίσω και μπροστά από την κάμερα, αλλά και να επιχειρήσουμε μία συνοπτική και πραγματικά καλοπροαίρετη κριτική επισκόπησή τους.

«Ζάλογγο, το Κάστρο της Λευτεριάς»

Από τις πρώτες, μπορεί και η πρώτη ταινία για το '21 και ίσως από τις πλέον αξιοπρεπείς παραγωγές παρά τις δυσκολίες της εποχής, καθώς η ταινία γυρίστηκε το 1958. Σκηνοθέτης της ήταν ο Στέλιος Τατασόπουλος, ένας από τους πρωτομάστορες του ελληνικού σινεμά, που προσπάθησε να φέρει το νεορεαλισμό στη χώρα μας, γύρισε πολλά μελοδράματα και σίγουρα δεν του δόθηκαν οι ευκαιρίες που άξιζε. Η παραγωγή ήταν της «ΑΝΖΕΡΒΟΣ», μίας εταιρίας που έκανε μερικές από τις καλύτερες ελληνικές ταινίες, ενώ το σενάριο ήταν του Θ. Τέμπου και η μουσική του Μάνου Χατζιδάκι.

Το θέμα της καταπιάνεται με την ηρωική μάχη των Σουλιωτών εναντίον του Αλή Πασά με αρχηγό τον Φώτο Τζαβέλλα και τον Κόγκα Δράκο. Μετά την προδοσία του Πήλιου Γούση, το Σούλι καταλαμβάνεται από τους Τουρκαλβανούς και οι Σουλιώτισσες για να μην πέσουν στα χέρια τους ρίχνονται στο γκρεμό του Ζαλόγγου με τα μωρά τους, ενώ ο καλόγερος Σαμουήλ ανατινάζει το Κούγκι. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Τζαβάλας Καρούσος, Ανδρέας Ζησιμάτος, Νίνα Σγουρίδου, Βύρων Πάλλης, Δήμος Σταρένιος, Γιάννης Σπαρίδης, Νίκος Φέρμας, κα.

«Μπουμπουλίνα»

Την ίδια περίπου εποχή, ο Κώστας Ανδρίτσος γυρίζει την «Μπουμπουλίνα», μία σχετικά ευπρόσωπη παραγωγή, στην οποία κυριαρχεί η μορφή της Ειρήνης Παππά (Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα), η οποία στέκει αγέρωχη με τη μεσογειακή της εμφάνιση, δίνοντας έναν άλλο αέρα στην ταινία. Από κοντά ο πολύ καλός Διονύσης Παπαγιαννόπουλος στο ρόλο του κακού, ενώ εμφανίζονται και οι Ανδρέας Μπάρκουλης, Μιράντα Μυράτ, Χριστόφορος Νέζερ, Γκίκας Μπινιάρης, Γεωργία Βασιλειάδου.

«Η Λίμνη των Στεναγμών»

Ακόμη μία ταινία με την Ειρήνη Παππά, την οποία γύρισε το 1959 ο Γρηγόρης Γρηγορίου και αποτελεί ακόμη μία παραγωγή που ξεφεύγει από τη γενική εικόνα των ταινιών του είδους.

Εκτός από την ελκυστική και πάντα γοητευτική Παππά, πρωταγωνιστούν και οι Ανδρέας Μπάρκουλης, στο ρόλο του Μουχτάρ, γιο του Αλή Πασά, τον οποίο ερμηνεύει ο επιβλητικός Τζαβάλας Καρούσος. Επίσης, παίζουν οι Ελένη Ζαφειρίου, Δημήτρης Καλλιβωκάς, Ανδρέας Ζησιμάτος κα.

Η ταινία στέκεται περισσότερο στον έρωτα της Ελληνίδας καλλονής και του Τούρκου «πρίγκιπα», αλλά και στο αρρωστημένο πάθος του Αλή Πασά για αυτήν, παρά στις διαφορές Ελλήνων και Τούρκων. Η ταινία τελειώνει με την κυρά Φροσύνη να πέφτει στη λίμνη των Ιωαννίνων και τον Μουχτάρ να θρηνεί...

«Σαράντα Παλικάρια»

Ταινία που περισσότερο κολλάει με τα βουκολικά δράματα της εποχής παρά με την επανάσταση του '21 και μάλλον έχει ξεχαστεί ακόμη και απ' τους «συλλέκτες» του κινηματογραφικού είδους.

Τη γύρισε το 1961 ο Γιώργος Πετρίδης, ο οποίος με αφηγείται στα όρια της γραφικότητας την ιστορία ενός τσοπάνου που ακολουθεί στο βουνό τον Κίτσο και τα παλικάρια του, που πολεμούν τους Τούρκους. Παίζουν μεταξύ άλλων, Άντζελα Ζήλεια, Ανδρέας Ντούζος, Κώστας Ρηγόπουλος, Κώστας Καζάκος και Λαυρέντης Διανέλλος.

«Η έξοδος του Μεσολογγίου»

Οι τελευταίες ημέρες της ιστορικής πολιορκίας του Μεσολογγίου και η απελπισμένη αλλά και θαρραλέα έξοδος των αποκλεισμένων από τους Τούρκους υπερασπιστών της πόλης, γυρισμένη από τον Δημήτρη Δούκα το 1965. Η ταινία έχει αδυναμίες, κυρίως τεχνικές και σεναριακές, αλλά σίγουρα δεν τη λες κακή. Αντιθέτως, έχει ορισμένες καλές στιγμές με βασικότερες όταν εμφανίζεται ο Μάνος Κατράκης, αυτό το θηρίο της υποκριτικής. Παίζουν ακόμη οι Τζαβαλάς Καρούσος, Άννα Ιασωνίδου, Ίλια Λιβυκού, Τάκης Εμμανουήλ, Χριστόφορος Ζήκας κα.

«Παπαφλέσσας»

Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και το «Μπεν Χουρ» της ελληνικής παραγωγής, καθώς η ταινία αυτή, που γύρισε το 1971 εντελώς επιφανειακά και χωρίς έμπνευση ο Ερρίκος Ανδρέου, έχοντας η αλήθεια ως εμπόδιο και ένα σενάριο εντελώς συμβατικό με την εποχή. Η παραγωγή, που ήταν μία σύμπραξη του Φίνου και του Τζέιμς Πάρις, ήταν η ακριβότερη της εποχής ίσως και όλων των εποχών για την Ελλάδα, καθώς κόστισε τότε το εξωφρενικό ποσό των 12 εκατομμυρίων δραχμών.

Υπήρξαν εκατοντάδες κομπάρσοι, πολλά εξωτερικά γυρίσματα και πάμπολλοι πρωταγωνιστές της εποχής που παίζουν μικρούς ρόλους.

Κι όμως η ταινία έχει και τεράστιες τεχνικές αδυναμίες, όπως τα γυρίσματα των μαχών που δεν είναι λίγα, αλλά ιδιαιτέρως ψεύτικα, που πολλές φορές προκαλούν το γέλιο, όπως με τις ατσαλάκωτες και κατάλευκες φουστανέλες των παλικαριών που εφορμούν. Σκηνές που αποτελούν για πολλούς ένα παιχνίδι παρατηρητικότητας με τις γκάφες και τις γραφικότητες. Φυσικά το σενάριο δεν έχει και πολύ σχέση με την πραγματικότητα, ενώ υπάρχουν σαφείς νύξεις κατά των «Φιλικών», καθώς αυτοί παρέπεμπαν στους κακούς Ρώσους.

Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ, βοηθούμενος, για πρώτη φορά, από τα παραπανίσια κιλά του και το επιβλητικό ράσο δεν είναι κακός, παρότι υπερβολικός και ορισμένες φορές θυμίζοντας το ρόλο του στην «Υπολοχαγό Νατάσα», ο Δημήτρης Ιωακειμίδης λες και γεννήθηκε για το ρόλο αυτό, του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, είναι συμπαθέστατος, ενώ και ο Στέφανος Στρατηγός στο ρόλο του Ιμπραήμ σπάει ελαφρώς τη μονοδιάστατη εμφάνιση των Τούρκων, όπως γίνεται στην ίδια ταινία με τον Φερνάντο Σάντσο (Δράμαλης). Παίζει σχεδόν η εθνική Ελλάδος της εποχής, μεταξύ των οποίων και οι Αλέκος Αλεξανδράκης, Άγγελος Αντωνόπουλος, Χρήστος Πολίτης, Κάτια Δανδουλάκη, Λαυρέντης Διανέλλος, Θόδωρος Μορίδης, Ηλίας Λογοθέτης, Σταύρος Ξενίδης. Η «ηρωική» πομπώδης μουσική είναι του Κώστα Καπνίση.

«Μαντώ Μαυρογένους»

Ταινία του 1971, που πρέπει να μετάνιωσαν πικρά τη συμμετοχή τους σε αυτή η Τζένη Καρέζη και Πέτρος Φυσσούν, υπό την καθοδήγηση του μετρ της άρπα κόλας, Κώστα Καραγιάννη. Φυσικά κεντρική ηρωίδα η Μαντώ Μαυρογένους (Τζένη Καρέζη), που έδωσε όλη την περιουσία της για την επανάσταση, αλλά και ο έρωτάς της με τον Αλέξανδρο Υψηλάντη (Φυσσούν). Γκροτέσκο καταστάσεις, εκεί που έπρεπε να κυριαρχεί το δράμα μπορεί να πέσεις κάτω από τα γέλια και σενάριο που πιστεύεις βάσιμα ότι έχει γράψει η καλύτερη μαθήτρια του γυμνασίου, που φυσικά έχει εγκρίνει και η λογοκρισία της εποχής. Παίζουν και οι Άλκης Γιαννακάς, Σταύρος Ξενίδης, Λαυρέντης Διανέλλος, Αθηνόδωρος Προύσαλης, Ντίνος Καρύδης, Γιώργος Μοσχίδης, καθώς και σε πρώτη εμφάνιση η Ελένη Ερήμου στο ρόλο του κοριτσιού «πειρασμός», θυμίζοντας με την ερμηνεία της και με βάση το σενάριο και τη σκηνοθεσία του Καραγιάννη, μια άλλη εποχή, πολύ πιο κοντινή από εκείνη της επανάστασης.

«Σουλιώτες»

Ταινία με παιδαριώδες σενάριο, που γύρισε το 1972 ο Δημήτρης Παπακωνσταντής, με μία ελαφράδα, κόντρα στο σκληρό θέμα της ιστορίας και πολλές φορές χωρίς να τηρεί κανένα κινηματογραφικό κανόνα για τις ταινίες του είδους, κάνοντάς την καλτ, για τους θαυμαστές αυτών των περιπτώσεων. Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Μιχάλη Περάνθη, που το αποτελειώνει μάλλον το σενάριο του Πάνου Κοντέλλη.

Πρωταγωνιστούν ο ακατάλληλος για το ρόλο Χρήστος Πολίτης, η Κάτια Δανδουλάκη, ο Γιάννης Κατράνης, η Αλέκα Κατσέλη, ο Χρήστος Καλαβρούζος και ο Φερνάντο Σάντσο, που είχε πάρει, εκείνα τα χρόνια, εργολαβία τις ηρωικές ταινίες για το '21 και το '40.

«Η Δίκη των Δικαστών»

Θα μπορούσε να είναι σίγουρα κάτι καλύτερο αυτή η παραγωγή της Φίνος Φιλμς, που βρίσκεται στα ξεψυχίσματά της και δεν εκμεταλλεύεται ούτε τα σημεία διάλυσης της χούντας, καθώς βρισκόμαστε στα 1974. Πρόκειται για τη δίκη των Κολοκοτρώνη και Πλαπούτα, που έγινε στο Ναύπλιο το 1834 και τη θαρραλέα στάση του δικαστή Αναστάσιου Πολυζωΐδη. Η ταινία πλήττεται από τη θεατρική δομή της και την άψυχη αφήγησή της, για ένα ιστορικό γεγονός, το οποίο είναι ενδεικτικό για τα χαρακτηριστικά της φυλής και τα δημόσια πράγματα της χώρας.

Στη σκηνοθεσία ο Πάνος Γλυκοφρύδης, ενώ πρωταγωνιστούν ο Νίκος Κούρκουλος (Πολυζωΐδης), Μάνος Κατράκης (και πάλι εξαιρετικός, αυτή τη φορά στο ρόλο του Κολοκοτρώνη, γεμίζει εκφραστικότητα την οθόνη), Χρήστος Καλαβρούζος (στρατηγός Πλαπούτας), Χρήστος Τσάγκας (Έντουαρντ Μάσον), Νικηφόρος Νανέρης (Τερτσέτης) και Σπύρος Καλογήρου (Σχοινάς).

«Μπάιρον: Η Μπαλάντα ενός Δαιμονισμένου»

Θα πρέπει να περάσουν περίπου 20 χρόνια και να φτάσουμε στο 1992 για να γυριστεί ταινία με θέμα από την επανάσταση του '21, με σκηνοθέτη τον Νίκο Κούνδουρο («Δράκος») και διαφορετική αφήγηση από τα συνηθισμένα.

Το φιλμ του Κούνδουρου έχει ως κεντρικό πρόσωπο τον Λόρδο Βύρωνα και επικεντρώνεται όχι τόσο στον αγώνα των Μεσολογγιτών αλλά στους δαίμονες του ρομαντικού ποιητή, ενώ γενικώς η ταινία δεν διακατέχεται από τον ηρωισμό, αλλά μάλλον το αντίθετο. Πάντως, η ταινία του Κούνδουρου, που έχει διφορούμενη ανάγνωση, είναι κάπως κουραστική, παρά τις καλές της στιγμές της και με έναν Μάνο Βακούση στο ρόλο του Μπάιρον υπερβολικά θεατρικό, αν και δίνει την υπαρξιακή οδύνη του Άγγλου ποιητή.

ΚΑΝΤΕ LIKE ΣΤΟ NEWSBEAST.GR

34
σχόλια
  1. avatar pmare

    μετατρεψατε ενα αρθρο κριτικης κινηματογραφικων ταινιων σε αριστερο παραληρημα.
    πειτε στους αρθρογραφους σας οτι δεν εχουν τα παντα στην ζωη να κανουν με δεξιους κ αριστερους.καντε κ λιγο κρατει στην προπαγανδα,κατανταει γραφικη.

    1. avatar Σινεφίλ

      Ιστορική ταινία εποχής βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα με θέμα την κατάληψη της Μονης Δοβρα από τους Τούρκους κατά την ελληνική επανάσταση (1822).

  2. avatar Ellraiser

    Ξεχασατε το Νησι Του Πασχαλη με καλη βαθμολογια.
    Pascali's Island (1988) IMDb 6,9/10
    Stars: Ben Kingsley, Charles Dance, Kevork Malikyan
    https://www.imdb.com/title/tt0095827/

    Καλη δραματικη ταινια με εναν τουρκο κατασκοπο στην Συμη οταν καταρεει η τουρκικη αυτοκρατορια.

  3. avatar FJR 500

    Έχουμε την ιστορία του Βυζαντίου και της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας όπου θα μπορούσαν να γυρίσουν άπειρες ταινίες με ατελείωτη θεματολογία. Γυρίζουν 500 ταινίες με τον Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο ή τον Ρόμπεν των δασών και το Βυζάντιο κινηματογράφικα είναι τελείως ανύπαρκτο . Ας είναι καλά οι Καθολικοί και οι Πάπες. Ευτυχώς στο Ελλαδιστάν φροντίζουν οι προδότες μεγαλοκαναλαρχες των Τουρκοκαναλων να μας μας μάθουν την Ιστορία των Μογγολων.

  4. avatar PANKO

    Οι καραγκιοχο-ούγκανοι νεοέλληνες...δε θέλουν ταινίες να δείχνουν πραγματική ιστορία...αλλά εθνικοφρονο-χουντο-σάχλες...

    1. avatar criskalts

      Ο ΡΑΝΚΟ, ένα τρεμάμενο δημοσιοτρεφόμενο [...], έχει λόγο ακόμα και για τα πατριωτικά!!!
      ΟΥΣΤ ΤΡΑΧΑΝΑ

      1. avatar PANKO

        Καλώς την...

        1. avatar criskalts

          Θα πονέσεις και το ξέρεις...

  5. avatar Προς ΝΒ

    Άδικη και εμπαθής η αρνητική κριτική που διαπνέει ολόκληρο το άρθρο.
    Αν θέλατε να είστε αντικειμενικοί θα επισημαίνατε και τα θετικά στοιχεία και δεν θα τονίζατε σε υπερβολικό βαθμό μόνο τα αρνητικά.
    Πολλές από αυτές τις ταινίες έχουν από μόνες τους καταδικαστεί στην αφάνεια και ο κόσμος δεν τις γνωρίζεις.
    Όσο για τον "Παπαφλέσσα", την καλύτερη ταινία αυτής της κατηγορίας, σίγουρα είναι δύσκολο να γυρίσει κανείς σκηνές μάχης, όμως μόνο επιφανειακή δεν την λες... Η απεικόνιση των ηρώων είναι απολύτως εύστοχη, ο Κολοκοτρώνης προκαλεί ρίγη συγκίνησης και το σενάριο είναι γεμάτο με ακριβείς ιστορικές αναφορές (για όποιον γνωρίζει ιστορία και μπορεί να καταλάβει την παρουσίαση των πραγματικών γεγονότων σε αντίθεση με τους σύγχρονους στρατευμένους διαστρεβλωτές...).
    Ο "Παπαφλέσσας", αν εξαιρέσουμε τις σκηνές από τις μάχες που είναι ομολογουμένως παιδικές, θα μπορούσε να θεωρηθεί ένα εξαιρετικό ιστορικό ντοκυμαντέρ!!
    Καλό τριήμερο, αδέλφια!!

  6. avatar Ευπατριδης

    Να κάνουμε τον σταυρό μας που είχαμε και την «χούντα» για μόλις 7 χρόνια και έτσι είδαμε κι αυτές τις ταινίες! Η μεταπολίτευση,40 χρόνια μετά,τι μας έδωσε;;Τον Λάνθιμο;Για να μας δείχνει με ποιάν και πώς απαυτονώταν η Άννα της Αγγλίας κάθε βράδυ;Ουστ ρε ξευτίλες...

    1. avatar Πλιατσικολογος εθνικιστής

      Φέρτε κιτς και Ανίτα πανια. Στην πυρά ο λανθιμος

    2. avatar Ασε ρε

      Δεν ήταν επαναστάτες ήταν κλέφτες και [...] Που πήραν δάνεια από την Αγγλία και χτίσανε περιουσίες εις βάρος του λαου

    3. avatar criskalts

      Ναι, αλλά έβαζε και συναίσθημα στην απαύτωσή της...
      Άλλωστε και όπως λένε τα αριστερά, κρέας μπαίνει κρέας βγαίνει.

  7. avatar Πλιατσικολογος εθνικιστής

    Η άσχημη αισθητική των ταινιών αντικατιπτριζει την κιτς αισθητική των χουντικων

    1. avatar Αναρχοσυμμοριτης

      Μυρίζουν Χούντα και αμεσα να καταστραφούν ασε που δεν έχουν σχέση με τα πραγματικά γεγονότα του 1821... χουντική προπαγανδα..

      1. avatar Πλιατσικολογος εθνικιστής

        Καλά ισχύει. Αναπαράγουν τους μύθους των αφελων εθνικιστών για το 21.

      2. avatar Ευπατριδης

        Ασφαλώς καμία σχέση! Το 1821 οι Έλληνες περνούσαν «ζάχαρη» με τους Τούρκους! Πώς νομίζεις ότι προκύψατε εσείς; Είστε προϊόν της αγάπης των Τούρκων προς τους Έλληνες...

        1. avatar Αναρχοσυμμοριτης

          Λογοθετόπουλος,Τσολάκογλου,Ράλλης δεν νομιζο να ειταν αριστερή και ο δεξιος (εθνάρχης) μαζί με χουντικους το 74 δώσανε αμαχητί πουλήσανε την κυπρο παντα προδότες η δεξιά ασε τα μαθήματα ιστορίας δεν σε περνει φασιστα

          1. avatar Ευπατριδης

            Καλά, μάθε εσύ πρώτα ορθογραφία και μετά θα σε μάθω εγώ και ιστορία,ασχετε αριστερέ...

          2. avatar Αναρχοσυμμοριτης

            Τι θα μου μάθεις Το πως θα γίνω δοσίλογος ;Να συνεργαστώ με τους κατακτητές; Το αφήνω σε σένα να μου λείπει..

    2. avatar Ευπατριδης

      Μιλάτε οι αριστεροί για αισθητική; Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα.Η έκφραση της ιδεολογίας σας στη τέχνη ειναι ο ορισμός της διαστροφής της φύσης...Ουστ από δω.

      1. avatar Πλιατσικολογος εθνικιστής

        Ζητώ το κιτσ συνελληνα. Μιλάνε για αισθητική και τέχνη τα κομουνια. Δηλαδή τι έχουν αυτοί. Έναν Ντάριο φο έναν μπρεχτ. Εμείς οι εθνηκοισταις έχουνε σφακιανακη και Πρέκα

      2. avatar Πατρίδα χωρις συνορα

        Καλυτερα τα τυρκικα σίριαλ...

    3. avatar Τα 9mera___

      Έπιασες βάρδια 0,60€/μήνυμα; Μάζεψε κομπόδεμα, έρχονται αναδουλειές από Οκτώβριο και μετά...

  8. avatar Μάνος Βακούσης… Βακούσαρος

    Ίσως ο καλύτερος ηθοποιός της εποχής μας.
    Στο θέατρο δε, ακόμα καλύτερος...
    Στην συγκεκριμένη δεν τον έχω δει...

  9. avatar gkagkarin.blogspot.com

    Παλαιών Πατρών Γερμανός: «Πού πολεμοφόδια; Πού όπλα; Πού χρήματα πολυάριθμα; Πού στρατός πεπαιδευμένος; Πού στόλος εφοδιασμένος;»

    «Καζάνι που βράζει» έμοιαζε η Πελοπόννησος, ο Μοριάς, τις μέρες του Μάρτη του 1821.
    Η τελετή στην Αρεόπολη στις 17 του μήνα ήταν κάτι σαν σύνθημα, που περίμεναν οι σκλαβωμένοι σ’ όλες σχεδόν τις πόλεις της περιοχής.

    Η πρώτη σχετικά οργανωμένη και μαζική εξέγερση σημειώθηκε στην Πάτρα. Στις 21 Μάρτη οι Τούρκοι, μετά από φήμες που κυκλοφόρησαν για ξεσηκωμό των Ελλήνων, συγκεντρώθηκαν συν γυναιξί και τέκνοις στο Φρούριο της πόλης και από εκεί πυροβολούσαν προς τις ελληνικές συνοικίες. Ηγέτης της εξέγερσης αναδείχτηκε ο Παναγιώτης Καρατζάς, Φιλικός, πολύ αγαπητός στις λαϊκές μάζες και ατρόμητος αγωνιστής.
    Στις 22 Μάρτη οι επαναστάτες, με επικεφαλής τον Καρατζά κυριαρχούσαν σ’ όλη την Πάτρα. Τότε μόνο αποφάσισαν να μπουν στο χορό οι κοτζαμπάσηδες και προύχοντες της Αχαΐας. Φτάνουν, λοιπόν, στην Πάτρα ο Ζαΐμης, ο Λόντος, ο Ρούφος, ο Χαραλάμπης και ο Δεσπότης Γερμανός.

    «Ψέμα, λοιπόν, πως ο Γερμανός ύψωσε πρώτος τη σημαία της Επανάστασης», γράφει ο Γιάννης Κορδάτος στην Ιστορία του. «Τη σημαία την ύψωσε ο Καρατζάς μαζί με τους δικούς του που όλοι τους ανήκανε στη μέση τάξη, στο λαό και όχι στο αρχοντολόγι».
    ....
    https://gkagkarin.blogspot.com/2019/03/blog-post_53.html

  10. avatar Δεν τι λες beast

    Με τον Παπαφλέσσα μεγαλώσαμε , εξαιρετική ταινία για την εποχή που γυρίστηκε , συγκινούμαι κάθε φορά ... Όσο για την σύγχρονη εποχή , ιδού η Ρόδος! Που ειναι όλοι οι σύγχρονοι ; Από θεματολογία η ελληνική ιστορία ; Ατέλειωτη ... Γιατί κανείς δεν κάνει τίποτα ; Μια αρωγή , μια πρωτοβουλία μια ενθάρρυνση από το υπουργείο πολιτισμού ίσως ; ( Από κανένα σωστό υπουργό βέβαια...)

    1. avatar PANKO

      Αν σε συγκινούν τέτοιες ανιστόρητες "ταλιμπανοελληναράδικες" σάχλες..
      Ψυχίατρο θες...επειγόντως...

      1. avatar Φίλε μου ΡΑΝΚΟ

        Πραγματικά λυπάμαι για σένα .... Ποιό ξέρει τι σου έχουν κάνει και βγάζεις τόσο άδειο ψυχισμό ! Κρίμα

      2. avatar criskalts

        Στείρωση και με κάθε τρόπο μακριά από κάλπη.

        1. avatar Ευπατριδης

          Όχι στείρωση.Μπόλικο παρασιτοκτόνο και τοποθέτηση μαζί με ραδιενεργά απόβλητα...

          1. avatar criskalts

            Eγώ σε όλους δίνω ευκαιρίες!!

    2. avatar Στην εποχή

      Που η αριστεία θεωρείται κάτι κακό και η επιχειρηματικότητα/κέρδος κάτι ακόμα χειρότερο τι περιμένετε ? Ταινίες ή επενδυσεις?

Παρακαλούμε περιμένετε ...
Το newsbeast επιλέγει
Το newsbeast προτείνει