Μια ιστορία που θυμίζει τις διηγήσεις της Καινής Διαθήκης αφηγήθηκε ένας πρώην εκτελεστής των Φρουρών της Επανάστασης, καθώς «είδε» τον Χριστό και αποφάσισε να γίνει χριστιανός, ώστε να συγχωρεθούν οι αμαρτίες του.
Ο Αφσίν Τζαβίντ μεγάλωσε στο Ιράν όταν ήταν σε εξέλιξη ο πόλεμος με το Ιράκ και σε ηλικία 8 ετών καταστράφηκε το σπίτι του στο Αμπαντάν από τους βομβαρδισμούς. Έτσι ξεκίνησε η πορεία του προς τον ισλαμισμό. Αφού ο παππούς του του είπε ότι η Δύση είχε καταστρέψει όλα τα υπάρχοντά του επειδή ήταν μουσουλμάνος, ο Τζαβίντ αφιερώθηκε πλήρως στον Ισλαμισμό και στη διδασκαλία του μαρτυρίου που προωθούσε το ισλαμικό καθεστώς.
«Είχαμε αποξενωθεί εντελώς από την αξία της ίδιας της ζωής. Για αυτούς τους ισλαμιστές η ζωή δεν σημαίνει και πολλά… Αυτό που πραγματικά εξυμνείται είναι ο θάνατος, ειδικά για τον σκοπό της τζιχάντ, του ιερού πολέμου, για να γίνει κανείς μάρτυρας», είπε στην εφημερίδα The Jerusalem Post.
Αφού είδε στην τηλεόραση βίντεο με παιδιά να καθαρίζουν ναρκοπέδια στο Ιράκ και άκουσε τους θρησκευτικούς επαίνους που αποδίδονταν σε όσους έχαναν τη ζωή τους εν ώρα υπηρεσίας, ο Τζαβίντ πλαστογράφησε τις υπογραφές των γονιών του για να καταταγεί στον ιρανικό στρατό σε ηλικία 14 ετών. Φέρνοντας ένα φτηνό μεταλλικό κλειδί, το οποίο είπαν στους ανηλίκους ότι ήταν «κλειδί για τον παράδεισο», και ένα μικρό Κοράνι, ο Τζαβίντ στάλθηκε για σύντομο διάστημα στο μέτωπο πριν ο πατέρας του απαιτήσει από τις αρχές να τον επιστρέψουν, εξοργισμένος που του επέτρεψαν να σταλεί να πεθάνει χωρίς τη συγκατάθεση των γονιών του.
«Είδαμε στην τηλεόραση πώς τα παιδιά γίνονται στρατιώτες. Περπατούν πάνω σε νάρκες· παιδιά προσφέρονταν εθελοντικά να πολεμήσουν και τα πάντα, έφηβοι μόλις 13-14 ετών», διηγήθηκε. «Ήταν συνεχώς, 24 ώρες το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα, στην τηλεόραση. Σκέφτηκα: “Δεν ξέρω αν ο Αλλάχ είναι ευχαριστημένος μαζί μου. Θέλω να κάνω περισσότερα. Θέλω να κάνω περισσότερα”».
«Σκεφτόμουν ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος που γνωρίζω για να υπηρετήσω τον Αλλάχ και ότι θα ήταν ευχαριστημένος μαζί μου. Κοιτάζοντας πίσω, συνειδητοποιείς ότι σου έχουν κάνει πλύση εγκεφάλου, αλλά εκείνη την εποχή, σύμφωνα με τις διδασκαλίες του Ισλάμ, αυτό σήμαινε να γίνεις μάρτυρας. Έτσι, αν γίνεις μάρτυρας, πηγαίνεις αμέσως στον παράδεισο και μπορείς μάλιστα να εγγυηθείς ότι και τα μέλη της οικογένειάς σου θα πάνε στον παράδεισο», εξήγησε.
Αφού ανακλήθηκε από τα σύνορα, ο Τζαβίντ άρχισε να προσφέρει εθελοντικά τις υπηρεσίες του σε ένα τοπικό τζαμί και εντάχθηκε στην παραστρατιωτική δύναμη των Φρουρών της Επανάστασης. Περνούσε τις μέρες του φροντίζοντας ώστε η γειτονιά να συμμορφώνεται με τα νέα ισλαμικά θεμέλια της χώρας, ελέγχοντας αν οι γυναίκες κάλυπταν πλήρως το σώμα τους και αν άκουγαν μουσική. Η αφοσίωσή του και η φήμη που απέκτησε ως αληθινός πιστός τον οδήγησαν να στρατολογηθεί στην ομάδα εκτελέσεων.
Η πρώτη εκτέλεση
Η πρώτη εκτέλεση που είδε ήταν πιο βάναυση από ό,τι περιγράφουν οι δυτικές αναφορές, είπε. Το θύμα σηκώθηκε από το λαιμό με ένα σχοινί, ώστε να ασφυκτιήσει αντί να βρει τον γρήγορο θάνατο που συχνά προκαλεί το σπάσιμο του αυχένα κατά την εκτέλεση με απαγχονισμό.
«Καθώς παρακολουθούσα, ένιωσα σαν να πέθανε κάτι μέσα μου, αντί να πεθαίνει εκείνος ο άνθρωπος. Και η αλήθεια είναι ότι η αξία της ζωής εξαφανίστηκε εντελώς για μένα», είπε ο Τζαβίντ. «Θυμάμαι που αναρωτιόμουν, σε ηλικία 14 ετών: “Είναι ο Αλλάχ ευχαριστημένος μαζί μου τώρα επειδή σκότωσα κάποιον; Ήμουν μέλος της ομάδας που σκότωσε κάποιον, και μας είπαν ότι ήταν άπιστος. Και τώρα;”»
«Δεν είχα κάποια επιβεβαίωση, κάποια διαβεβαίωση ότι ο Αλλάχ είναι ευχαριστημένος μαζί μου. Και τότε σκέφτηκα – και αυτό είναι το αποτέλεσμα όλων όσων σου τροφοδοτούν τα μέσα ενημέρωσης, το σχολικό σύστημα, τα πάντα – ότι πρέπει να νιώθεις χαρά όταν κάνεις το θέλημα του Αλλάχ· αν σκοτώνεις έναν άπιστο, πρέπει να νιώθεις χαρά. Πρέπει να γίνεται γιορτή.»
Ο Τζαβίντ είπε ότι οι γονείς του δεν είχαν ιδέα πόσο έντονη είχε γίνει η συμμετοχή του, αλλά ο παππούς του, ένας αφοσιωμένος μουσουλμάνος που όμως γενικά αντιτιθόταν στη βία, αποφάσισε να τον στείλει μακριά, μόλις ανακάλυψε τις δραστηριότητες του.
Τότε, το καθεστώς συνέλαβε τον πατέρα του και τον βασάνισε, με τη δικαιολογία ότι δεν ήταν πιστός. Αυτό επέτρεψε στον Τζαβίντ να ζητήσει πολιτικό άσυλο στο Πακιστάν. Αφού πέρασε μερικά χρόνια κηρύττοντας τις αρχές του Ισλάμ για λογαριασμό του καθεστώτος, του δόθηκε ένα πλαστό διαβατήριο για να ταξιδέψει στη Μαλαισία, όπου αργότερα συνελήφθη για κατοχή πλαστών εγγράφων.
Πώς ασπάστηκε τον Χριστιανισμό
Από τη φυλακή, ο Τζαβίντ συνέχισε να αφιερώνεται στον ισλαμισμό και βοηθούσε στο τζαμί, μέχρι που βίωσε μια θρησκευτική αποκάλυψη, ή μια πράξη θεϊκής παρέμβασης, που τον οδήγησε να ασπαστεί τον χριστιανισμό.
«Είδα σε όραμα τον Ιησού Χριστό. Βρισκόμουν στο δωμάτιό μου και προσευχόμουν, όταν μου εμφανίστηκε ένας άνδρας· ολόκληρη η ύπαρξή του έλαμπε. Η λάμψη έβγαινε από μέσα του, κάτι που αρχικά με τρόμαξε, και αμέσως κατάλαβα ότι είναι άγιος και δίκαιος. Συνειδητοποίησα ότι, όσο κι αν προσευχόμουν, όσο κι αν έκανα όλα αυτά τα πράγματα, δεν ήμουν δίκαιος. Δεν ήμουν άγιος, και έπρεπε να με σκοτώσει», ισχυρίστηκε ο Τζαβίντ.
«Αλλά δεν ήθελα να πεθάνω, γι’ αυτό ζήτησα συγχώρεση. Επαναλάμβανα συνεχώς: “Συγχώρεσέ με, συγχώρεσέ με, συγχώρεσέ με”, αλλά δεν πίστευα ότι θα το έκανε ή ότι μπορούσε. Τότε ένιωσα ένα άγγιγμα στον ώμο μου, και μου είπε: “Σε συγχωρώ”. Και ένιωσα, κυριολεκτικά, τις λέξεις να με διαπερνούν, και αμέσως ένιωσα πιο ελαφρύς».
Ο Τζαβίντ είπε ότι η συγχώρεση είχε μεγάλη σημασία για τον ίδιο, καθώς στο Ισλάμ του είχαν διδάξει ότι ο Αλλάχ είναι ελεήμων, αλλά δεν είχε δει ποτέ έλεος από εκείνους που διεκδικούσαν πράξεις στο όνομά του και του είχαν πάντα διδάξει ότι θα έπρεπε να περιμένει την ημέρα της κρίσης.
Αμέσως μετά το όραμα που είδε, έσπευσε στο τζαμί και προσπάθησε να τους πείσει να ασπαστούν τον χριστιανισμό, γεγονός που οδήγησε σε απόπειρες κατά της ζωής του. Παρόλα αυτά, συνέχισε να κηρύττει για τον Χριστό, κάτι που ώθησε τις αρχές της φυλακής να καλέσουν Ιρανούς διπλωμάτες για να συνομιλήσουν μαζί του.
«Είπα στον Ιρανό πρέσβη ότι θα έπρεπε να αφιερώσει τη ζωή του στον Ιησού. Ούτε αυτό πήγε και πολύ καλά», σχολίασε ειρωνικά ο Τζαβίντ, προσθέτοντας ότι ο πρέσβης του είπε ότι θα του έκαναν τη ζωή δύσκολη μόλις επιστρέψει στο Ιράν.
Αφού του δόθηκε ένα πλαστό διαβατήριο για να επιστρέψει στο Ιράν, ο Τζαβίντ διαπίστωσε με έκπληξη ότι βρέθηκε στο Μπαγκλαντές, λόγω ενός μπέρδεματος με την κάρτα επιβίβασής του. Από το Μπαγκλαντές, ταξίδεψε στον Καναδά το 1992, αλλά τελικά μετακόμισε στη Γερμανία το 2019.
Πλέον, καλεί τους Ιρανούς να απαρνηθούν το Ισλάμ, αλλά κυρίως να ανατρέψουν το θεοκρατικό καθεστώς της χώρας.
