Ήταν ένα ηλιόλουστο απόγευμα Τετάρτης, κατά τη διάρκεια των πασχαλινών διακοπών, όταν ο 14χρονος Τζουλς Σουίνι έπαιξε ποδόσφαιρο με φίλους και επισκέφθηκε μια λίμνη κοντά στο οικογενειακό του σπίτι στο Τσέλτεναμ. Όταν επέστρεψε, έφαγε πίτσα, άναψε το μπάρμπεκιου στον κήπο και έψησε marshmallows με έναν συμμαθητή του, πριν τον αποχαιρετήσει στην πόρτα του σπιτιού. Τίποτα εκείνη την ημέρα δεν προμήνυε το τραγικό τέλος που θα ακολουθούσε.
Όπως λέει σήμερα η μητέρα του, Έλεν Ρουμ, δεν υπήρχε απολύτως καμία ένδειξη ότι επρόκειτο να χάσει το μοναχοπαίδι της, ένα χαρούμενο, τρυφερό αγόρι, γεμάτο ζωή. Κι όμως, στις 10:13 εκείνο το βράδυ του Απριλίου του 2022, τον βρήκε η ίδια αναίσθητο στο πάτωμα του δωματίου του. Παρά τις απεγνωσμένες προσπάθειες διάσωσης, ο Τζουλς διαπιστώθηκε νεκρός επιτόπου.
«Δεν μπορούσα να καταλάβω αυτό που έβλεπα και δεν νομίζω ότι θα το ξεπεράσω ποτέ», λέει συντετριμμένη. Το ερώτημα που τη βασανίζει από τότε παραμένει ένα: «γιατί». Η Έλεν τονίζει ότι γνωρίζει κάθε λεπτομέρεια της τελευταίας ημέρας του γιου της, εκτός από τα τελευταία 30 λεπτά. Όπως λέει, δεν θα σταματήσει μέχρι να μάθει τι ακριβώς συνέβη σε εκείνα τα τελευταία λεπτά.
Η αναζήτηση αυτή καθόρισε τη ζωή της, καθώς η θλίψη της συνοδεύτηκε από την πεποίθηση ότι οι απαντήσεις δεν βρίσκονται στον φυσικό κόσμο, αλλά στις εφαρμογές κοινωνικής δικτύωσης του κινητού του παιδιού της. Στον απόηχο του θανάτου του, η 49χρονη μητέρα άρχισε να δίνει όλο και μεγαλύτερη προσοχή σε αναφορές που συνέδεαν θανάτους παιδιών με διαδικτυακές «προκλήσεις».
Μία από αυτές, γνωστή ως «πρόκληση blackout», περιλαμβάνει τον εκούσιο περιορισμό οξυγόνου στον εγκέφαλο, προκειμένου να επιτευχθεί μια σύντομη ευφορική κατάσταση. Εάν γίνει με λανθασμένο τρόπο, μπορεί να προκαλέσει επιληπτικές κρίσεις, εγκεφαλική βλάβη ή θάνατο. Σε μια προσπάθεια να βρει απαντήσεις, η Έλεν ζήτησε από τις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης πρόσβαση στα δεδομένα του γιου της, χωρίς αποτέλεσμα.
Μαζί με άλλους γονείς που πενθούν, κατέθεσε αγωγή αδικοπραξίας κατά του TikTok, επιδιώκοντας όχι μόνο την πρόσβαση στα δεδομένα των παιδιών τους, αλλά και μεγαλύτερη λογοδοσία για το περιεχόμενο που επιτρέπεται στην πλατφόρμα. Την περασμένη Παρασκευή, η υπόθεση εκδικάστηκε σε δικαστήριο της πολιτείας του Ντελαγουέρ, όπου είναι εγγεγραμμένη η εταιρεία.
Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, η εταιρεία ζήτησε την απόρριψη της αγωγής, επικαλούμενη την αμερικανική νομοθεσία που αποκλείει την ευθύνη για περιεχόμενο τρίτων. «Το γεγονός ότι φτάσαμε μέχρι εδώ λέει πολλά για αυτές τις εταιρείες», δηλώνει η Έλεν, σημειώνοντας ότι οι γονείς δεν θα έπρεπε να αναγκάζονται να διασχίζουν ηπείρους για να μάθουν τι συνέβη στα παιδιά τους.
Η συναισθηματική της εξάντληση είναι εμφανής. Λίγες ώρες μετά την επιστροφή της από τις ΗΠΑ, περιγράφει πως πέρασε το Σαββατοκύριακο κλαίγοντας, ενώ η απόφαση του δικαστηρίου αναμένεται εντός 90 ημερών. Παρά τα όσα της είπαν οι δικηγόροι, για εκείνη η διαδικασία ήταν αφόρητα επώδυνη, καθώς ένιωθε πως η απώλεια του παιδιού της μετατρεπόταν σε αφηρημένα νομικά επιχειρήματα.
Ο Τζουλς, βαπτισμένος Τζούλιαν, αλλά γνωστός με το χαϊδευτικό του, παραμένει διαρκώς παρών στη ζωή της. Η ίδια δυσκολεύεται ακόμη να αποδεχτεί την απουσία του. Φωτογραφίες στο σπίτι μαρτυρούν τον στενό δεσμό μητέρας και γιου. Ο 14χρονος φοιτούσε στη δευτέρα λυκείου και προετοιμαζόταν για τις εξετάσεις GCSE. Ονειρευόταν να γίνει σεφ, αγαπούσε τη μαγειρική και ήταν καλός στα μαθηματικά, αλλά πάνω απ’ όλα, όπως λέει η μητέρα του, ήταν ένα ευγενικό και στοργικό παιδί.
Η οικογένεια δεν αντιμετώπιζε προβλήματα. Δεν υπήρχαν ενδείξεις ψυχικής υγείας ή εκφοβισμού. Ο Τζουλς περνούσε χρόνο στο κινητό του, ιδιαίτερα κατά την περίοδο της καραντίνας, κάτι που η μητέρα του σήμερα δηλώνει ότι μετανιώνει πικρά, λέγοντας πως, αν γνώριζε τότε όσα γνωρίζει σήμερα, δεν θα του είχε δώσει ποτέ κινητό.
Οι μοιραία μέρα
Η 14η Απριλίου 2022 ξεκίνησε ως μια απολύτως συνηθισμένη ημέρα. Η Έλεν είχε πάρει άδεια για να παρακολουθήσει τους ιππικούς αγώνες του Τσέλτεναμ, ενώ ο Τζουλς είχε περάσει τη μέρα με τον πατέρα του και φίλους. Το τελευταίο τηλεφώνημα μεταξύ μητέρας και γιου αφορούσε τη χρήση ασετόν για το άναμμα της φωτιάς στον κήπο και τα marshmallows στο ντουλάπι της κουζίνας.
Λίγο πριν από τις 9 το βράδυ, κάμερα ασφαλείας κατέγραψε τον Τζουλς να αποχαιρετά έναν φίλο του γελώντας. Μία ώρα αργότερα, η μητέρα του προσπάθησε να επικοινωνήσει μαζί του, χωρίς αποτέλεσμα. Στις 10:13, μπαίνοντας στο σπίτι, τον βρήκε στο δωμάτιό του και άρχισε να ουρλιάζει.
Ακολούθησε χάος, με προσπάθειες ανάνηψης από τον τότε σύντροφό της, την άφιξη πυροσβεστών, διασωστών και της αστυνομίας. Τελικά, η οικογένεια ενημερώθηκε ότι η προσπάθεια έπρεπε να σταματήσει, καθώς ακόμη και αν επανερχόταν, θα ήταν εγκεφαλικά νεκρός.
Οι πρώτες σκέψεις της μητέρας ήταν ότι κάποιος είχε εισβάλει στο σπίτι ή ότι υπήρχε εμπλοκή ουσιών. Οι τοξικολογικές εξετάσεις, ωστόσο, δεν έδειξαν ίχνη αλκοόλ ή ναρκωτικών, όπως αναφέρει η Daily Mail. Τότε, η προσοχή της στράφηκε στο κινητό του παιδιού της, χωρίς όμως οι Αρχές να επιτρέψουν άμεση πρόσβαση.
Η υπόθεση χαρακτηρίστηκε γρήγορα ως αυτοκτονία εφήβου, χωρίς να εξεταστούν άμεσα όλα τα στοιχεία, γεγονός που προκάλεσε έντονα ερωτήματα στην οικογένεια. Η Έλεν επισημαίνει ότι δεν υπήρχε καμία ένδειξη αυτοκτονικής πρόθεσης.
Λίγες ημέρες πριν από τον θάνατο του Τζουλς, είχε γίνει γνωστή η υπόθεση του 12χρονου Άρτσι Μπάτερσμπι, με τη μητέρα του Χόλι Ντανς να αποδίδει τον τραυματισμό του σε διαδικτυακή πρόκληση blackout. Η ομοιότητα των υποθέσεων ενίσχυσε τις υποψίες της Έλεν.
Η ιατροδικαστική έρευνα και το πόρισμα του ανακριτή δεν έδωσαν απαντήσεις. Το πόρισμα περιορίστηκε σε αφήγηση γεγονότων, χωρίς σαφή συμπεράσματα. Έτσι, η μητέρα αποφάσισε να αφιερωθεί πλήρως στην αναζήτηση της αλήθειας, πουλώντας την επιχείρησή της και ξεκινώντας νομικό αγώνα για την πρόσβαση στα δεδομένα εφαρμογών.
Η μεγαλύτερη σύγκρουση παραμένει με τις μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες. Η ίδια αμφισβητεί τον ισχυρισμό ότι τα δεδομένα μπορεί να έχουν διαγραφεί και εκτιμά ότι η στάση αυτή δείχνει έλλειψη ανθρωπιάς και διαφάνειας.
Μαζί με άλλες οικογένειες από τη Βρετανία και τις ΗΠΑ, κατέθεσαν κοινή αγωγή, διαπιστώνοντας κοινά χαρακτηριστικά στα παιδιά τους. Πιστεύει πλέον ότι τα άτομα κάτω των 16 ετών δεν θα έπρεπε να έχουν πρόσβαση στα social media, θέση που κερδίζει έδαφος και σε πολιτικό επίπεδο.
Παρά τα εμπόδια, η Έλεν συνεχίζει. Έχει χρηματοδοτήσει ιδιωτικές πραγματογνωμοσύνες, έχει ζητήσει νέα έρευνα και νέο ανακριτικό πόρισμα, ενώ χρηματοδοτεί τον αγώνα της μέσω αποταμιεύσεων και crowdfunding. Ο πόνος, ωστόσο, παραμένει αμείωτος.
Ο Τζουλς θα είχε κλείσει τα 18 τον περασμένο Ιούλιο. Για τη μητέρα του, κάθε ορόσημο είναι μια υπενθύμιση της απώλειας. Αυτό που τη διατηρεί όρθια είναι η ελπίδα ότι ο θάνατός του δεν θα αποδειχτεί μάταιος.
Όπως δηλώνει, ακόμα κι αν η δικαστική μάχη χαθεί, θα ασκήσει έφεση. «Ξέρω ότι είναι μάχη Δαβίδ εναντίον Γολιάθ», λέει και σημειώνει: «Αλλά ποτέ μην υποτιμάτε τη δύναμη της θλίψης μιας μητέρας».
