Η Ρομπίνα Αμινιάν ήταν μόλις 20 ετών. Φοιτήτρια μόδας στο γυναικείο κολέγιο Shariati της Τεχεράνης, αγαπούσε το σχέδιο, τη δημιουργία και τη ζωή. Στον λογαριασμό της στο Instagram ανέβαζε φωτογραφίες φορώντας φορέματα που είχε κεντήσει η ίδια, γεμάτη χαμόγελο και όνειρα για το μέλλον. Όμως στο Ιράν, ακόμη και τα όνειρα μπορούν να θεωρηθούν απειλή.
Το απόγευμα της 8ης Ιανουαρίου, λίγο μετά τις 7 μ.μ., η Ρομπίνα τελείωσε το μάθημά της και ενώθηκε με φίλους της για να συμμετάσχει σε μια αντικυβερνητική διαδήλωση κοντά στο πανεπιστήμιο. Οι διαμαρτυρίες είχαν ξεκινήσει μέρες πριν, όμως εκείνη η νύχτα ήταν διαφορετική. Οι διαδηλώσεις μεγάλωναν, εξαπλώνονταν σε περισσότερες πόλεις και για πρώτη φορά τα συνθήματα μιλούσαν ανοιχτά για αλλαγή καθεστώτος.
Ο εξόριστος διάδοχος του Σάχη, Ρεζά Παχλαβί, είχε καλέσει τους Ιρανούς να κατέβουν στους δρόμους στις 8 μ.μ., την ώρα που ξεκινούσε το ιρανικό Σαββατοκύριακο. Η ατμόσφαιρα ήταν ηλεκτρισμένη. Η Ρομπίνα το ήξερε. Δεν ήξερε όμως ότι δεν θα επιβίωνε τη νύχτα.
Ιράν: Η νύχτα που μετατράπηκε σε σφαγή
Γύρω στις 8:30 μ.μ., το καθεστώς του Ιράν διέκοψε πλήρως το διαδίκτυο σε ολόκληρη τη χώρα. Σύμφωνα με μαρτυρίες, εκείνη τη στιγμή ξεκίνησε η πιο βίαιη φάση της καταστολής. Παραστρατιωτικές μονάδες της Ισλαμικής Επαναστατικής Φρουράς και μέλη της πολιτοφυλακής Basij, συχνά ντυμένοι με πολιτικά, κατέβηκαν στους δρόμους οπλισμένοι με Καλάσνικοφ.
Βίντεο από την περιοχή Nazi Abad, κοντά στο πανεπιστήμιο της Ρομπίνα, δείχνουν διαδηλωτές παγιδευμένους σε στενά, με πυροβολισμούς να αντηχούν ασταμάτητα. «Δεν τους αφήνουν να φύγουν, τους πυροβολούν για να τους σκοτώσουν», ακούγεται μια φωνή.
Ιράν: Η στιγμή που χάθηκε η Ρομπίνα
Η Ρομπίνα πυροβολήθηκε στο πίσω μέρος του κεφαλιού της. Ήταν ένας από τους εκατοντάδες νέους ανθρώπους – κυρίως γυναίκες – που σκοτώθηκαν εκείνο το βράδυ. Όταν οι γονείς της έφτασαν από το Κερμανσάχ στην Τεχεράνη, βρήκαν την κόρη τους ανάμεσα σε εκατοντάδες πτώματα. Πολλά από αυτά έφεραν τραύματα στον λαιμό και στο πρόσωπο, σημάδια εκτελέσεων από κοντινή απόσταση.
Οι αρχές είχαν διατάξει τα σώματα να παραμείνουν εκεί. Η μητέρα της Ρομπίνα αγνόησε την εντολή. Πήρε κρυφά το άψυχο σώμα της κόρης της και ταξίδεψε για έξι ώρες, με δάκρυα και σιωπή, για να την θάψει. Δεν της επετράπη δημόσια τελετή. Ο τάφος της έμεινε ανώνυμος.
Ιράν: Μαζικοί θάνατοι, φόβος και σιωπή
Παρόμοιες σκηνές εκτυλίχθηκαν σε όλη τη χώρα: στη Μασχάντ, στο Μπούσερ, στο Καράζ. Σύμφωνα με οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πάνω από 2.600 άνθρωποι σκοτώθηκαν και περισσότεροι από 18.400 συνελήφθησαν. Τα νεκροτομεία γέμισαν, τα πτώματα στοιβάζονταν ακόμα και στους δρόμους, καλυμμένα με λευκά σάβανα, αναφέρει η Wall Street Journal.
Οι αρχές του Ιράν χαρακτήρισαν τους διαδηλωτές «πράκτορες του εχθρού». Ο ανώτατος ηγέτης Αλί Χαμενεΐ ζήτησε «αμείλικτη αντιμετώπιση», ενώ εισαγγελείς προειδοποίησαν για θανατικές ποινές. Οι πολίτες λάμβαναν απειλητικά SMS που τους καλούσαν να «συνετίσουν τα παιδιά τους».
Παρά τη σιωπή που επέβαλε η καταστολή, η ιστορία της Ρομπίνα Αμινιάν ταξιδεύει έξω από το Ιράν. Έγινε σύμβολο μιας γενιάς που ζητά ελευθερία και πληρώνει με τη ζωή της. Και όσο οι οικογένειες θάβουν τους νεκρούς τους κρυφά, η μνήμη τους γίνεται πιο δυνατή από τον φόβο.
