Πολύ πριν από το «Χέρι του Θεού», το Μουντιάλ του 1966 σημαδεύτηκε από έναν αγώνα-σκάνδαλο μεταξύ της Αγγλίας και της Αργεντινής. Ο Αντόνιο Ρατίν, άθελά του, αποτέλεσε την αφορμή για την καθιέρωση της κόκκινης κάρτας.
Η αναμέτρηση μεταξύ Αργεντινής και Αγγλίας συγκαταλέγεται στις πλέον ιστορικά φορτισμένες του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Η σημασία της δεν περιορίζεται στον προημιτελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986, όπου ο Ντιέγκο Μαραντόνα, με τo «Xέρι του Θεού» και το εμβληματικό ατομικό του τέρμα στο Στάδιο Αζτέκα, προσέδωσε στον αγώνα τη διάσταση μιας ποδοσφαιρικής εκδίκησης της Αργεντινής για τον πόλεμο των Μαλβίνων (Νήσων Φώκλαντ). Είκοσι χρόνια νωρίτερα, στο Μουντιάλ της Αγγλίας το 1966, είχε προηγηθεί ένα επεισόδιο που επιβάρυνε καθοριστικά τις σχέσεις των δύο ποδοσφαιρικών δυνάμεων: η υπόθεση του Αντόνιο Ρατίν, ο οποίος απεβίωσε το Σάββατο στο Μπουένος Άιρες, σε ηλικία 89 ετών.
Ο Ρατίν διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο σε έναν από τους πλέον αμφιλεγόμενους αγώνες της διοργάνωσης. Επρόκειτο για τον προημιτελικό Αγγλίας–Αργεντινής, ο οποίος εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο συζήτησης στις όχθες του Ρίο ντε λα Πλάτα. Την ίδια ημέρα διεξαγόταν και ο προημιτελικός Ουρουγουάης–Δυτικής Γερμανίας. Η ανάθεση των διαιτητών προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στη Νότια Αμερική: ο Άγγλος διαιτητής Κεν Άστον ορίστηκε στον αγώνα Ουρουγουάης–Δυτικής Γερμανίας, ενώ ο Δυτικογερμανός Ρούντολφ Κράιτλαϊν διηύθυνε την αναμέτρηση Αργεντινής–Αγγλίας.
Χρόνια αργότερα, ο Ρατίν υποστήριξε ότι η FIFA είχε προφανές συμφέρον να προκριθεί η διοργανώτρια Αγγλία, καθώς τα έσοδα από τα εισιτήρια αποτελούσαν βασική οικονομική πηγή και η παρουσία της στον τελικό θα εξασφάλιζε κατάμεστο στάδιο. Κατά τον ίδιο, τα γεγονότα επιβεβαίωσαν αυτή την εκτίμηση, αφού τόσο η Αγγλία όσο και η Δυτική Γερμανία εξασφάλισαν την πρόκριση.
Μέχρι και σήμερα, στην Ουρουγουάη και την Αργεντινή επικρατεί η πεποίθηση ότι οι διαιτητές ενήργησαν μεροληπτικά και εις βάρος των νοτιοαμερικανικών ομάδων. Ο Ρατίν έχασε την ψυχραιμία του όταν, στο 80ό λεπτό της αναμέτρησης, ο Κράιτλαϊν του υπέδειξε προφορικά να εγκαταλείψει τον αγωνιστικό χώρο, καθώς τότε δεν υφίστατο ακόμη το σύστημα των κόκκινων καρτών.
Όπως αφηγήθηκε ο ίδιος, είχε διαπιστώσει ότι ο Γερμανός διαιτητής καταλόγιζε όλες τις κρίσιμες αποφάσεις υπέρ της Αγγλίας. Για τον λόγο αυτό τού επέδειξε το περιβραχιόνιο του αρχηγού και απαίτησε επίμονα την παρουσία διερμηνέα, ώστε να ζητήσει επίσημες εξηγήσεις για τη διαιτησία. Διερμηνέας δεν εμφανίστηκε ποτέ και ο Ρατίν υποχρεώθηκε να αποχωρήσει.
Η αποχώρησή του συνοδεύτηκε από έντονες διαμαρτυρίες. Αρχικά κάθισε στο σημείο όπου είχε στρωθεί το κόκκινο χαλί για τη βασίλισσα Ελισάβετ Β΄, από όπου απομακρύνθηκε. Κατευθυνόμενος προς τα αποδυτήρια, τσαλάκωσε μία σημαία του κόρνερ, η οποία έφερε το σχέδιο του Union Jack, προκαλώντας ακόμη μεγαλύτερη οργή στις εξέδρες. Πλήθος κουτιών μπίρας εκτοξεύθηκαν εναντίον του, αναγκάζοντάς τον να απομακρυνθεί άμεσα.
Μετά τη λήξη της αναμέτρησης, ο προπονητής της Αγγλίας, Άλφ Ράμσεϊ, χαρακτήρισε τους Αργεντινούς «ζώα». Ο βρετανικός Τύπος υιοθέτησε αμέσως τον χαρακτηρισμό, προβάλλοντάς τον στα πρωτοσέλιδά του. Στην Αργεντινή, αντίθετα, η αντίδραση ήταν εκ διαμέτρου αντίθετη, με το περιοδικό El Gráfico να αποθεώνει την ομάδα υπό τον τίτλο «Μπράβο, Αργεντινοί».
Σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή, το περιστατικό αυτό οδήγησε στη γέννηση του συστήματος των καρτών. Ο Ρατίν υποστήριζε αργότερα ότι μεγάλο μέρος του αγγλικού κοινού είχε αντιληφθεί την αδικία εις βάρος της Αργεντινής, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι, την επόμενη ημέρα, ούτε οι οδηγοί ταξί ούτε οι ταμίες του Harrod’s δέχονταν να πάρουν χρήματα από εκείνον, ενώ του ζητούσαν ακόμη και αυτόγραφα.
Οι διαιτητές Ρούντολφ Κράιτλαϊν και Κεν Άστον εξήγαγαν σημαντικά συμπεράσματα από εκείνη την εμπειρία. Σύμφωνα με τον γνωστό θρύλο, ο Άστον, περιμένοντας σε φωτεινό σηματοδότη, συνέλαβε την ιδέα της χρήσης των χρωμάτων του σηματοδότη ως διεθνούς γλώσσας επικοινωνίας με τους ποδοσφαιριστές. Η πρότασή του υιοθετήθηκε από τη FIFA και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970 εφαρμόστηκε για πρώτη φορά το σύστημα της κίτρινης κάρτας για προειδοποίηση και της κόκκινης κάρτας για αποβολή.
Σε συλλογικό επίπεδο, ο Ρατίν αγωνίστηκε αποκλειστικά με τη φανέλα της Μπόκα Τζούνιορς, καταγράφοντας 382 συμμετοχές και 28 γκολ, ενώ κατέκτησε τέσσερα πρωταθλήματα. Με την εθνική ομάδα της Αργεντινής πραγματοποίησε 32 διεθνείς εμφανίσεις. Μετά την ολοκλήρωση της ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας εργάστηκε ως προπονητής, μεταξύ άλλων και στη Μπόκα Τζούνιορς, χωρίς ιδιαίτερες διακρίσεις.
«Στη ζωή μου φόρεσα μόνο δύο φανέλες: της Μπόκα και της Αργεντινής», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά. Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 89 ετών, χωρίς να πραγματοποιήσει την τελευταία του επιθυμία: να επιστρέψει στο Γουέμπλεϊ, το γήπεδο όπου το όνομά του πέρασε οριστικά στην ιστορία του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.
