Μια άγνωστη προσωπική ιστορία, που συνδέεται με μια σοβαρή υλική και ψυχολογική δοκιμασία, κράτησε τον Χάρη Βαρθακούρη μακριά από την Πάρο και τον πατέρα του, Γιάννη Πάριο, για περισσότερο από μία δεκαετία.
Η καταστροφή της οικογενειακής τους εστίας από φωτιά ήταν ο βασικός λόγος που οι καλοκαιρινές τους συνήθειες ανατράπηκαν πλήρως, όπως εξήγησε ο ίδιος σε τηλεοπτική του εμφάνιση στην εκπομπή «Happy Day».
Το χρονικό της καταστροφής και η αλλαγή της καθημερινότητας
Η αντίστροφη μέτρηση για τη μακρόχρονη απουσία τους ξεκίνησε αμέσως μετά από ένα ορόσημο για την οικογένεια, με τον καλλιτέχνη να περιγράφει τα γεγονότα:
«Τελευταία φορά που είχαμε πάει στην Πάρο ως οικογένεια ήταν το 2013. Δηλαδή, γιορτάσαμε εκεί τα πρώτα γενέθλια της μικρής μας κόρης. Το 2014, που θα μπορούσε να ήταν η επόμενη χρονιά που θα πηγαίναμε, το καλοκαίρι κάηκε το σπίτι μας. Είναι κάτι το οποίο το έχω ξαναπεί».
Η αποκατάσταση των ζημιών, αλλά κυρίως το ψυχολογικό βάρος αυτής της απώλειας, δεν άφησαν περιθώρια για διακοπές τα επόμενα χρόνια.
«Το 2015 παρ’ όλο που είχε περάσει ένας χρόνος, ήμασταν σε φάση ανασυγκρότησης και μας πήρε και δύο τρία χρόνια να επανέλθουμε σε φυσιολογικούς ρυθμούς. Άρα, δεν είχαμε πολλή διάθεση και ψυχολογία για διακοπές».
Η Επίδαυρος και τα πρακτικά εμπόδια των μετακινήσεων
Στην πορεία, οι αυξημένες επαγγελματικές υποχρεώσεις κατά τους θερινούς μήνες διαμόρφωσαν νέα δεδομένα στις επιλογές των προορισμών. Η ανάγκη για άμεση οδική πρόσβαση στην Αθήνα οδήγησε την οικογένεια σε εναλλακτικές λύσεις, μακριά από τις Κυκλάδες.
«Μετά άρχισε να μου έρχεται δουλειά τα καλοκαίρια και συνειδητοποίησα ότι δεν με εξυπηρετεί ένας προορισμός ο οποίος, καλώς ή κακώς, προκειμένου να φύγω αν χρειαστεί, βασίζεται σε καράβι ή αεροπλάνο. Οπότε τι κάνω; Μετακομίζω στην Πάρο της γυναίκας μου. Η Πάρος της γυναίκας μου είναι η Επίδαυρος. Οδική πρόσβαση. Πολύ εύκολο να πας και να φύγεις».
Η 10ωρη επίσκεψη που άλλαξε τα δεδομένα
Η αφορμή για να σπάσει η πολυετής αποχή δόθηκε πέρυσι το καλοκαίρι, μέσα από ένα επαγγελματικό ταξίδι αστραπή, το οποίο λειτούργησε ως καταλύτης για την επιστροφή της οικογένειας στο νησί.
«Θα σου πω τι έγινε, πώς και γιατί πήγαμε στην Πάρο φέτος. Έτυχε να πάω τον Ιούνιο, πέρσι, στην Πάρο για δέκα ώρες. Έφυγα με το πρώτο αεροπλάνο, άυπνος, πήγα στον Κριό, ο οποίος τυγχάνει να είναι κοντά στο σπίτι μου, κοιμήθηκα, με ξύπνησαν, τραγούδησα στο beach bar το μεσημέρι, επιτόπου πήρα ταξί, πήγα στο αεροδρόμιο και γύρισα. Όμως πήρα μυρωδιά Πάρου. Δηλαδή είδα τη διαδρομή. Καταρχάς είδα καινούργιο αεροδρόμιο».
Αυτή η σύντομη επαφή με το περιβάλλον του νησιού ήταν αρκετή για να ληφθεί η οριστική απόφαση.
«Οπότε τη διαδρομή που έκανα από το αεροδρόμιο μέχρι να πάω στον Κριό, είδα ένα νησί το οποίο δεν το αναγνώρισα, αλλά πήρα μυρωδιά. Και όταν γύρισα το απόγευμα σπίτι λέω: “Μωρό μου, πρέπει να πάμε στο νησί. Δεν είναι ότι έχουμε θέμα πού θα μείνουμε ή ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα” και λέμε: “Φέτος θα πάρω πέντε – έξι μέρες άδεια από τον εαυτό μου και θα πάμε”. Και περάσαμε τόσο όμορφα».
Έτσι, η περσινή χρονιά σηματοδότησε την επανένωση της οικογένειας στον τόπο καταγωγής τους, όπου ο Χάρης Βαρθακούρης βρέθηκε ξανά μαζί με τον πατέρα του, τα αδέλφια, τη σύζυγό του και τις κόρες τους, κλείνοντας έναν κύκλο απουσίας 12 ετών.
