Η επιτυχία της σειράς Love Story έχει ξυπνήσει έντονη νοσταλγία για τη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του ’90 και για την εμβληματική φιγούρα της Κάρολιν Μπεσέτ. Η σειρά, δημιουργία του Ράιαν Μέρφι, αφηγείται τον θυελλώδη έρωτά της με τον Τζον Φ. Κένεντι Τζούνιορ και έχει προκαλέσει φρενίτιδα στα social media, με νεαρές γυναίκες να αναπαράγουν το μίνιμαλ στιλ της, τα slip dresses και τα αυστηρά παλτό που σημάδεψαν μια ολόκληρη εποχή.
Ωστόσο, όσο ρομαντική κι αν μοιάζει η τηλεοπτική αναπαράσταση, η πραγματικότητα της εργασίας στον οίκο Calvin Klein τη δεκαετία του ’90 ήταν πολύ πιο σκληρή και αυστηρή. Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει η Κάρα Μέντελσον, πρώην εργαζόμενη του οίκου, η οποία μοιράζεται μέσα από τα social media τις δικές της εμπειρίες, διορθώνοντας, όπως λέει, αρκετούς μύθους που δημιουργεί η σειρά.
Στη σειρά «Love Story», ο Κένεντι στέλνει κόκκινα τριαντάφυλλα στην Κάρολιν στο γραφείο της. «Αυτό απλώς δεν θα συνέβαινε ποτέ», εξηγεί η Μέντελσον. Στον κόσμο του Κάλβιν Κλάιν, τα πάντα ήταν αυστηρά ελεγχόμενα: τα μόνα αποδεκτά λουλούδια ήταν λευκά, ιδανικά κάλλες, ενώ προσωπικές φωτογραφίες πάνω στα γραφεία απαγορεύονταν ρητά. Το ίδιο και η χαλαρή συζήτηση με τον ίδιο τον σχεδιαστή. «Δεν μιλούσες, δεν τον κοιτούσες, εκτός αν σου απηύθυνε πρώτος τον λόγο», θυμάται.
Η εργασία στον οίκο θεωρούνταν όνειρο για όποιον ήθελε να μπει στον κόσμο της υψηλής μόδας στο Μανχάταν. Ήταν όμως ένα όνειρο που συνοδευόταν από θυσίες. Ελάχιστο μακιγιάζ, καθόλου βερνίκι νυχιών, απόλυτη πειθαρχία στην εμφάνιση και, το πιο δύσκολο για πολλούς, απαγόρευση φαγητού στους χώρους εργασίας. Η Μέντελσον περιγράφει πως επιβίωνε κυρίως με ροφήματα τύπου Slim Fast και τσιγάρα, καπνισμένα στα κρυφά, σύμφωνα με το δημοσίευμα της nypost.
Ακόμα πιο σοκαριστική είναι η περιγραφή του ίδιου του χώρου εργασίας. Δύο υπάλληλοι στοιβαγμένοι σε ένα δωμάτιο-ντουλάπα, χωρίς παράθυρα ή εξαερισμό, εκεί όπου άλλαζαν τα μοντέλα. «Τις μισές φορές υπήρχε ένα γυμνό μοντέλο πίσω μας ενώ δουλεύαμε», λέει χαρακτηριστικά, περιγράφοντας έναν χώρο παγωμένο, ασφυκτικό και εντελώς απρόσωπο.
Παρ’ όλα αυτά, η σειρά αποτυπώνει σωστά την εμμονή του Κλάιν με τη λεπτομέρεια. Η σκηνή όπου η Μπεσέτ μετρά με ακρίβεια τις αποστάσεις ανάμεσα στα παπούτσια στη βιτρίνα δεν είναι υπερβολή. «Η τελειότητα ήταν εμμονή», λέει η Μέντελσον, εξηγώντας πως στο τέλος κάθε ημέρας έπρεπε να αδειάζει εντελώς το γραφείο, σαν να μην είχε υπάρξει ποτέ εκεί.
Στο τηλεοπτικό σύμπαν της σειράς παρελαύνουν διάσημα πρόσωπα, όπως η Κέιτ Μος. Στην πραγματική ζωή, η επαφή με celebrities ήταν εξίσου αυστηρά ελεγχόμενη. Η Μέντελσον θυμάται τη στιγμή που συνόδευσε την Γκουίνεθ Πάλτροου σε επίδειξη μόδας, λίγο μετά το Όσκαρ της. «Δεν μας επιτρεπόταν ούτε να τη χαιρετήσουμε», λέει.
Το στιλ της Κάρολιν Μπεσέτ, ωστόσο, ήταν απολύτως αληθινό και καθολικά επιδραστικό. Λεπτά φρύδια, φυσικό μακιγιάζ, απλές γραμμές. «Όλες θέλαμε να μοιάζουμε με εκείνη», παραδέχεται η Μέντελσον. Αν και δεν εργάστηκαν ποτέ μαζί, παρακολούθησε την επαγγελματική της άνοδο, μέχρι την αποχώρησή της λίγο πριν από τον γάμο της το 1996.
Παρά τις ανακρίβειες, η πρώην υπάλληλος δηλώνει πως απολαμβάνει τη σειρά και καταλαβαίνει γιατί οι νεότερες γενιές εξιδανικεύουν εκείνη την εποχή. «Ήταν το μέρος όπου όλοι ήθελαν να βρίσκονται», λέει, θυμίζοντας όμως ότι οι χαμηλοί μισθοί, οι εξαντλητικές ώρες και η σιωπή ήταν το τίμημα.
