Μετά τη μεγάλη επιτυχία της πρώτης του παράστασης, o Βαγγέλης Μουλαράς συνεχίζει με τη δεύτερη σόλο παράσταση με τίτλο «Ναι μεν, αλλά…» και το γέλιο είναι εγγυημένο.
Με αφορμή την παράσταση, που πήρε παράταση μέχρι και την 1η Απριλίου, ο γνωστός stand-up comedian, μίλησε στο Newsbeast, όπου μεταξύ άλλων, μας εξήγησε πώς είναι να είσαι το μεσαίο παιδί της οικογένειας, αν είναι εύκολο να κάνει τον άλλον να γελάσει, ποιος είναι ο εχθρός του χιούμορ, αλλά και γιατί ο πατέρας του δεν παίρνει καφέ απ’ έξω.
Και ξέρετε τί; ΝΑΙ ΜΕΝ το sequel σπάνια είναι καλύτερο από το ορίτζιναλ, ΑΛΛΑ το συγκεκριμένο μάλλον είναι.
– Επέστρεψες με το «Ναι μεν, αλλά…», το sequel της πρώτης σου παράστασης. Δεν θα έλεγα ότι το συναντάμε συχνά στο θέατρο. Πώς σου ήρθε, λοιπόν, να κάνεις ένα sequel;
Δεν είναι ακριβώς sequel, είναι η δεύτερη μου παράσταση, δεν χρειάζεται να έχετε δει την πρώτη παράσταση για να καταλάβετε τι γίνεται στην δεύτερη. Αυτά μόνο στον Άρχοντα και στην Marvel.
– Είσαι το μεσαίο παιδί. Νιώθεις όντως σαν να είσαι «παιδί-σάντουιτς»; Και πώς σε επηρέασε αυτό; (Σε ρωτάω ως τρίτο παιδί που είμαι και μεγάλωσα στον αυτόματο)
Νιώθω τελείως παιδί σάντουιτς, νιώθω συνέχεια ότι βρίσκομαι ανάμεσα σε δύο πλευρές, δηλαδή με τη μεγάλη μου αδερφή είμαι ο νεότερος -οπότε πιο ανέμελος- αλλά με τη μικρή μου αδερφή είμαι ο μεγαλύτερος -οπότε και πιο ώριμος- και πρέπει να παίξω και τους δύο ρόλους. Και να αλλάζω κιόλας πολλές φορές μέσα στην μέρα. Πω, κούραση. Βασικά το θετικό είναι ότι μπορείς να καταλάβεις την πλευρά του καθενός, σου βγαίνει πιο εύκολη η ενσυναίσθηση. Από την άλλη, είσαι συνέχεια στα χαμένα, δεν ξέρεις ποιος είσαι. Δεν ακούγεται καλύτερα τώρα το να είσαι το μικρότερο παιδί; Πάντα χαϊδεμένο.
– Στις παρέες πώς ήσουν; Ήσουν η ψυχή, το παιδί που έλεγε τις ωραίες κι έξυπνες ατάκες;
Όχι πάντα. Πλέον είμαι. Και πάλι όχι κάθε φορά. Αλλά από μικρός κατάλαβα ότι το χιούμορ σού χαρίζει παρέες. Κι είπα να το κάνω επάγγελμα.
– Πότε αποφάσισες ότι ήθελες να ασχοληθείς με το stand up comedy; Ήταν εύκολα όταν ξεκίνησες;
Περίπου πριν από δέκα χρόνια. Μου άρεσε να το βλέπω και είπα να το δοκιμάσω. Ήταν εύκολα από τη μία πλευρά γιατί δεν υπήρχαν τόσοι κωμικοί. Από την άλλη ήταν δύσκολο γιατί δεν το ήξεραν και τόσοι πολλοί. Παίρναμε τηλέφωνο σε μαγαζιά για να κλείσουμε παράσταση και ξεκινούσαμε με το «ξέρετε τι είναι το σταντ απ». Λες και ήμασταν οι μάρτυρες του Ιεχωβά για την κωμωδία. Αλλά τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα τώρα.
– Είναι εύκολο να κάνεις τον άλλον να γελάσει;
Εξαρτάται.
– Η πολιτική ορθότητα μπορεί να εγκλωβίσει το stand up; Έχει τύχει να αυτολογοκρίνεις ένα αστείο σου, γιατί σκέφτηκες ότι αυτό μπορεί να παρεξηγηθεί από το κοινό;
Ε, όχι. Δεν είναι πραγματικό πρόβλημα αυτό. Ευτυχώς, η κωμωδία το 2026 είναι αρκετά πολιτικά ορθή και δεν χρειάζεται καμία αυτολογοκρισία. Δεν είναι δηλαδή και κάτι τόσο δύσκολο να μην κάνεις ένα σεξιστικό ή ομοφοβικό αστείο. Κι αυτοί που τα κάνουν, τα κάνουν για το shock value. Παλαιότερα, βλέπετε, η κωμωδία ήταν ο χώρος που πήγαινε κόντρα στα κοινωνικά στερεότυπα που αναπαρήγαγαν τον σεξισμό και το ρατσισμό. Τώρα που έχουμε κάνει λίγη πρόοδο ως κοινωνία, το να πεις κάτι σεξιστικό μοιάζει edgy. Αλλά δεν είναι.
– Ποιος είναι ο εχθρός του χιούμορ;
Η ανάλυση του.
– Την κουλτούρα του cancel πώς τη βλέπεις; Σε τρομάζει;
Καθόλου. Έχετε δει να γίνεται cancel όντως σε κάποιον; Πέρα από τον Πάρι Ρούπο; Όχι.
– Από πού αντλείς έμπνευση για τα κείμενά σου; Και ποιο θέμα δεν έχεις κουραστεί να σατιρίζεις;
Η έμπνευση είναι κυρίως δικά μου προσωπικά βιώματα. Ή η δική μου προσωπική ματιά πάνω σε καταστάσεις. Νομίζω το θέμα που δεν έχω κουραστεί να σατιρίζω είναι ο εαυτός μου.
– Σε τι φάση βρίσκεται σήμερα η ελληνική stand-up σκηνή;
Σε πάρα πολύ καλή φάση. Πολλές διαφορετικές φωνές, πολλές διαφορετικές οπτικές, πολλές υπέροχες παραστάσεις.
– Γυρίζοντας στην παράσταση και στον τίτλο, «Ναι μεν, αλλά…». Είναι μια φράση – «καραμέλα». Ειδικά, αυτό το «αλλά», δεν είναι εκνευριστικό;
Για μένα δεν είναι. Προφανώς χρησιμοποιείται συνήθως από κάποιον που δεν θέλει να πάρει θέση. Αλλά εγώ είμαι μεσαίο παιδί. Μου είναι πολύ δύσκολο να πάρω θέση. Οπότε την χρησιμοποιώ κατά κόρον. Ναι μεν καταλαβαίνω γιατί είναι εκνευριστική για κάποιους αλλά για κάποιους άλλους είναι αρκετά χρήσιμη. Δηλαδή, για μένα.
– Απορία: Ο πατέρας σου γιατί δεν παίρνει καφέ απ’ έξω;
Το θεωρεί ύψιστη σπατάλη που μπορεί να επιφέρει τραγικές συνέπειες στον οικογενειακό προϋπολογισμό. Είναι κάτι που κάνουν μόνο οι πλούσιοι. Είναι στο ίδιο επίπεδο με το σκι στην Ελβετία. Μία, δύο φορές τον χρόνο max. Μην σας πω και για το delivery. Αυτό είναι μόνο για δισεκατομμυριούχους.
Γιατί πιστεύεις ότι το συγκεκριμένο sequel, μάλλον είναι καλύτερο από το ορίτζιναλ;
Επειδή στην πρώτη παράσταση συγκέντρωσα όλα τα κείμενα που είχα γράψει από την αρχή της καριέρας μου. Δηλαδή κείμενα από πέντε, εφτά χρόνια πίσω. Σε αυτήν όμως τα έγραψα όλα το τελευταίο χρόνο και θεωρώ πως έχω εξελιχθεί ως writer και performer οπότε θεωρώ ότι είναι καλύτερη παράσταση. Ναι μεν αγαπάω το Δέκα με Τόνο αλλά το Ναι Μεν Αλλά είναι καλύτερο.
Η παράσταση
Βαγγέλης Μουλαράς
Ναι μεν, αλλά…
Πότε: Κάθε Τετάρτη από 04.02 μέχρι 01.04.2026
Διάρκεια: 75 λεπτά
Ώρα Έναρξης: 21.00
Προπώληση Εισιτηρίων: more.com
Πού: Θέατρο Ελεύθερη Έκφραση, Λέσβου 8, Κυψέλη
