Σε βαθιά θλίψη βύθισε το ελληνικό ποδόσφαιρο η είδηση του θανάτου του Βασίλης Δανιήλ, ενός από τους πιο επιδραστικούς προπονητές της γενιάς του. Ο εκλιπών άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 88 ετών, έχοντας διαγράψει μια πορεία που ταυτίστηκε με σημαντικές στιγμές τόσο σε συλλογικό όσο και σε εθνικό επίπεδο.

Γεννημένος στην Καβάλα στις 3 Αυγούστου 1938, ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του διαδρομή ως παίκτης στον Ηρακλή Καβάλας. Ένας σοβαρός τραυματισμός το 1964 τον ανάγκασε να εγκαταλείψει πρόωρα την ενεργό δράση, ωστόσο αυτή η δυσκολία στάθηκε η αφορμή για να στραφεί στην προπονητική, εκεί όπου έμελλε να αφήσει ανεξίτηλο αποτύπωμα. Υπήρξε πρωτοπόρος, καθώς έγινε ο πρώτος Έλληνας που αποφοίτησε από τη φημισμένη σχολή προπονητών της Κολωνίας, με καθηγητή τον θρυλικό Χένες Βαϊσβάιλερ, ανοίγοντας νέους δρόμους για την ελληνική προπονητική σκηνή.

Η καριέρα του στους πάγκους ξεκίνησε από τη Νίκη Βόλου και συνεχίστηκε σε αρκετές ομάδες, όμως το όνομά του συνδέθηκε άρρηκτα με τον Παναθηναϊκός. Στις τρεις θητείες του στο «τριφύλλι» (1986-1988, 1990-1992, 1997-1999) κατέγραψε 106 νίκες σε 161 αγώνες, ποσοστό που αγγίζει το 66% και αποτελεί μέχρι σήμερα ρεκόρ συλλόγου. Κορυφαία στιγμή υπήρξε η σεζόν 1990-91, όταν οδήγησε τους «πράσινους» στην κατάκτηση του νταμπλ, επιβεβαιώνοντας την αγωνιστική του φιλοσοφία και την ικανότητά του να διαχειρίζεται μεγάλες ομάδες. Αξέχαστη παραμένει και η πορεία έως τα προημιτελικά του Κυπέλλου UEFA το 1987-88.

Αργότερα, ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Εθνική Ελλάδας, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση ενός πιο ανταγωνιστικού συνόλου στα τέλη της δεκαετίας του ’90. Αν και δεν πανηγύρισε μεγάλη διοργάνωση, η δουλειά του θεωρείται κομβική για τη μετέπειτα πορεία του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος.

Ο Δανιήλ έμεινε επίσης γνωστός για τη χαρακτηριστική φράση «είμαι 100 χρόνια μπροστά», η οποία ειπώθηκε σε μια περίοδο έντονης κριτικής, μετά από βαριά ήττα του Παναθηναϊκού. Η ατάκα αυτή τον συνόδευσε για χρόνια, συμβολίζοντας την αυτοπεποίθηση και τη διαφορετική ποδοσφαιρική του φιλοσοφία.

Με το έργο και τη διαδρομή του, ο Βασίλης Δανιήλ κατέκτησε μια ξεχωριστή θέση στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, αφήνοντας παρακαταθήκη που θα μνημονεύεται για πολλά χρόνια.