Με συγκίνηση και σιωπηλή παρουσία, πολίτες τιμούν σήμερα τη μνήμη των θυμάτων της τραγωδίας στη Marfin, αφήνοντας λουλούδια στο σημείο όπου εκτυλίχθηκε το μοιραίο περιστατικό, στη Σταδίου 23. Από νωρίς το πρωί, αρκετοί σταματούν για λίγα λεπτά μπροστά από το κτίριο, αποδίδοντας φόρο τιμής στους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους πριν από 16 χρόνια.
Στο ίδιο σημείο έχει τοποθετηθεί ένα λιτό μνημείο, μια αναμνηστική πλάκα που ανεγέρθηκε το 2020, υπενθυμίζοντας την τραγωδία. Σε αυτήν αναγράφεται: «Σε αυτό το κτίριο, στις 5 Μαΐου 2010, δολοφονήθηκαν η Παρασκευή Ζούλια, η εγκυμονούσα Αγγελική Παπαθανασοπούλου, ο Επαμεινώνδας Τσακάλης, θύματα του τυφλού μίσους που γεννά ο διχασμός. Τιμούμε τη μνήμη τους, Ποτέ ξανά».
Στο σημείο της τραγωδίας έδωσε το παρών και η μητέρα της αδικοχαμένης Αγγελικής Παπαθανασοπούλου.
«Όπως όλα τα εγκλήματα, πιστεύω ότι κάποια στιγμή θα διαλευκανθεί. Τίποτα άλλο δεν έχω να πω», ανέφερε η γυναίκα που έχασε την κόρη της και το αγέννητο εγγόνι της.
Το χρονικό της τραγωδίας
Η 5η Μαΐου 2010 συνέπεσε με μία από τις μεγαλύτερες γενικές απεργίες και μαζικές διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας, σε μια περίοδο έντονης οικονομικής κρίσης και εν μέσω της ψήφισης του πρώτου Μνημονίου. Μέσα σε αυτό το κλίμα έντασης, σημειώθηκε ένα τραγικό περιστατικό που συγκλόνισε ολόκληρη τη χώρα.
Κατά τη διάρκεια της πορείας, άγνωστοι πέταξαν βόμβες μολότοφ στο υποκατάστημα της Marfin Egnatia Bank στη Σταδίου 23, με αποτέλεσμα το κτίριο να τυλιχθεί γρήγορα στις φλόγες και να εγκλωβιστούν εργαζόμενοι στο εσωτερικό του.
Παρά τις προσπάθειες διάσωσης από συναδέλφους και πυροσβέστες, τρεις άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από ασφυξία: η 32χρονη Αγγελική Παπαθανασοπούλου, η οποία ήταν έγκυος στον τέταρτο μήνα, η 35χρονη Παρασκευή Ζούλια και ο 36χρονος Επαμεινώνδας Τσακάλης. Άλλοι υπάλληλοι κατάφεραν να διαφύγουν, ωστόσο αρκετοί υπέστησαν σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα και εγκαύματα.
Η τραγωδία προκάλεσε ισχυρό σοκ και βαθιά θλίψη στην ελληνική κοινωνία, ενώ προκάλεσε και έντονες αντιδράσεις. Παράλληλα, θεωρήθηκε ότι αποτέλεσε την «ταφόπλακα» για τις μαζικές κινητοποιήσεις εκείνης της περιόδου. Η επίθεση καταδικάστηκε από το σύνολο του πολιτικού κόσμου και της κοινωνίας, ενώ οι έρευνες για τον εντοπισμό των δραστών δεν οδήγησαν σε κάποιο αποτέλεσμα.
