Τα ασφαλιστικά ταμεία αναμένεται να εμφανίσουν πλεόνασμα 1,1 δισ. ευρώ το 2026, σύμφωνα με τις προβλέψεις του κρατικού προϋπολογισμού, ωστόσο το αποτέλεσμα αυτό θα είναι χαμηλότερο κατά 159 εκατ. ευρώ σε σύγκριση με το πλεόνασμα του 2025. Παρά τη θετική εικόνα στα έσοδα, η ισχυρή αύξηση των δαπανών περιορίζει το τελικό αποτέλεσμα, δημιουργώντας μία διαφορετική ισορροπία στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης.

Η βελτίωση των εσόδων, που υπολογίζεται στα 1,3 δισ. ευρώ, προέρχεται κυρίως από την άνοδο των ασφαλιστικών εισφορών. Οι εισφορές αναμένεται να αυξηθούν κατά 916 εκατ. ευρώ, καθώς εξελίξεις στην αγορά εργασίας ενισχύουν τη βάση των ασφαλισμένων.

Η αύξηση των μισθών και της απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα, η νέα επικείμενη άνοδος του κατώτατου μισθού από τον Απρίλιο, η εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας εργασίας που καταγράφει περισσότερες υπερωρίες, αλλά και οι μισθολογικές αναπροσαρμογές στο Δημόσιο συμβάλλουν καθοριστικά στη διεύρυνση των εσόδων.

Την ίδια στιγμή, όμως, η αύξηση των δαπανών είναι ακόμη μεγαλύτερη. Για το 2026 προβλέπεται επιβάρυνση κατά 1,459 δισ. ευρώ σε σχέση με το 2025, με τις συντάξεις να αποτελούν τον βασικότερο παράγοντα. Η δαπάνη για τις κύριες συντάξεις ανεβαίνει κατά 1,153 δισ. ευρώ, καθώς η ετήσια αναπροσαρμογή με βάση τον συνδυασμό της μεταβολής του ΑΕΠ και του πληθωρισμού οδηγεί σε αυξημένες παροχές — εκτιμάται ότι μόνο από αυτό το στοιχείο προκύπτει κόστος 629 εκατ. ευρώ.

Επιπλέον, για το 2026 δεν εφαρμόζεται ο συμψηφισμός του 50% της αύξησης με την προσωπική διαφορά, στοιχείο που ενισχύει περαιτέρω τη δαπάνη. Στο άθροισμα προστίθεται και ο αυξημένος ρυθμός έκδοσης νέων συντάξεων.

Ανοδικά κινούνται και οι δαπάνες για τις επικουρικές συντάξεις, οι οποίες αυξάνονται κατά 186 εκατ. ευρώ λόγω των επιταχυνόμενων εκκαθαρίσεων, ιδίως σε περιπτώσεις διαδοχικής ασφάλισης, διαδικασία που αναμένεται να οδηγήσει και στην καταβολή αναδρομικών ποσών στους δικαιούχους.
Παράλληλα, οι προνοιακές παροχές ενισχύουν τη συνολική δαπάνη κατά 205 εκατ. ευρώ. Η αύξηση του αριθμού των συνταξιοδοτήσεων —με ιδιαίτερη συμμετοχή από στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων— οδηγεί σε υψηλότερες εφάπαξ παροχές, ενώ επιπλέον επιβάρυνση προκαλούν τα επιδόματα που συνδέονται άμεσα με τον κατώτατο μισθό, όπως τα επιδόματα ασθένειας, μητρότητας, εργατικού ατυχήματος, αλλά και τα δώρα και η άδεια.

Παρότι το ασφαλιστικό σύστημα αναμένεται να παραμείνει πλεονασματικό, η διεύρυνση των παροχών και η μόνιμη πλέον χορήγηση του επιδόματος στήριξης χαμηλοσυνταξιούχων καθιστούν σαφές ότι οι δαπάνες αυξάνονται με ταχύτερο ρυθμό από τα έσοδα.

Το 2026 διαμορφώνεται έτσι ως έτος ενισχυμένης κοινωνικής πολιτικής αλλά και πιο περιορισμένου δημοσιονομικού περιθωρίου.