Μια ιστορική απόφαση για τον αγιορείτικο μοναχισμό έλαβε σήμερα η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, η οποία συνεδριάζει στο Φανάρι υπό την προεδρία του Πατριάρχη Βαρθολομαίου.
Με ομόφωνη εισήγηση, ο Παπά-Τύχων ο Αγιορείτης, ο άνθρωπος που υπήρξε ο πνευματικός πατέρας και το πρότυπο του Αγίου Παϊσίου, κατατάχθηκε επίσημα στη χορεία των Αγίων.
Από τη ρωσική ύπαιθρο στην αθωνική έρημο
Ο κατά κόσμον Τιμόθεος γεννήθηκε το 1884 στη Νόβια Μιχαλόσκα της Ρωσίας. Από την παιδική του ηλικία έδειξε μια σπάνια κλίση προς την πνευματική ζωή, παρά τους αρχικούς δισταγμούς των γονέων του λόγω του ζωηρού του χαρακτήρα. Πριν πάρει τη μεγάλη απόφαση του μοναχισμού, περιηγήθηκε σε περίπου 200 μοναστήρια της πατρίδας του, επιλέγοντας πάντα την κακοπάθεια και την άσκηση, αποφεύγοντας τη φιλοξενία για να μην επιβαρύνει τους γύρω του.
Η αναζήτηση της απόλυτης ησυχίας τον οδήγησε αρχικά στο Όρος Σινά και τους Αγίους Τόπους, όμως το «κοσμικό πνεύμα» της εποχής τον ώθησε τελικά στον Άθωνα. Εκεί, αφού πέρασε από το Κελί του Μπουραζέρι, κατέφυγε στα απόκρημνα Καρούλια, όπου ασκήτεψε σκληρά για 15 χρόνια, στοχεύοντας στην εσωτερική κάθαρση.
Ο «Γέροντας της Καψάλας» και η σχέση με τον Άγιο Παΐσιο
Το τελευταίο και πιο εμβληματικό κεφάλαιο της ζωής του γράφτηκε στην περιοχή της Καψάλας, σε κελί της Μονής Σταυρονικήτα. Εκεί, ο Παπά-Τύχων έγινε πόλος έλξης για εκατοντάδες πονεμένους ανθρώπους που αναζητούσαν παρηγοριά. Η ταπεινοφροσύνη του ήταν τέτοια που, σύμφωνα με μαρτυρίες, η φράση «Δόξα σοι ο Θεός» δεν έλειπε ποτέ από τα χείλη του, ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές.
Όπως αναφέρεται στο σχετικό ανακοινωθέν, η Αγία και Ιερά Σύνοδος εξέτασε τη βιοτή του και αποφάσισε την αγιοκατάταξή του, αναγνωρίζοντας την οσιακή του πορεία. Ο Παπά-Τύχων παρέμεινε στο Άγιον Όρος για περισσότερα από 60 χρόνια, αποτελώντας ένα «ζωντανό στολίδι» του μοναχισμού. Η παρουσία του ήταν καθοριστική για τον τότε νεαρό μοναχό Παΐσιο, ο οποίος βρήκε στο πρόσωπό του τον απόλυτο πνευματικό οδηγό, διδασκόμενος από την απλότητα και την ακτημοσύνη του Ρώσου γέροντα.
Το προαίσθημα του τέλους και η επίσημη αναγνώριση
Ήδη από το 1968, ο Γέροντας είχε προαισθανθεί την κοίμησή του. Παρά την εξάντληση των σωματικών του δυνάμεων, μετά τον Δεκαπενταύγουστο του ίδιου έτους, ζήτησε να μείνει μόνος στην προσευχή, αρνούμενος κάθε βοήθεια.
Σήμερα, η επίσημη ανακοίνωση του Πατριαρχείου επιβεβαιώνει τη διαχρονική πίστη του πληρώματος της Εκκλησίας στην αγιότητά του:
«Τό Ἱερόν Σῶμα ἀπεφάσισεν ὁμοφώνως τήν κατάταξιν εἰς τό ἁγιολόγιον τῆς Ἐκκλησίας τῶν ὁσιακῆς βιοτῆς Ἁγιορειτῶν Ἱερομονάχου Τύχωνος, τοῦ ἐν τῷ ἐν τῇ Σκήτῃ Καψάλας Ἱερῷ Σταυρονικητιανῷ Κελλίῳ τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ἀσκήσαντος».
Η αγιοκατάταξη του Παπά-Τύχωνα θεωρείται μια από τις σημαντικότερες των τελευταίων ετών, καθώς ολοκληρώνει το πνευματικό «παζλ» μιας ολόκληρης γενιάς αγιορειτών πατέρων που επηρέασαν καθοριστικά τη σύγχρονη ορθοδοξία.
Χατζη-Γεώργης: Η εμβληματική μορφή της Καππαδοκίας στο Αγιολόγιο
Παράλληλα με τον Παπά-Τύχωνα, η Ιερά Σύνοδος προχώρησε και στην αγιοκατάταξη του Μοναχού Γεωργίου, γνωστού στον ορθόδοξο κόσμο ως Χατζη-Γεώργη. Με ρίζες από την Καππαδοκία, ο νέος Άγιος της Εκκλησίας υπήρξε μία από τις πλέον επιδραστικές προσωπικότητες του Άθωνα κατά τον 19ο αιώνα, αφήνοντας πίσω του μια σπουδαία πνευματική παρακαταθήκη.
Η φήμη του για την αυστηρή ασκητική ζωή και τους πνευματικούς του αγώνες είχε ξεπεράσει τα όρια του Αγίου Όρους ήδη από την εποχή που βρισκόταν εν ζωή. Ο Χατζη-Γεώργης εκοιμήθη στην Κωνσταντινούπολη, όμως η μνήμη του παρέμεινε ζωντανή στις καρδιές των πιστών για γενιές. Η σημερινή απόφαση του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου έρχεται να επισφραγίσει μια μακρά παράδοση τιμής, προσφέροντας στους πιστούς δύο νέα πρότυπα χριστιανικής βιοτής και πνευματικής καθοδήγησης.
