Κατά την έναρξη της 2ης Συνόδου Κορυφής για την πυρηνική ενέργεια, ο Εμανουέλ Μακρόν υπεραμύνθηκε της χρήσης της για ειρηνικούς σκοπούς. Ο Γάλλος πρόεδρος υπογράμμισε τον ρόλο της ως εργαλείο κυριαρχίας και ανεξαρτησίας, προειδοποιώντας ότι η ενεργειακή εξάρτηση από τους υδρογονάνθρακες μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε μοχλό πίεσης και αποσταθεροποίησης στο σημερινό γεωπολιτικό περιβάλλον.
«Η πυρηνική ενέργεια είναι κομβικής σημασίας για τη συμφιλίωση της ανεξαρτησίας, και κατά συνέπεια της ενεργειακής κυριαρχίας, με την απομάκρυνση από τον άνθρακα, και κατά συνέπεια την ουδετερότητα άνθρακα μέχρι το 2050, και με την ανταγωνιστικότητα, και κατά συνέπεια τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης στις οικονομίες μας», δήλωσε ο πρόεδρος της Γαλλίας.
Ο Εμανουέλ Μακρόν φιλοξενεί στο Παρίσι 41 εκπροσώπους χωρών γι’ αυτή τη 2η διάσκεψη κορυφής που είναι αφιερωμένη στην πυρηνική ενέργεια και τη μη στρατιωτική της χρήση που παρουσιάζεται ως μοχλός ενεργειακής κυριαρχίας σε μία συγκυρία που σημαδεύεται από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, ο οποίος υπενθυμίζει τον βαθμό στον οποίο είναι ευάλωτες οι οικονομίες που εξαρτώνται από τα ορυκτά καύσιμα.
Παράλληλα, οι υπουργοί Ενέργειας της G7 συνέρχονται μετά το μεσημέρι για να συζητήσουν το θέμα της εκτίναξης των τιμών του πετρελαίου που φέρνει αναταραχή στην αγορά των καυσίμων.
Στη διάσκεψη κορυφής που οργανώνεται από τη Γαλλία, μία από τις μεγαλύτερες δυνάμεις στον κόσμο στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας για μη στρατιωτική χρήση (57 αντιδραστήρες), συμμετέχουν 41 χώρες και διεθνείς οργανισμοί, ανάμεσά τους εκπρόσωποι των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας, ευρωπαϊκά κράτη και χώρες της Ομάδας των 7.
Η δεύτερη διάσκεψη κορυφής για την πυρηνική ενέργεια, μετά την πρώτη το 2024 στις Βρυξέλλες, πραγματοποιείται σε συνεργασία με τη Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας (ΙΑΕΑ-ΔΟΑΕ) και σε μία χρονιά που σημαδεύεται από την 15η επέτειο της καταστροφής του πυρηνικού σταθμού της Φουκουσίμα στην Ιαπωνία και την 40ή επέτειο της καταστροφής του Τσερνόμπιλ στην Ουκρανία.
Στόχος, σύμφωνα με το ΑΠΕ – ΜΠΕ είναι ο προσδιορισμός των αναγκαίων πρακτικών μέτρων για μία πυρηνική ενέργεια «ασφαλή και προσβάσιμη σε όλους», αντιμετωπίζοντας και το ακανθώδες θέμα της χρηματοδότησης.
