Καθώς πλησιάζει η εκατονταετηρίδα από τη γέννησή της τον Απρίλιο, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς μια εποχή κατά την οποία δεν υπήρχε η Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄. Στην εποχή της υπήρξε η πιο διάσημη γυναίκα στον κόσμο. Κι όμως, παραλίγο να μην υπάρξει ποτέ.
Πριν από 100 χρόνια, τον Ιανουάριο του 1926, η Ελισάβετ, Δούκισσα του Γιορκ, ήταν πέντε μηνών έγκυος στο πρώτο της παιδί. Μόνο από θαύμα μπορεί να χαρακτηριστεί ότι κατάφερε να φέρει στον κόσμο το μωρό της. Η 25χρονη δούκισσα και μελλοντική Βασιλομήτωρ ενεπλάκη σε σοβαρό τροχαίο ατύχημα, όταν εκτοξεύθηκε στο πάτωμα της λιμουζίνας με οδηγό στην οποία επέβαινε, αποφεύγοντας οριακά μια αποβολή.
Ένας απερίσκεπτος οδηγός προσπέρασε και έκοψε τον δρόμο στο αυτοκίνητο της Ελισάβετ, καθώς πλησίαζε το γήπεδο κρίκετ Lord’s στο βόρειο Λονδίνο, επιστρέφοντας στο σπίτι της από επίσκεψη σε φίλους στο Χάμπστεντ. Ο σοφέρ της, προσπαθώντας να αποφύγει τη σύγκρουση, έπεσε πάνω σε σταθμευμένο λεωφορείο. Η δούκισσα τραυματίστηκε ελαφρά, με μώλωπες, και υπέστη ισχυρό σοκ.
Υπό άλλες συνθήκες, το περιστατικό θα είχε καταγραφεί απλώς ως ένα ατυχές τροχαίο. Όμως, για τον δούκα, γνωστό ως Μπέρτι και τη δούκισσα, η απώλεια του μωρού θα ήταν μια τραγωδία. Αλλά όχι και τόσο για το έθνος, καθώς το μωρό θα μεγάλωνε για να γίνει μια απλή πριγκίπισσα με την ίδια τάξη και το ίδιο κύρος με τις σημερινές πριγκίπισσες Βεατρίκη και Ευγενία. Τίποτα περισσότερο, καθώς αναμενόταν ότι ο εργένης πρίγκιπας της Ουαλίας, τότε 31 ετών, θα έβρισκε σύντομα σύζυγο, θα παντρευόταν και θα αποκτούσε τον απαραίτητο διάδοχο του θρόνου.
Αντί γι’ αυτό, ολόκληρη η πορεία της ιστορίας βρέθηκε στο χείλος μιας δραματικής αλλαγής. Τελικά, η δούκισσα, που ταξίδευε μόνη της, υπέστη σοκ αλλά όχι μόνιμο τραυματισμό. Ωστόσο, ο βουλευτής Τσιπς Τσάνον, επιστρέφοντας από τα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ με την είδηση, αναφώνησε: «Παραλίγο να αποβάλει!».
Η εγκυμοσύνη είχε κρατηθεί μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Η Ελισάβετ περνούσε δύσκολα και άλλαξε κατοικία δύο φορές πριν από τη γέννα, εγκαταλείποντας το συζυγικό τους σπίτι, το White Lodge στο πάρκο Ρίτσμοντ, για να μετακομίσει αρχικά στο Curzon House στην οδό Curzon και στη συνέχεια σε διεύθυνση στην πλατεία Grosvenor του Μέιφερ. Λίγο αργότερα, αποφάσισε ότι θα ένιωθε μεγαλύτερη ασφάλεια στο πατρικό της σπίτι στο Λονδίνο, στην οδό Bruton και μετακόμισε εκεί, με το τροχαίο να εντείνει ακόμη περισσότερο τους φόβους της για τον επικείμενο τοκετό.
Τα ανάκτορα, αρνούμενα να επιβεβαιώσουν την εγκυμοσύνη, προσπάθησαν να υποβαθμίσουν το περιστατικό,όπως αναφέρει η Daily Mail. Εκδόθηκε ανακοίνωση που απέδιδε το συμβάν στον, κατά τα άλλα αθώο οδηγό του λεωφορείου, υποστηρίζοντας ότι το λεωφορείο συγκρούστηκε με τη βασιλική λιμουζίνα και όχι το αντίστροφο. Παράλληλα, ανέφεραν με εμφανή απαξίωση ότι είχε δοθεί υπερβολική δημοσιότητα σε ένα «ασήμαντο γεγονός».
Ωστόσο, το ατύχημα είχε ταράξει βαθιά τη μελλοντική Βασιλομήτορα. Η εύθυμη και κοινωνική Ελισάβετ διαπίστωσε ότι η εγκυμοσύνη της είχε στερήσει μία από τις μεγάλες της απολαύσεις. «Η θέα του κρασιού απλώς με ανακατεύει», εξομολογήθηκε στον σύζυγό της Μπέρτι. «Θα είναι τραγωδία αν δεν ανακτήσω ποτέ τις ικανότητές μου στο ποτό!», έλεγε και φυσικά, τις ανέκτησε.
Προσέλαβε τη μαία Άνι Μπίβερς για να τη συνοδεύσει στα τελευταία στάδια της εγκυμοσύνης και στον τοκετό και η σχέση τους εξελίχθηκε τόσο στενή ώστε παρέμειναν φίλες μέχρι τον θάνατο της Άνι, πολλά χρόνια αργότερα. Το μωρό αναμενόταν στα τέλη Απριλίου του 1926, όμως στις αρχές του μήνα οι βασιλικοί γιατροί αποφάσισαν ότι ο τοκετός έπρεπε να προκληθεί.
Το μικρό κορίτσι που επρόκειτο να γίνει η μακροβιότερη μονάρχης στην ιστορία της χώρας γεννήθηκε, μετά από δύσκολο τοκετό, με καισαρική τομή, στις 2:40 τα ξημερώματα της 21ης Απριλίου. Ο Μπέρτι, «πολύ ανήσυχος και αγχωμένος», περπατούσε νευρικά μέσα στο σπίτι, σκοντάφτοντας εκνευρισμένος πάνω στον υπουργό Εσωτερικών, Σερ Γουίλιαμ Τζόινσον-Χικς, ο οποίος, βάσει βασιλικού πρωτοκόλλου, όφειλε να παρίσταται στη γέννηση παιδιού που βρισκόταν στη γραμμή διαδοχής, ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν θα γινόταν αντικατάσταση, μια παράδοση τριών αιώνων.
Ο βασιλιάς Γεώργιος Ε΄ και η Βασίλισσα Μαρία, ανυπόμονοι να μάθουν τα νέα, ξύπνησαν στις 4 τα ξημερώματα στο Κάστρο του Ουίνδσορ. Ακόμη και δέκα χρόνια πριν από την παραίτηση του πρωτότοκου γιου του, ο Γεώργιος θεωρούσε απολύτως πιθανό ότι ο τότε πρίγκιπας της Ουαλίας δεν θα παρέμενε για πολύ καιρό στον θρόνο και ότι το πρώτο παιδί του Μπέρτι και της Ελισάβετ θα μπορούσε κάποτε να τον διαδεχθεί.
Τα ονόματα του μωρού ήταν Ελισάβετ, Αλεξάνδρα και Μαρία, προς τιμήν της μητέρας της, της προγιαγιάς της και της γιαγιάς της αντίστοιχα, και κανονιοβολισμοί στο Χάιντ Παρκ ανήγγειλαν τη γέννησή της στον κόσμο με τον καθιερωμένο βασιλικό τρόπο.
Την ίδια στιγμή, κάπου στην Ευρώπη, κανείς δεν μπορούσε να είναι βέβαιος πού ακριβώς, ένα ξανθό, όμορφο, τετράχρονο αγόρι περιφερόταν από συγγενή σε συγγενή, ενώ ο πατέρας του βρισκόταν με την ερωμένη του και η μητέρα του σε σανατόριο. Ο πρίγκιπας Φίλιππος της Ελλάδας δεν θα γνώριζε την ασφάλεια και τη θαλπωρή της οικογενειακής ζωής μέχρι να παντρευτεί εκείνο το μωρό, 21 χρόνια αργότερα.
Όλα θα μπορούσαν να είχαν εξελιχθεί εντελώς διαφορετικά, αν εκείνο το τροχαίο ατύχημα του Ιανουαρίου του 1926 είχε αποβεί πιο σοβαρό απ’ ό,τι τελικά αποδείχθηκε.
