Μπορεί ένα ζώο που βασίζεται στα πανίσχυρα σαγόνια του για να τραφεί, να επιβιώσει στη φύση έχοντας χάσει ολόκληρη την κάτω γνάθο του; Η απάντηση έρχεται από τα νερά του Αμβρακικού Κόλπου, όπου μια θαλάσσια χελώνα καρέττα – καρέττα παραδίδει μαθήματα θέλησης για ζωή εδώ και τουλάχιστον έξι χρόνια.
Όλα ξεκίνησαν το καλοκαίρι του 2019. Κατά τη διάρκεια των τακτικών δράσεων του συλλόγου ΑΡΧΕΛΩΝ στην περιοχή, οι ερευνητές ήρθαν αντιμέτωποι με ένα θέαμα που αρχικά προκάλεσε σοκ. Η συγκεκριμένη θαλάσσια χελώνα έφερε έναν βαρύτατο τραυματισμό, καθώς της έλειπε εντελώς το κάτω μέρος του στόματός της. Παρά την εικόνα αυτή, το ζώο κάθε άλλο παρά εξασθενημένο φαινόταν. Οι πληγές του είχαν κλείσει μόνες τους με φυσικό τρόπο, ενώ η γενική του εικόνα μαρτυρούσε έναν οργανισμό που είχε βρει τον τρόπο να αντεπεξέλθει.
Προσαρμογή ενάντια στις πιθανότητες
Το ερώτημα που απασχόλησε τους ειδικούς ήταν πώς κατάφερε να μη λιμοκτονήσει. Οι χελώνες του είδους Caretta caretta συνήθως χρησιμοποιούν το στόμα τους σαν «πρέσα» για να σπάνε σκληρά κοχύλια και καβούρια. Φαίνεται όμως πως η συγκεκριμένη χελώνα άλλαξε πλήρως το «μενού» της, στρεφόμενη σε πιο μαλακές τροφές, όπως τα ολοθούρια (τα γνωστά αγγούρια της θάλασσας), τα οποία δεν απαιτούν μάσηση.
Η μοναδική αυτή περίπτωση καταγράφεται σε πρόσφατη επιστημονική μελέτη των Alan F. Rees και Δημήτρη Μαργαριτούλη, αποδεικνύοντας πως η φύση διαθέτει μηχανισμούς ανάρρωσης που συχνά ξεπερνούν την ανθρώπινη λογική.
Ένας σταθερός κάτοικος του Αμβρακικού
Η πορεία της υγείας της παρακολουθείται στενά όλα αυτά τα χρόνια. Από το 2019 μέχρι και το καλοκαίρι του 2025, η χελώνα έχει εντοπιστεί συνολικά πέντε φορές στο ίδιο σημείο. Κάθε φορά, οι μετρήσεις των επιστημόνων επιβεβαιώνουν το μικρό αυτό θαύμα: το ερπετό όχι μόνο διατηρείται σε άριστη κατάσταση, αλλά συνεχίζει να αναπτύσσεται κανονικά, κερδίζοντας πόντους σε μέγεθος χρόνο με τον χρόνο.
