Η Κίνα έχει διαχρονικά υποστηρίξει ότι η μη παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων κρατών αποτελεί θεμελιώδη αρχή της εξωτερικής της πολιτικής, γεγονός που εξηγεί γιατί οι δηλώσεις καταδίκης της ήταν άμεσες, αυστηρές και σε μεγάλο βαθμό αναμενόμενες. Η αντίδραση του Πεκίνου απέναντι στις κινήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών σχετικά με το Ιράν εντάσσεται ακριβώς σε αυτό το πλαίσιο, με την κινεζική διπλωματία να στέλνει σαφές μήνυμα αποδοκιμασίας και να παρακολουθεί ταυτόχρονα τις ευρύτερες γεωπολιτικές εξελίξεις που διαμορφώνονται στη Μέση Ανατολή.
Σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Ρώσο ομόλογό του, ο υπουργός Εξωτερικών της Κίνας, Γουάνγκ Γι, χαρακτήρισε τις κινήσεις των ΗΠΑ για την «κατάφωρη δολοφονία» του ηγέτη του Ιράν ως «απαράδεκτες» και ως επιστροφή στον «νόμο της ζούγκλας». Η τοποθέτηση αυτή αντικατοπτρίζει τη σκληρή ρητορική του Πεκίνου, το οποίο επιμένει στη γραμμή της μη επέμβασης και της απόρριψης μονομερών ενεργειών που, κατά την άποψή του, αποσταθεροποιούν τη διεθνή τάξη.
Πέρα όμως από τις αρχικές δηλώσεις, η Κίνα εξετάζει την υπόθεση μέσα από ένα ευρύτερο γεωπολιτικό πρίσμα. Μπορεί να υπάρχουν άμεσες στρατηγικές και οικονομικές επιπτώσεις, ωστόσο εκείνο που έχει καθοριστική σημασία για το Πεκίνο είναι το πώς ένας πόλεμος στη Μέση Ανατολή θα μπορούσε να μεταβάλει τη μεγάλη εικόνα της διεθνούς ισορροπίας δυνάμεων και, κυρίως, σε ποιον βαθμό θα μπορούσε να αποκομίσει οφέλη από μια τέτοια εξέλιξη.
Σε πρώτο επίπεδο, η Κίνα δεν βλέπει θετικά όσα διαδραματίζονται. Παρότι θεωρούσε το Ιράν έναν κάπως ασταθή και όχι απόλυτα αξιόπιστο εταίρο, παρέμενε εταίρος και λειτουργούσε ως αντίβαρο στην αμερικανική επιρροή στην περιοχή. Επιπλέον, η Κίνα αποτελεί τον μεγαλύτερο αγοραστή ιρανικού πετρελαίου, απορροφώντας περίπου το 80% των εξαγωγών του, σύμφωνα με αναλυτές, γεγονός που σημαίνει ότι θα επιδιώξει με κάθε τρόπο να διασφαλίσει τη συνέχιση της ροής αυτών των ποσοτήτων.
Ωστόσο, σε ευρύτερο επίπεδο, η εικόνα δεν είναι τόσο αρνητική για το Πεκίνο όσο ενδεχομένως φαίνεται. Η Κίνα δεν θα ενοχλούνταν από το ενδεχόμενο οι Ηνωμένες Πολιτείες να εμπλακούν σε μια παρατεταμένη σύγκρουση αλλού. Αντιθέτως, μια Ουάσινγκτον αποσπασμένη και επιβαρυμένη τόσο σε πόρους όσο και σε πολιτική αντοχή της κοινής γνώμης απέναντι σε νέες στρατιωτικές εμπλοκές θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντικό πλεονέκτημα για την κινεζική στρατηγική.
Σε αυτό το πλαίσιο, το Πεκίνο αποκτά την ευκαιρία να ενισχύσει το αφήγημά του ότι οι ΗΠΑ συνιστούν μια αναξιόπιστη, αποσταθεροποιητική και ιδιοτελή δύναμη, η οποία δεν αξίζει τη θέση της ως κορυφαία παγκόσμια υπερδύναμη. Πρόκειται για μια αφήγηση που βρίσκει ολοένα και μεγαλύτερη απήχηση σε πολλές χώρες, ιδίως στον λεγόμενο Παγκόσμιο Νότο.
Ακόμη πιο σημαντικό για την Κίνα είναι ότι μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να διευρύνει το περιθώριο για την προώθηση των δικών της φιλοδοξιών, με πιο άμεσο ζήτημα την Ταϊβάν, όπως αναφέρει σε ανάλυσή του το Sky News. Αν και το Πεκίνο εξακολουθεί να προτιμά μια διπλωματική επανένωση με το αυτοδιοικούμενο νησί, το οποίο θεωρεί αποσχισθείσα επαρχία, γνωρίζει ότι ο Ντόναλντ Τραμπ μεταβάλλει θεμελιωδώς τις νόρμες του διεθνούς δικαίου με τρόπους που θα μπορούσαν επίσης να αξιοποιηθούν από την Κίνα, ενώ μια παρατεταμένη κρίση στη Μέση Ανατολή ενδέχεται να καταστήσει λιγότερο πιθανή μια αμερικανική παρέμβαση.
Παρά τα ενδεχόμενα οφέλη, υπάρχουν και στοιχεία που προκαλούν βαθιά ανησυχία στο Πεκίνο. Οι εκκλήσεις του Ντόναλντ Τραμπ προς τον ιρανικό λαό να «ξεσηκωθεί» αποτελούν ιδιαίτερο λόγο προβληματισμού. Οι επαναστάσεις λαϊκής ισχύος συγκαταλέγονται στους μεγαλύτερους φόβους της Κίνας, η οποία αποστρέφεται την αστάθεια, η πτώση ενός ακόμα αυταρχικού καθεστώτος υπό την πίεση των ΗΠΑ και της ίδιας του της κοινωνίας δεν θα ήταν μια εξέλιξη που θα επιθυμούσε να δει.
Το ενδιαφέρον στρέφεται επίσης στο κατά πόσο θα πραγματοποιηθεί, σε τέσσερις εβδομάδες, η προγραμματισμένη επίσκεψη του Ντόναλντ Τραμπ στο Πεκίνο. Εάν τελικά λάβει χώρα, θα πρόκειται για μια ιδιαίτερα σημαντική στιγμή για την ευρύτερη περιοχή. Παρά τις δυνατότητες ελιγμών και αξιοποίησης των συνθηκών, η Κίνα γνωρίζει ότι πρόκειται για περίοδο έντονης αστάθειας και θα παραμείνει σε διαρκή επιφυλακή απέναντι στις εξελίξεις.
