Στο τέλος κάθε έτους, οι «λέξεις της χρονιάς» λειτουργούν σαν μικρά στιγμιότυπα της εποχής. Για το 2025, δύο μεγάλες επιλογές δείχνουν προς την ίδια κατεύθυνση, τη φθορά που φέρνει το internet, ένα περιβάλλον που ανταμείβει την ένταση και το ανούσιο, πολλαπλασιάζει τον θόρυβο και συχνά αφήνει τον χρήστη με την αίσθηση ότι συμμετείχε σε κάτι, χωρίς να πήρε πίσω κάτι αντίστοιχο.

Η Oxford Languages της Oxford University Press επέλεξε το «rage bait», έναν όρο που περιγράφει περιεχόμενο φτιαγμένο για να ανάψει θυμό και αγανάκτηση. Η Dictionary.com επέλεξε το «67», μία «λέξη» που μοιάζει επίτηδες αδύνατο να οριστεί, ένα meme-αντανακλαστικό που εξαπλώνεται σαν σήμα αναγνώρισης.

Και τα δύο, με διαφορετικό τρόπο, εξηγούν γιατί το ίντερνετ κουράζει. Το ένα δείχνει τη μηχανική της οργής που ανταμείβεται με engagement. Το άλλο δείχνει τη μηχανική της ανούσιας επανάληψης που γεμίζει χώρο, χρόνο και προσοχή.

Από τα κλικ στην οργή: τι περιγράφει το «rage bait»

Η Oxford όρισε το «rage bait» ως διαδικτυακό περιεχόμενο «σκόπιμα σχεδιασμένο» ώστε να προκαλεί θυμό ή αγανάκτηση, συνήθως για να αυξήσει επισκεψιμότητα ή αλληλεπίδραση. Το επέλεξε έπειτα από διαδικασία που συνδύασε λίστες, δημόσιες ψηφοφορίες και ανάλυση γλωσσικών δεδομένων, με πάνω από 30.000 συμμετοχές σε τρεις ημέρες.

Η ουσία του «rage bait» δεν είναι ότι το ίντερνετ έχει καβγάδες, αυτό υπήρχε από την εποχή των forums. Είναι ότι ο θυμός έχει γίνει «αξιόπιστο καύσιμο» για reach, σχόλια, κοινοποιήσεις. Όσο πιο προκλητικό, όσο πιο διχαστικό, όσο πιο εξοργιστικό, τόσο πιο πιθανό να «ανεβεί» από τον αλγόριθμο και να επιστρέψει στο feed μας σε δεύτερη, τρίτη, τέταρτη παραλλαγή.

Η Oxford σημειώνει πως ο όρος εμφανίζεται online ήδη από το 2002, σε περιβάλλον Usenet, και εξελίσσεται σε σύγχρονη αργκό για viral αναρτήσεις και «οικοσυστήματα» περιεχομένου που στήνονται γύρω από την πρόκληση αντίδρασης. Στο ίδιο πλαίσιο μπαίνει και η έννοια του «rage-farming», πιο συστηματική πρακτική που «σπέρνει» προκλητικό υλικό για να χτίζει θυμό και engagement με διάρκεια, ακόμη και με παραπληροφόρηση ή θεωρίες συνωμοσίας.

Το «67» και η γλώσσα των meme: όταν η ασάφεια γίνεται το μήνυμα

Αν το «rage bait» έχει σαφές νόημα, το «67» δεν δείχνει να βγάζει κανένα. Η Dictionary.com το ανέδειξε ως «λέξη της χρονιάς» για το 2025, εξηγώντας ότι πρόκειται για ένα viral, αμφίσημο slang που χρησιμοποιείται κυρίως από Gen Alpha σε social και σχολικές αίθουσες. Η ίδια η Dictionary.com παραδέχεται ότι το «τι σημαίνει» είναι «περίπλοκο», περιγράφοντας χρήσεις που κυμαίνονται από ένα χαλαρό «έτσι κι έτσι» μέχρι μια απάντηση-μπαλαντέρ για σχεδόν οποιαδήποτε ερώτηση, συχνά για να μπερδεύει τους μεγαλύτερους.

Στο slang λήμμα της, το Dictionary.com καταγράφει ότι το «67» συνδέεται με τη χειρονομία δύο παλαμών που ανεβοκατεβαίνουν εναλλάξ, σαν να ζυγίζουν δύο επιλογές, και το χαρακτηρίζει παράδειγμα «brainrot» slang, μια γλώσσα που σκόπιμα παίζει με το παράλογο.

Ως αφετηρία αναφέρεται το τραγούδι «Doot Doot (6 7)» του Skrilla και η διάδοση μέσα από clips και memes που «κόλλησαν» σε αθλητικά στιγμιότυπα, ειδικά γύρω από NBA αναφορές.

Το πιο εντυπωσιακό εύρημα, όμως, είναι η συμπεριφορά των αναζητήσεων. Η Dictionary.com αναφέρει ότι οι αναζητήσεις για το «67» εκτοξεύτηκαν το καλοκαίρι του 2025 και, από τον Ιούνιο, αυξήθηκαν πάνω από έξι φορές. Η «λέξη» δεν ανεβαίνει επειδή ο κόσμος θέλει έναν καθαρό ορισμό. Ανεβαίνει επειδή η ίδια η σύγχυση είναι κομμάτι του παιχνιδιού.

Ο κοινός παρονομαστής: αλγόριθμοι, ενίσχυση, εξάντληση

Οι δύο επιλογές μοιάζουν ασύνδετες, όμως περιγράφουν τον ίδιο μηχανισμό με διαφορετικό φακό. Το «rage bait» δείχνει πώς η οργή γίνεται προϊόν. Το «67» δείχνει πώς η συνεχής έκθεση σε meme-γλώσσα μπορεί να καταλήξει σε ήχους και σύμβολα που λειτουργούν σαν κωδικοί συμμετοχής, ακόμη κι όταν δεν «λένε» κάτι συγκεκριμένο.

Η Oxford, μάλιστα, δένει το «rage bait» με τη δική της περσινή επιλογή, το «brain rot», ως συνέχεια μιας συζήτησης για το πώς οι πλατφόρμες επηρεάζουν σκέψη, συμπεριφορά και διάθεση. Αν το «brain rot» περιέγραφε την αίσθηση της πνευματικής εξάντλησης από το ατελείωτο scrolling, το «rage bait» περιγράφει το περιεχόμενο που είναι φτιαγμένο ώστε να τραβά την προσοχή μέσω θυμού. Το «67», από την άλλη, δείχνει πώς η ίδια η επικοινωνία μπορεί να πέσει σε λούπα.

Οι «λέξεις της χρονιάς» δεν είναι απλώς παιχνίδι λεξικογραφίας. Είναι δείκτες για το πώς διαβάζουμε και πώς αντιδρούμε. Το «rage bait» υπενθυμίζει ότι η πιο εύκολη διαδρομή προς τα κλικ περνά από τη σπίθα της αγανάκτησης. ο «67» υπενθυμίζει ότι η διαδικτυακή κουλτούρα μπορεί να παράγει μαζικά σύμβολα που λειτουργούν σαν συνήθεια και σαν «παρουσία», ακόμη κι όταν δεν έχουν σταθερό νόημα.