Η κήλη είναι μία πάθηση, που παρουσιάζεται στα ασθενέστερα σημεία του κοιλιακού τοιχώματος. Ένα ενδοκοιλιακό σπλάχνο (λίπος, έντερο κ.λ.π) προβάλλει δια μέσου μιας μικρής οπής του μυικού τοιχώματος της κοιλιάς και δημιουργεί ένα εξόγκωμα. Οι βουβωνοκήλες διακρίνονται σε ανατάξιμες δηλαδή σε εκείνες, οι οποίες ανατάσσονται εύκολα από μόνες τους ή με μια απλή πίεση και σε μη ανατάξιμες  δηλαδή σε εκείνες,  στις οποίες το ενδοκοιλιακό σπλάχνο συμφύεται με τα τοιχώματα του κηλικού σάκου, που περιβάλλει την κήλη, οπότε κάθε προσπάθεια ανατάξεως  είναι ανεπιτυχής.  Οι μη ανατάξιμες είναι  επικίνδυνες, διότι ενδεχομένως να δημιουργήσουν περίσφυξη και ανάγκη άμεσης χειρουργικής αντιμετώπισης.

Οι κήλες οφείλονται κυρίως σε συγγενή αδυναμία του κοιλιακού τοιχώματος σε συνδυασμό με αύξηση της ενδοκοιλιακής πιέσεως (βαριά χειρονακτική εργασία, ανύψωση μεγάλου βάρους, χρόνιος βήχας, εγκυμοσύνη, παχυσαρκία, δυσουρικά ενοχλήματα λόγω υπερτροφίας το προστάτου).

Τα πρώτα συμπτώματα, που εμφανίζουν οι κήλες είναι η τοπική διόγκωση, ο πόνος και η ενόχληση κατά τη σεξουαλική επαφή.

Οριστικός και μοναδικός τρόπος αντιμετώπισης της κήλης είναι η χειρουργική επέμβαση, καθώς δεν υπάρχει άλλη θεραπεία. Ο κηλεπίδεσμος όχι μόνο δεν βοηθά στη λύση του προβλήματος, αλλά με τη συνεχή πίεση, που ασκεί στο πάσχον κοιλιακό τοίχωμα επιδεινώνει την κατάσταση. Στόχος της χειρουργικής επέμβασης είναι αφενός η επιστροφή των σπλάχνων εντός της φυσιολογικής τους θέσεως (κοιλιακή κοιλότητα) και αφετέρου η σύγκλιση της οπής, από όπου προβάλλει η κήλη, με την τοποθέτηση ειδικού υλικού (πλέγμα).

Οι δύο νεότερες μέθοδοι με το μικρότερο ποσοστό υποτροπών παγκοσμίως είναι οι tension free τεχνικές και η λαπαροσκοπική. Στην tension free μέθοδο εφαρμόζεται στο σημείο της κήλης πλέγμα, το οποίο καθηλώνεται με clips. Στην εν λόγω επέμβαση πραγματοποιείται μικρή  τομή (3-4 εκατοστά) στη βουβωνική χώρα, διάνοιξη και διατομή των μυϊκών στρωμάτων, διάνοιξη του περιτοναίου σάκου και επανατοποθέτηση των σπλάχνων ενδοκοιλιακά. Εκεί γίνεται και η συρραφή του πλέγματος στα μυϊκά και απονευρωτικά πέταλα. Στη λαπαροσκοπική μέθοδο, ένα λαπαροσκόπιο συνδεδεμένο με ειδική κάμερα, εισάγεται δια μέσου ενός σωλήνα στην κοιλιακή χώρα, επιτρέποντας στο  χειρουργό να βλέπει την κήλη και τον περιβάλλοντα ιστό σε μια οθόνη τηλεόρασης.

Η αποκατάσταση της κήλης γίνεται από την πίσω πλευρά του κοιλιακού τοιχώματος, όπου ένα κομμάτι χειρουργικού πλέγματος εφαρμόζεται πάνω στη βλάβη της κήλης και σταθεροποιείται με  τα ειδικά clips. Η επέμβαση πραγματοποιείται πάντα με  γενική αναισθησία, καθόσον δια μέσου σωλήνα, ο οποίος εισάγεται στην περιτοναϊκή κοιλότητα εμφυσάται διοξείδιο του άνθρακος με σκοπό να απομακρυνθεί το κοιλιακό τοίχωμα από τα ενδοκοιλιακά σπλάχνα, προκειμένου  ο χειρουργός να μπορεί να βλέπει, ώστε να είναι εφικτή η διενέργεια  της επέμβασης. Η επέμβαση διαρκεί 30-45 λεπτά ανάλογα με το σωματότυπο του ασθενούς,  μεταβαίνει δε   στο σπίτι του την ίδια μέρα μετά την επέμβαση.

Για περισσότερες πληροφορίες: xeirourgos-peristeri.gr

TAGS
Μάθετε πρώτοι τι συμβαίνει στην Ελλάδα και τον κόσμο στο Google News του Newsbeast. Ακολουθήστε το Newsbeast σε Instagram, Facebook και Twitter.