Η πολιτική σκηνή στην Ελλάδα φαίνεται να εισέρχεται σε μια φάση ανακατατάξεων, με τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις να αποτυπώνουν μεταβολές στις ισορροπίες των κομμάτων και στις προτιμήσεις των ψηφοφόρων. Η Νέα Δημοκρατία καταγράφει πτώση στα ποσοστά της, παραμένοντας ωστόσο πρώτη δύναμη, ενώ το ΠΑΣΟΚ διατηρεί σταθερή τη δεύτερη θέση, δείχνοντας αντοχή σε μια περίοδο πολιτικής ρευστότητας.

Την ίδια στιγμή, η εμφάνιση του νέου πολιτικού σχηματισμού υπό την Μαρία Καρυστιανού φαίνεται να αναδιαμορφώνει το τοπίο, καθώς καταγράφεται ήδη ως τρίτη δύναμη στην πρόθεση ψήφου.

Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της Interview για λογαριασμό της POLITIC, στην πρόθεση ψήφου η Νέα Δημοκρατία συγκεντρώνει 25,7%, καταγράφοντας απώλειες σε σχέση με το 28,7% του Μαρτίου.

Το ΠΑΣΟΚ ακολουθεί με 13,5%, ενώ το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού – μετά τη δήλωση πρόθεσης καθόδου στις εκλογές – καταγράφεται για πρώτη φορά με 7,9%, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση.

Η Ελληνική Λύση όπως και το ΚΚΕ καταγράφουν 5,4%, ενώ χαμηλότερα στο 3,4% εντοπίζεται το ΜέΡΑ25.

Η Πλεύση Ελευθερίας υποχωρεί στο 3,3% και ο ΣΥΡΙΖΑ στο 3,1%. Η Φωνή Λογικής συγκεντρώνει 2,9% και οι Δημοκράτες 2,8%.

Παράλληλα, οι αναποφάσιστοι περιορίζονται στο 14,8% από 17,4% τον Μάρτιο.

Στην καταλληλότητα για τη διακυβέρνηση της χώρας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης διατηρεί την πρώτη θέση με 29,8%, ενώ ακολουθεί η επιλογή «κανένας» με 26,6%.

Μεταξύ των πολιτικών αρχηγών, στη δεύτερη θέση βρίσκεται ο Νίκος Ανδρουλάκης με 11,4%, ενώ η Μαρία Καρυστιανού συγκεντρώνει 6,4%, ενώ την πρώτη πεντάδα συμπληρώνουν η Ζωή Κωνσταντοπούλου με 4,8% και ο Κυριάκος Βελόπουλος με 4,6%.

Το 56% δείχνει πρόωρες κάλπες

Το 56% των ερωτηθέντων θέλει πρόωρες εκλογές, έναντι του 40% που προτιμά την εξάντληση της κυβερνητικής θητείας, ενώ το 4% δεν εκφράζει άποψη.

ΟΠΕΚΕΠΕ: «Ρουσφέτια» δείχνουν οι πολίτες για το σκάνδαλο

Οι πολίτες, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση, αποδίδουν την ευθύνη για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ πρωτίστως σε πολιτικές παρεμβάσεις.

Συγκεκριμένα, το 35% θεωρεί ότι το ζήτημα προκύπτει από πολιτικές παρεμβάσεις, ενώ το 28% το συνδέει με διαχρονικές παθογένειες του κράτους.

Ακολουθούν οι ευθύνες που αποδίδονται στη διοίκηση του οργανισμού με 16% και στους ελλιπείς ελέγχους με 15%.