O τερματοφύλακας της Μπενφίκα, Ανατόλι Τρούμπιν, δέχθηκε γκολ κάτω από τα πόδια στις Αζόρες, από τη Σάντα Κλάρα. Η μπάλα έφτασε ήρεμα και κεντραρισμένη, αλλά του γλίστρησε από τα χέρια. Τρεις εβδομάδες πριν, ο ίδιος είχε γίνει ο τρίτος τερματοφύλακας στην ιστορία του Κυπέλλου Ευρώπης που σκοράρει σε παιχνίδι (όχι πέναλτι). Μέχρι τότε, μόνο δύο είχαν καταφέρει κάτι ανάλογο: το 2009 ο Μπολάτ της Σταντάρ Λιέγης κόντρα στην Άλκμααρ και το 2023 ο Προβεδέλ της Λάτσιο κόντρα στην Ατλέτικο.
Λίγες ημέρες μετά την αξέχαστη κεφαλιά του κόντρα στη Ρεάλ, ο σύλλογος τοποθέτησε μία γιγαντιαία φωτογραφία της γιορτής στο διάδρομο της αθλητικής εγκατάστασης της Μπενφίκα, στην απέναντι όχθη του Τάγου. Η ανάλυση αυτής της στιγμής δείχνει ότι ο τερματοφύλακας εκτινάχθηκε σε ύψος 2,35 μέτρα και παρέμεινε στον αέρα 0,7 δευτερόλεπτα. Όταν η κεφαλιά βρήκε την μπάλα, βρισκόταν ακόμη στην ανοδική φάση του άλματος. «Μπήκα στην περιοχή και δεν ξέρω, δεν ξέρω τι να πω», δήλωσε ο ίδιος, αναστατωμένος, προσθέτοντας μετά το λάθος στις Αζόρες ότι «τα λάθη είναι μέρος της πορείας».
Η κεφαλιά ανέδειξε τον 24χρονο τερματοφύλακα, ο οποίος, όπως πολλοί συμπατριώτες του, κουβαλά ιστορία εξορίας λόγω του πολέμου στη χώρα του, στην περίπτωσή του, διπλή. Κατάγεται από το Ντονμπάς, περιοχή της Ουκρανίας που από το 2014 υφίσταται ένοπλη σύγκρουση με τους φιλορωσικούς αυτονομιστές. Ο Τρούμπιν ζούσε κοντά στην ακαδημία της Σαχτάρ στο Ντονέτσκ, αλλά στα 13 του αναγκάστηκε να μετακομίσει στο Κίεβο, όταν η ομάδα μετέφερε εκεί το κέντρο εκπαίδευσης λόγω των συγκρούσεων και το έκανε μόνος του. «Μερικές φορές οι γονείς μου δεν με έβλεπαν για έξι μήνες. Ωστόσο ήξεραν ότι αγαπούσα το ποδόσφαιρο και δεν με εμπόδισαν να πάω. Έχω ωριμάσει πιο γρήγορα», ανέφερε το 2022 σε συνέντευξη του.
Μόλις υπέγραψε το πρώτο του συμβόλαιο, πήρε μαζί του τη μητέρα και τη μικρή του αδελφή, και εγκαταστάθηκαν και οι τρεις στο Κίεβο. Ο νεαρός ανέβαινε σταδιακά στην ομάδα της Σαχτάρ, και στο Champions League έκανε ντεμπούτο με νίκη στο Βαλδεμπέμπας (2-3) το 2020, στην κορύφωση της πανδημίας. Όταν η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022, η οικογένεια Τρούμπιν αναγκάστηκε σε δεύτερη εσωτερική εξορία, μετακομίζοντας στο Λουτσκ, βορειοδυτικά της χώρας, κοντά στα πολωνικά σύνορα. Λάμβανε προτάσεις από το εξωτερικό, αλλά παρέμεινε μία ακόμα σεζόν πριν μετακινηθεί στην Μπενφίκα το 2023 έναντι 10 εκατομμυρίων ευρώ.
«Ξέρω τι σημαίνει να καταρρέει ο κόσμος σου», ομολόγησε τον Δεκέμβριο του 2024. «Ο πόλεμος έφτασε στο σπίτι μου το 2014 και φοβήθηκα το άγνωστο. Ονειρεύομαι να επιστρέψω στο Ντονέτσκ», ανέφερε ο Τρούμπιν, που υποστηρίζει οικονομικά νεαρούς Ουκρανούς αθλητές στα «προσωρινά κατεχόμενα εδάφη» και έχει χαρακτηρίσει τον Πούτιν «δολοφόνο». Την προηγούμενη σεζόν στο Champions League αρνήθηκε δύο φορές τον χαιρετισμό στον Ρώσο ποδοσφαιριστή της Μονακό, Γκολοβίν.
Τερματοφύλακας της εθνικής Ουκρανίας, που στα τέλη Μαρτίου θα διεκδικήσει την πρόκριση στο Μουντιάλ μέσω των μπαράζ, η μεγάλη του στιγμή με την κεφαλιά κόντρα στη Ρεάλ, που λίγο νωρίτερα σχεδόν είχε επαναλάβει κόντρα στην Πόρτο, αντιπαραβάλλεται με τις ασταθείς εμφανίσεις του. Ο Μουρίνιο τον «στόχευσε» τον περασμένο Δεκέμβριο, ενώ την προηγούμενη σεζόν έχασε τη θέση του σε κάποια κομμάτια της σεζόν. Ωστόσο, η αξία του στην αγορά παραμένει υψηλή (έχει συμβόλαιο μέχρι το 2028), αν και τα καλύτερά του νούμερα στο Champions League τα πέτυχε στη Σαχτάρ. Στην Ευρώπη, όσον αφορά τα γκολ που απέτρεπε ανά παιχνίδι, το ρεκόρ του ήταν 0,8 το 2021. Στην αρχή του 2026 βρίσκεται σε αρνητικές τιμές (-0,2), αν και βελτιώθηκε μετά το 2025, που έφτασε σε χαμηλά (-0,6).
Οι πρώην Βραζιλιάνοι συμπαίκτες του στη Σαχτάρ τον είχαν βαφτίσει «Ουκρανός Κουρτουά», αν και ο ίδιος ανέφερε πάντα ότι οι μέντορές του ήταν οι Κασίγιας, Πέτερ Τσεχ και Βαν ντερ Σαρ. Ποτέ δεν απέκτησε τόση φήμη όσο όταν νίκησε με κεφαλιά τη Ρεάλ Μαδρίτης και έστειλε την Μπενφίκα στα Play offs.
